Represailles

Dit is alles wat overblijft van een plant die vorig jaar in een pot van 7,5 l stond…

Hosta Blue Mouse Ears is een kleine hosta met zeer dik blad waardoor de plant weinig last heeft van slakkenvraat. Mijn exemplaar, ondertussen al enkele jaren oud, heeft nu last van een ander soort vraat…


Vorig week-end viel me op dat de plant verzakt was, blijkbaar omdat woelmuizen zich hebben tegoed gedaan aan de wortels van de plant,  en er zo goed als niets meer overblijft van de wortels van de plant. Ik heb wat rest uit de grond gelicht en in een pot geplant. Bij een snelle controle zag ik nog enkele aangetaste planten. Terwijl ik speciaal pastinaak had ingezaaid om de beestjes eten te geven in de winter, zodat ze uit mijn borders zouden wegblijven.

De provocatie van deze knaagdieren kon natuurlijk niet onbeantwoord blijven, en een diplomatieke oplossing was niet langer een optie. De Topcat-woelmuizenval is ingezet, net op de plaats waar deze Hosta werd opgegeten. En met succes, want de voorbije dagen werden al drie woelmuizen gevangen.
Een aangezien mijnheer Fruitberg niet in halve maatregelen gelooft, kocht ik deze week 300 stankbolletjes aan, van BSI én ecostyle. De ervaringen van de Eigenwijze tuinier zijn in ieder geval positief, waarom zou het dan hier niet helpen? Zijn omschrijving deed me wel niet direct uitkijken naar ’t openen van de verpakking.

Vandaag werd de schaduwtuin gewied, en iedere hosta gecontroleerd op vraatschade. Een vijftiental hosta is zwaar toegetakeld, een vijftal zijn volledig verschwunden. Er werden honderdvijtig geurbollen verspreid doorheen dit stuk tuin, en ook ieder holletje dat ik tegenkwam werden geurbolletjes gelegd.

Het inzetten van de woelmuizenval wordt nu een permanent gegeven…

Eerste Gezicht Jaargang 2 / April

Het is vandaag 1 April, een uitgelezen moment om jullie een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht voor te schotelen, een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De meeste bloggers zijn er begin 2014 (of vroeger) mee gestopt, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een leuke time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.

Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.

Voortuin.

 

Er komt duidelijk terug leven in de borders. De borders voor’t huis zijn helemaal opnieuw aangelegd, maar daar heb vorige week al over verteld. Over twee weken zou de voortuin helemaal ‘af’ moeten zijn.

En die oprit .. ooit zal hij wel klaar geraken.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

De nectartuin is keurig opgedroogd door het lentezonnetje, en helemaal klaargezet voor de lente (wieden + verwijderen van afgestorven plantdelen). In dit deel van de tuin heb ik vorige week zeer sterk ingegrepen, vooraan recht komt een grote blauwe border, de linkerzijde blijft een paarsroze border. Er zijn ook heel wat extra planten aangeplant.

Ook hier wordt alles opnieuw een beetje groener, en hier en daar begint al één en ander te bloeien, maar de fruitbomen houden er ondertussen zowat mee op.

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Weinig evolutie te zien op dit beeld. Net buiten het beeld, links, bloeit het longkruid.
Met het mooie weer leven we wel terug in de tuin, MamaMasj heeft de terrasmeubels grondig gepoetst en buiten gezet. En de was aan ’t rek te drogen gehangen.

En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Op ’t eerste gezicht weinig evolutie ze zien, maar alles is wel netjes opgeruimd (compostzeef en potten, de stenen zijn ook weg, links op 9 uur) en de border tussen het gazon en de schaduwtuin is aangelegd (gele border). Het gazon begint ook herop te leven.

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

Hier en daar komen al enkele hosteneuzen te voorschijn. Maar ook alle andere planten beginnen herop te leven. De narcissen zijn net over hun hoogtepunt heen. Volgende maand stelen de Hosta hier de show; nu vallen vooral de Ribes sanguinum én de Amelanchier bij de buren op.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

De pruimelaars (rechts) staan nog volop in bloei, en aan de linkerzijde zijn ook de perelaars aan ’t bloeien. In ’t midden staan ook de Nashi-peren in bloei.

Verder is de deur van ’t kippenhok dicht, hangt er een net over dat hok, en is de zwarte plastiek links verwijderd (en ’t laatste stukje borderzoom aangelegd!

’t Gras moet nog bekomen van de brakels.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Lente in de Fruitberg

Nog even verder breien op het berichtje van gisteren, maar dan voornamelijk over het fruit. De zachte winter heeft blijkbaar zijn impact op de bloemknopvorming, want die is bij een aantal planten ronduit spectaculair in vergelijking met vorig jaar.

De perenbomen staan nu volop in bloei. Net zoals vorig jaar bloeien enkele perenbomen gewoon belachelijk hard.
De Schaarbeekse Kriek staat nu ook in bloei
De kerselaars volgen nu ook bijna, ook hier zijn er enorm veel bloemknoppen aanwezig.
Kruisbessen in bloei
Op de Jostabes stonden vorig jaar enkele bloemetjes. Dit jaar is ook deze plant overladen met bloemetjes
De grappigste fruitbloesem, op deze ‘de bessen zijn niet te eten’-Ribes odoratum
Blauwbes ‘Sunshine Blue’ heeft het meest gebaat bij de zachte winter. Deze niet-zo-geweldig-winterharde blauwbes staat nu vol bloemknoppen, en laat dit nu mijn favoriete blauwbes zijn.
Ook de trosbessen staan nu in bloei. Deze bloemetjes trekken erg veel wespen die zo mee de bloemen bestuiven.
Eén van de mooiste bloesems, de Nashi-peer. De boompjes zijn nog altijd veel te jong om vruchten te dragen Volgend jaar misschien.

LenteLeven

Dit week-end heb ik een redelijk aanzienlijke wiedend doorgebracht. Terwijl de meeste mensen hun tenen gaan krullen bij de gedachte alleen, kan ik me daar gerust wel mee amuseren, door om me heen te kijken naar het leven in de tuin.
Wat me erg aangenaam verraste was de grote hoeveelheid lieveheersbeestjes die zich door onze tuin wandelden. Wanneer ik spreek over honderden, overdrijf ik niet. Een aandeel onder hen wandelde, zonder schaamte, copulerend voorbij. Ook hun bloed pompt duidelijk sneller door hun aders.

Hommels en metselbijen in overvloed in de tuin. Dat levert enkele mooie plaatjes op tijdens een korte break in het wiedwerk.

 

Micro-zicht – Maart

Een tijdje geleden lanceerde Zem haar eerste ‘bodemzicht‘. Iedere maand een foto van een m² tuin, om de evolutie doorheen het jaar op te volgen. In tegenstelling tot het Eerste Gezicht geen wijds beeld van de tuin, maar de evolutie van een klein stukje tuin. Een knap idee, en dus treed ik met plezier in haar voetsporen. Ik pas het wel lichtjes aan voor mijn tuin, het stukje dat ik toon is de pioenenborder van de voortuin, ongeveer 6m² groot.

Vandaag, tijdens het wieden, even een pauze genomen, om de foto’s te maken en te posten, voilà.



De veranderingen ten opzichte van vorige maand zijn erg opvallend. Zowat alle planten hebben er – door het mooie weer – de volle vaart achter gezet. Vooral de pioenen hebben hun start niet gemist en hebben het duidelijk naar hun zin, afgaande op de forse volumetoename van de planten. En dat is een fijn gegeven, want een pioenborder zonder pioenen, ’t zou vreemd zijn.

Er is vorig week-end wel nog één en ander aangepast in deze border, maar voor de rest van ’t jaar ben ik niet van plan om hier nog in te grijpen. Er moet wel nog eens wat gewied worden één dezer. Nu is het alleen nog afwachten tot er terug kleur is in dit stukje tuin. Ik vermoed dat er over een maand al wat kleur zal te zien zijn.

Vandaag is er ook opnieuw een vooraanzicht beschikbaar…


En nu ga ik verder “werken” in de tuin.

Tik-tak Tik-tak Tik-Tak

Ze beginnen nu écht wel te naderen, de eco-tuindagen van Velt. Nog 9 weken en de deuren van de Fruitberg staan wijd open. Ook al staat er in de omschrijving van de tuin ‘De Fruitberg is een vrij jonge tuin die nog ten dele in aanbouw is”, toch wil ik de laatste grote structuurwerken klaar hebben voor het grote moment. En ook alle onderhoud dat ik door de vreselijk zompige winter (en het afwerken van de woning, verbouwingswerken weet U wel) niet heb kunnen uitvoeren. Zoals bijvoorbeeld wieden, een activiteit waarvoor ik de voorbije weken ook geen tijd had, omdat er andere tuinwerken voorrang kregen.

Het onkruid in de hostatuin is veel prominenter aanwezig dan de hostaneuzen

De komende weken moet de voortuin nog aangelegd worden, er is nog één grote border aan de oprit die flink wat aandacht vergt, ik wil de taxusrupsen aanleggen in de nectartuin en nog enkele gaten in de borders opvullen (in totaal moeten nog een 500-tal planten in P9-potjes worden uitgeplant). Ik zou ook de jaarlijkse ‘moestuin’ willen aanleggen (stelt niets voor, enkele courgettes, wat pompoenen en nog wat radijsjes, maar ’t stukje grond dient nog wat geëgaliseerd te worden.. Ook vrij dringend: de bloemenweide inzaaien, hoe sneller hoe liever zodat er al enig resultaat is tegen begin juni (ik zaai er ook een eenjarig mengsel doorheen, voor bloemen is het zowiezo te vroeg). Maar ook de bloemenweide moet nog wat geëgaliseerd worden.

Ergens tussen die paardebloemen staan er bosaardbei-plantjes

En dan moet er natuurlijk ook dringend gewied worden. In de schaduwtuin komt flink wat onkruid piepen, maar zolang de hosta niet zichtbaar opgekomen zijn wil ik er niet in rondlopen. Terwijl ik wacht tot alle hostaneuzen uit de grond rijzen moet ik met lede ogen toezien hoe het onkruid er zich manifesteert. Ondertussen kan ik me al opwarmen in de trosbessenkamer waar het onkruid ondertussen mythische proporties heeft aangenomen, en onder de fruitbomen, waar vooral paardenbloemen mijn bosaardbeien verdringen. Wanneer de hostaneuzen duidelijk zichtbaar zijn, kan ik ook in dat deel van de tuin mijn lusten botvieren op het weerloze onkruid.

Onkruid in de bessenkamer staat zo ongeveer kniehoog

Nog veel werk? Ja. Maar ik heb nog 9 week-ends, en vanaf volgende week – dankzij het zomeruur en het lengen van de dagen – ook ’s avonds af en toe nog enkele uurtjes tijd om in de tuin te werken. Een zee van tijd waarin dan wel geen bergen meer kunnen verzet worden, maar de Fruitberg moet niet verplaatst worden, alleen nog wat opgesmukt.
En levert dat dan geen stress op, hoor ik U al denken? Ja en Neen. Ik lig er zeker niet van wakker. En ik heb stress nodig om goed te presteren. Maar bovenal: Wanneer er iets niet klaar is, is dat zo. De bezoekers zullen zowiezo een uitzonderlijke fruittuin én een omvangrijke hostaverzameling aanschouwen. Ideeën opdoen voor een kippenhok, de constructie van compostbakken of een compostzeef. Een leiconstructie tegen een muur. Een Lyra-systeem voor druiven. Een pergola voor kiwi’s. En indien nodig krijgen ze daar nog een woordje uitleg van me bij, of gewoon een gezellige babbel..

Ook hier dus nog wel wat werk

 

Verzamelen of Jacht?

Niet zo lang geleden las ik ergens een lijstje met vervelende vragen uit sollicitatiegesprekken. Eén van de vragen was “Ben je een Verzamelaar of een Jager”.

Met mijn aangeboren impulsiviteit dacht ik onmiddellijk ‘Verzamelaar’, maar toen sloeg de twijfel toch toe… Wat vind ik nu het leukste? Een hele verzameling planten in de tuin hebben staan of het op zoek gaan naar die soms zeldzame schoonheden. Googlen op internet, mails sturen naar verkoopsadressen,…

Ik denk dat ik toch enigszins overhel in de richting van de tweede optie.  Het is telkens heel fijn wanneer je net dat ras dat je zocht kan vinden.

Soms maak ik de jacht ook nodeloos lang en ingewikkeld. Ik zocht al sinds begin vorig jaar naar Schizophragma hydrangeoides ‘Moonlight’, om hem dan uiteindelijk te vinden in de catalogus van één van mijn vaste adressen. Schizophragma is een klimplant die enigzins lijkt op Hydrangea petiolaris, maar het blad is veel mooier en de bloemschermen net iets groter.

En laat nu net deze variëteit ‘Moonlight’ in één van beide elementen nog net iets meer uitblinken: het blad krijgt een  grijze tekening.

De jacht is hier nu afgelopen. Er volgt nog een grote bollenbestelling op ’t einde van ’t jaar, maar alles staat nu ongeveer vol 🙂

Bordervulling

Dit week-end stond al een week aangekruist als het grote ‘Borderaanleg-week-end’. Zaterdagmorgen werd koers gezet naar Guido Vander Steen, waar ik geeneens de tijd heb genomen om de kwekerij te bezoeken, maar gewoon mijn bestelling afhaalde. Het was een substantiële bestelling.

Door de wijzigingen die we moesten aanbrengen aan onze oprit kwam er een plantvak extra bij. Bovendien vond ik de oorspronkelijk voorziene grote vakken vol met Geranium maccrorhizeum een beetje te saai. Daarom werd heel dit stuk tuin aangepakt. De plantvakken zullen worden opgevuld met lavendel en Geranium ‘Rozanne’, gescheiden door een taxusrups, maar dat is voor over een week of twee. Dit week-end kwam de extra vrijgekomen border naast de oprit aan bod. Enkele weken geleden plantte ik er al een Halesia grandiflora uit, dit week-end zou ik ik in dit plantvak een soort spiegelbeeld van de pioenenborder voor de woning.

Maar dat was slechts een opwarming. Sinds eind vorig jaar heb ik besloten om de gele border in de vlindertuin te verhuizen naar de borders rond het gazon. Ten eerste omdat geel en roze niet direct een goede combinatie vormen en er in de nectartuin heel wat roze toetsen zijn terug te vinden, maar ook omdat de meeste van die gele bloemen net iets minder vlinders lokken. Het voorbije jaar waren de vlinderlokkers in de borders rond het gazon een waar jachtterrein voor Muis, onze poes…

Een aantal planten was de voorbije herfst al verplaatst, nu de resterende bordervakken vrijgemaakt zijn kon ook de rest van het plantgoed verzet worden. Zoals altijd is de uiteindelijke manier van aanplanten helemaal niet in overeenstemming met het plan dat ik heb gemaakt.

Daarna kon ik starten met ‘La Pièce de Résistance, het verder aanvullen van de blauwe border (met een beetje geel, rood, oranje er doorheen voor ’t contrast). Vooreerst werd de ruimte vrijgemaakt van onkruid (Drie kruiwagens vol, alstemblief!), gevolgd door het egaliseren met behulp van de woelvork en de landhark. Daarna kon het aangekochte plantgoed én het plantgoed dat ik vorig jaar opkweekte uit stekjes, uitgezet worden in de tuin.  Nu wachten op het resultaat… De Geranium maccrorhizeum die initieel in de voortuin was voorzien zie achteraan (maar die was al enkele weken geleden verzet).

Die maand in de Fruitberg – Maart 2014

Vanaf dit jaar start ik met een nieuw thema, waarbij ik iedere maand 4 foto’s probeer te plaatsen volgens het traditionele rijmpje ‘Something old, something new, something borrowed, something blue’.

De uitleg vind je hier terug.

Something Old: De zaadpluizen van deze Vernonina waren een gedroomd onderwerp voor deze reeks, ze stonden ook vorige maand al op de shortlist
Something New: ook in de lente zijn het niet alleen bloemen die opvallen? Deze Spirea is nog een klein struikje, maar valt echt op door de mooie ‘herfst’kleuren van ’t jonge blad.
Something Borrowed : één pantje kocht ik me vorig jaar van deze Silene flos-cuculi. De plant heeft zich hier vlot uitgezaaid in de border, terwijl ik overal lees dat het vrij moeilijk zou zijn ’t plantje in de tuin te houden. 
Something Blue: de kleine bloemetjes van Brunnera zijn reeds volop aanwezig , terwijl de bladeren nog erg klein zijn. De plant is nog lang niet op zijn mooist (dat is pas wanneer de bladeren volgroeid zijn), maar zorgt wel voor een ‘blauwe’ foto deze maand.

Daarmee zit de aflevering voor maart erop. Door het warme weer was het vinden van foto-onderwerpen de voorbije maanden niet direct een probeem.