Ecologisch tuinieren, Hosta, Natuur in de tuin
Comments 9

Represailles

Dit is alles wat overblijft van een plant die vorig jaar in een pot van 7,5 l stond…

Hosta Blue Mouse Ears is een kleine hosta met zeer dik blad waardoor de plant weinig last heeft van slakkenvraat. Mijn exemplaar, ondertussen al enkele jaren oud, heeft nu last van een ander soort vraat…


Vorig week-end viel me op dat de plant verzakt was, blijkbaar omdat woelmuizen zich hebben tegoed gedaan aan de wortels van de plant,  en er zo goed als niets meer overblijft van de wortels van de plant. Ik heb wat rest uit de grond gelicht en in een pot geplant. Bij een snelle controle zag ik nog enkele aangetaste planten. Terwijl ik speciaal pastinaak had ingezaaid om de beestjes eten te geven in de winter, zodat ze uit mijn borders zouden wegblijven.

De provocatie van deze knaagdieren kon natuurlijk niet onbeantwoord blijven, en een diplomatieke oplossing was niet langer een optie. De Topcat-woelmuizenval is ingezet, net op de plaats waar deze Hosta werd opgegeten. En met succes, want de voorbije dagen werden al drie woelmuizen gevangen.
Een aangezien mijnheer Fruitberg niet in halve maatregelen gelooft, kocht ik deze week 300 stankbolletjes aan, van BSI én ecostyle. De ervaringen van de Eigenwijze tuinier zijn in ieder geval positief, waarom zou het dan hier niet helpen? Zijn omschrijving deed me wel niet direct uitkijken naar ’t openen van de verpakking.

Vandaag werd de schaduwtuin gewied, en iedere hosta gecontroleerd op vraatschade. Een vijftiental hosta is zwaar toegetakeld, een vijftal zijn volledig verschwunden. Er werden honderdvijtig geurbollen verspreid doorheen dit stuk tuin, en ook ieder holletje dat ik tegenkwam werden geurbolletjes gelegd.

Het inzetten van de woelmuizenval wordt nu een permanent gegeven…

9 Comments

  1. Rebelse Huisvrouw says

    Wat vreselijk. Ik hoorde ooit dat er zelfs woelratten zijn. Het idee dat die beesten misschien ook in mijn tuin zitten maakt me gillend gek… 😀

  2. Menck says

    Een soortgelijk probleem stelt zich te onzent momenteel met enkele flink uit de kluiten gewassen Heuchera’s. De wortels ervan worden weggevreten door taxuskevers, waardoor de planten uiteindelijk gewoon los op de grond komen te liggen en afsterven. Ik vrees dat stankbollen in dezen ontoereikend zullen zijn…

  3. Pingback: Woelmuizen, het vervolg | de Fruitberg

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s