Zoals steeds zijn er ook nu weer géén bijen te bespeuren in de tuin (de dichtsbijzijnde imker is 3 km van hier verwijderd). Daarom nog eens wat fotokes, in de hoop ze te lokken. Ik heb wel een buurman die overweegt een korf op te starten.
Wel van de partij zijn de Rosse Metselbijen, die ook de fruitbomen bezoeken en ondertussen ook het nieuwe insectenhotel uittesten.
Onder deze plant schreef ik al een aantal weken geleden (en dan met name over de bladval). Ondertussen staat het kleinood (een struikje dat nog maar 35 cm hoog is) nog steeds in bloei (nu dus al twee maanden). ’t Goede nieuws is dat die bladval al enkele weken gestopt is en dat er sinds vorige week ook flink wat vers blad wordt aangemaakt!
Toen ik vorige week in Hyde park (London) liep, zag ik een groot exemplaar van deze plant, of beter gezegd, lokte de geur van een groot exemplaar me naar de plant (meer dan 20 meter verder).
Het lijkt erop dat ik over een tiental jaren ook van ’t zelfde spektakel zal kunnen genieten in mijn eigen tuin.
De brakels hebben het de voorbije weken écht wel bont gemaakt. Zo vinden ze schorspaadjes erg tof om in te scharrelen, zijn ze op bezoek gegaan bij zowat alle buren. Het is duidelijk dat een omheining van 1,50 m geen indruk op ze maakt, zelf niet na kortwieken.
Het was dus echt tijd voor grondigere maatregelen.
Eat this! Enkele bamboestokken van 360 cm lang én een vogelnet van 12 m breed, meer moet dat niet zijn .
Bijkomend voordeel : de kersenbomen staan ook onder dat vogelnet. En kuikens hoeven ook niet langer in een apart kot, omdat kat noch sperwer ze nog kunnen deren.
Er zijn heel wat gekke dingen zichtbaar in de tuin, maar de fruitbloesem is niet zoveel vroeger dan in 2012 (na die koude winter, weet U nog?).
Wel extreem vroeg : de eerste blauwbessen staan al in bloei.
En toch één voordeel aan die warme winter: ik vermoed dat ik wel artisjokken kan oogsten dit jaar. Mijn plantje wordt ondertussen behoorlijk groot.
Een tijdje geleden sprak ik over de aanleg van de bloemenweide. Het was ondertussen tijd om het karton weg te halen.
Dat het niet perfect heeft gewerkt was al vrij snel duidelijk. Enkele weken na de aanleg zaten hier kraaien in de compostlaag te pikken, en door die gaatjes groeide ook redelijk wat groen.
De kruipende boterbloem bleek zich zowiezo niets aan te trekken van ’t karton. Maar veel plekken waren wel erg goed:
Maar toch ben ik al bij al redelijk tevreden met het resultaat.
Het compost wegscheppen – om te vermijden dat de grond verrijkt wordt door de compost – was een redelijk vervelende en tijdrovende klus, en het omleggen erg zwaar. Van karton weghalen was geen sprake, want dat was overal volledig verdwenen. Volgend week-end probeer ik alles te egaliseren.
Deze manier van werken is zonder twijfel perfect voor het aanleggen van een échte border of een moestuin op een stuk gazon. Daar volstond het omzetten van het stukje grond (waardoor je de compost inwerkt).
Elders in de tuin dekte ik af met gronddoek. Terwijl het resultaat iets beter is, en het minder omslachtig is, stoor ik me mateloos aan de achterblijvende stukjes plastiek.
Enkele weken geleden vertelde ik al over een eerste goed voornemen.
De voorbije jaren zocht ik meerdere keren uit hoe ik eens met de fiets naar ’t werk zou kunnen rijden. De afstand (62 km) vormde op zich niet direct een onoverkomelijk probleem, maar die weg zou met de fiets levensgevaarlijk zijn (drukke baan zonder fietspad). Een veiligere route dikte al snel aan tot 75 km, en zou gezien de bijkomende hoogtemeters zeker drie uur in beslag nemen, wat erg moeilijk te combineren valt met 8 uur werken op een dag. Het idee is dan ook altijd een idee gebleven.
Maar sinds december werk ik op een andere site, 52 km afstand met de wagen. Een veilig fietsparcours is 54 km lang, met slechts 140 hoogtemeters. Een afstand die ik op ongeveer twee uur met de koersfiets kan afleggen, best doenbaar dus. ’t Was alleen wachten op beter weer (minder wind & regen) én op langere dagen, want ik rijdt niet met de koersfiets wanneer het nog donker is.
Dat mooie weer is nu al een week van de partij, en ’t lengen van de dagen ook. Daarom besliste ik om gisteren voor ’t eerst met de fiets naar ’t werk te rijden. Of beter, met de fiets in de koffer naar ’t werk te rijden, en ’s avonds met de fiets naar huis te rijden om dan vandaag met de fiets naar ’t werk te rijden (en dan ’s avonds naas huis te rijden met de auto).
En dus zette ik gisterenavond met de wind in de zeilen koers huiswaarts (een koers aangegeven door mijn Garmin GPS). Als alles vlot zou verlopen, zou ik tegen 18h00 thuis zijn, met de schemering die valt tegen 19h15, voldoende reserve. Maar een omleiding en wat navigatieproblemen in Hasselt zorgden voor 5 km omweg (en nog heel wat meer tijdsverlies) en rotzooi op de weg voor een gescheurde buitenband. Het is al een jaar dat ik met een buitenband meezuil op al mijn fietsverplaatsing, gisteren werd ik beloond voor mijn voorzichtigheid, en kon ik mijn tocht verder zetten zonder noemenswaardige problemen, om uiteindelijk af te klokken op 18h35, net bij zonsondergang.
Dat ik vanmorgen niet van dezelfde bijna zomerse temperaturen zou genieten, dat had ik ingerekend. Maar de koude kan makkelijk buitenspel gezet worden met een warme lange fietsbroek en een wintervest. Na 2 km was het ook duidelijk dat ik toch beter mijn winterhandschoenen had aangedaan in plaats van mijn vingerloze zomerhandschoenen. Maar je gaat niet dood van een beetje koude (enfin, misschien toch wel, want ik ben andere fietsers tegengekomen die gekleed waren alsof ze op Antartica ronddoolden), het échte probleem was de dichte mist (< 20 meter zichtbaarheid), een scenario waar ik geen rekening mee had gehouden.
Na 30 km ploeteren in de mist brak de zon door, en iets meer dan twee uur na mijn vertrek plaatste ik de fiets terug in de koffer van mijn wagen, douchte ik me snel om fris en monter mijn werkdag te starten.
De komende maanden probeer ik in totaal 20 keer de fiets te gebruiken, dat zou iets meer dan 2000 km autorijden uitsparen. Terwijl ik zelf 2 uur tijd ‘win’ om te sporten !
Ook dit jaar is de Amandelboom de eerste bloeiende fruitboom in mijn tuin. En hij doet dat met klasse, want de bloemen zijn érg mooi.
Wel jammer dat de boom uit het zich staat, want het is best wel een mooi zicht. Ook jammer omdat het de boom is die zicht het makkelijkst laat leiden tot nu toe.
Verder is er ook al bloesem te bespeuren in de platte nectarine en perzik ‘Benedicte’. De bloempjes van die laatste zijn niet echt een hoogvlieger, maar de vruchten zijn dat wel.
Mooi toch, die lente
Het moet een combinatie van de temperatuur en het zonlicht zijn, en natuurlijk ook de kleuren en geuren van de eerste lentebloeiers. Het geluid van de knoppen die zwellen, overstemd door het gefluit van baltsende vogels.
Alles staat nu in het teken van het ontluiken van ’t leven, de geboorte van de lente, het mooiste tuinmoment van het jaar, de lente als een metafoor voor optimisme. De sombere winter smelt als sneeuw voor de zon, en de nacht werpt nu dagelijks 4 minuten minder schaduw op ons bestaan. Iedere dag meer tijd om te genieten, meer tijd om te werken en voor de planten meer tijd om te groeien.
Door de droogte van de voorbije twee weken is de tuin niet langer zompig, en zal er dit week-end maar één ding op het programma staan: tuinieren. En neen, er staat niet ‘Werken in de tuin’. Want zo zal het dit week-end niet voelen. Terwijl de vogels hun ei nog moeten leggen, kan ik het mijne opnieuw kwijt in de tuin.
Yippie-Yah-Yeah. De Tuin In!
Een tijdje geleden lanceerde Zem haar eerste ‘bodemzicht‘. Iedere maand een foto van een klein stukje tuin, om de evolutie doorheen het jaar op te volgen. In tegenstelling tot het Eerste Gezicht geen wijds beeld van de tuin, maar de evolutie van een klein stukje tuin. Een knap idee, en dus treed ik met plezier in haar voetsporen. Ik pas het wel lichtjes aan voor mijn tuin, het stukje dat ik toon is de pioenenborder van de voortuin, ongeveer 6m² groot.
Er zijn niet zoveel veranderingen ten opzichte van vorige maand te zien, maar toch priemt er hier en daar al wat groene blaadjes door de bodem. Tegen begin volgende maand verwacht ik een ware metamorphose.
En die tweede foto? Die ben ik vergeten te maken. Die voeg ik één dezer misschien nog toe.
Het is vandaag 1 maart, en dus schotel ik jullie opnieuw een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De meeste bloggers zijn er begin 2014 (of vroeger) mee gestopt, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een leuke time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.
Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.
Voortuin.
De oprit is nog steeds niet helemaal afgewerkt, misschien lukt het wel in maart?
Terwijl het op deze foto niet écht zichtbaar is, is de lente duidelijk aanwezig. Ik ben ook gestart met het weghalen van de dorre plantdelen. Indien het niet te koud wordt, gaat de Verbena bonariensis dit jaar erg vroeg bloeien (de bloemknoppen worden nu al aangemaakt).
Tussen het nemen van deze foto en het plaatsen van dit bericht is de lavendel helemaal weggehaald, omdat dat stuk tuin een deel van een bijkomende pioenenborder wordt.
Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.
Nectartuin
De nectartuin is het nog steeds zompig. Vorige week werd hier voor de eerste keer oppervlakkig gewied, en het is duidelijk dat ook alle bloemen vol goede moed aan ’t jaar 2014 zijn begonnen. Over twee weken staan de perzik-, nectarine- en abrikozelaars in bloei.
> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow
Terras
Weinig evolutie te zien op dit beeld, alhoewel je enkele krokusjes kan zien in de border voor het terras. Net uit het beeld loopt het longkruid uit. De Gaura heeft deze winter probleemloos doorstaan.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow
Tuin achter de woning
Weinig tot geen evolutie ze zien, wel kippen én de bloeiende Ribes en Prunus bij de buren. Nog een maandje geduld.
Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow
Schaduwtuin
Ook hier lijkt alles nog doods, op enkele kleine sneeuwklokjes en de kerstroos (achter de notelaar). De Hosta zijn nog niet uitgelopen, maar ik vermoed dat de neuzen nu snel te voorschijn zullen komen.
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow
Pruimenhaag
’t Gras ziet nog steeds af van de brakels, de pruimelaars beginnen uit te lopen, volgende maand staat deze haag helemaal in bloei..
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow
de Fruitberg