Maand: mei 2015

DS1_7271

De laatste loodjes…

Vorig jaar plantte ik een klimroos ‘Seagull’ tegen de zijgevel van de woning. De plant werd vorig jaar erg laat geleverd met blote wortel (10/04/2014, ik had echt vroeger moeten bestellen), en had het de eerste weken redelijk moeilijk. Maar enkele weken later groeide de plant als een speer. Heel de tijd door stond er nog één taak op mijn to-do lijstje: een draadstructuur tegen de gevel plaatsen voor deze klimroos. De laatste weken werd het duidelijk dat ik het niet langer kon uitstellen. Ik pakte de boormachine, wat draad en ogen en een dik uur later hing alles tegen de muur. Groot was de verrassing toen bleek dat de takken van de rozelaar al zo lang waren. De plant geraakt in theorie tot 8 m hoog, maar hier zal hij het met minder moeten stellen. De plant staat dit jaar vol met bloemknoppen, met wat volgens mij echt duizenden bloemknoppen zijn. Ik selecteerde deze variëteit op advies van lens roses, onder meer omdat ze gezond is, goed geurt én mooie bottels levert voor de vogelkens. Ze is wel niet herbloeiend, het spektakel beperkt zich …

DS1_7227

Bloemenweide

Vorig jaar nog giechelden de vrienden van mijn jongste zoon toen ik ze aangaf niet door de (niet zo lang daarvoor uitgezaaide) bloemenweide te lopen “Onkruidweide zal je bedoelen”, hoorde ik iemand zeggen. Een jaar later wordt het wel duidelijk dat ze toch de naam bloemenweide verdient. De grond moet wel duidelijk nog verarmen, want sommige planten, waaronder de bolderik, schieten tot wel 2 m hoog. Op de foto’s zie je ook heel wat gras in bloei staan, vooral aan de kanten van de weide. De komende jaren zal dat gras waarschijnlijk nog wat meer ruimte innemen vooraleer de grond voldoende verarmd is. De eenjarigen zullen op termijn ook verdwijnen, de verhouding vaste planten/eenjarigen is dit jaar al flink verschoven naar vaste planten, met voornamelijk Duizendblad (Achillea millefolium), margrieten (Lecantheum vulgare) en koekoeksbloemen (Silene dioica)  … Toen het hier gisteren flink begon te waaien vreesde ik dat door de felle wind + regen opnieuw alles plat zou waaien zoals vorig jaar, maar niets is minder waar.  

DS1_7239

Amsonia

Deze blauwe ster is een plant waarvan ik verwacht had dat hij het niet goed zou doen in mijn tuin, vanwege te natte grond. Ik was er vanuit gegaan dat ik de planten grotendeels kwijt zou geraakt zijn na deze door- en doornatte winter. Maar niets is minder waar, de planten zijn bovendien flink gegroeid en beginnen mooie pollen te vormen. Terwijl er niet veel verschil is qua bloei, ben ik toch eerder te vinden voor het fijne blad van Amsonia hubrichtii (boven) dan voor Amsonia salicifolia (onder).

DS1_7229

Bramen in bloei

Rubus ‘Loch Maree’ staat nu volop in bloei. Deze trage groeier bloeide de voorbije drie jaren eerder bescheiden. De halfgevulde bloemen maken ‘Loch Maree’ verreweg de mooiste braam in de tuin, van de vruchten ben ik zelf niet zo’n fan. Mensen vragen me soms waarom ik meerdere rassen van ’t zelfde fruit zet. Een braam is toch een braam? Maar wanneer je de bloemen met die van de andere bramen vergelijkt, zie je al dat er flinke verschillen zijn… Het is dan toch niet zo verwonderlijk dat er ook smaakverschillen zijn? Een ‘Granny Smith’ smaakt toch ook niet zoals een ‘Pink Lady’ of een ‘JonaGold’? Bovendien rijpen de bramen ook op andere ogenblikken af. De bloemknoppen van ‘Triple Crown’ zijn nog niet open, ‘Helen’ is bijna over haar hoogtepunt. We gaan dit jaar veel bramen hebben, héél veel bramen. De Taybes is dit jaar veel minder een succes, de plant loopt nu aarzelend uit en de heeft enkele nietszeggende bloemscheuten op het eenjarig hout. De plant is gevoelig voor vorstschade, maar dat zou dan dit jaar de eerste keer zijn. …

DS1_7195

Delavay

Jean Marie Delavay was een Franse missionaris/botanist die in de 19de eeuw drie keer in China  verbleef, en naast zieltjes winnen toch ook heel wat tijd stak in het verzamelen van planten. Hij zou niet minder dan 1800 nieuwe plantsoorten hebben verzameld, een toch wel indrukwekkend cijfer. Het feit dat hij waarschijnlijk als één van de eersten ongerept gebied kon ontdekken heeft hem hier zeker bij geholpen, maar dan nog getuigt het aantal van een flinke werklust… Enkele van de planten die hij ontdekte dragen ook zijn naam: Magnolia delavayi, Osmanthus delavayi, Philadelphius delavayi, Thalictrum delavayi, Rhododendron delavayi,… Sommige van die ontdekkingen staan ook in mijn tuin. Enkele dagen geleden sprak ik over de Paeonia delavayi. Twee jaar geleden kocht ik Philadelphius delavayi aan, één van de weinige boerenjasmijnen die echt hoog worden (4m) en toch goed zouden ruiken. Over de struik vond ik op internet erg weinig informatie, dus het was een beetje een gok. De struik is na twee jaar flink gegroeid, en alleen de geur vind ik zelf enigszins teleurstellend in vergelijking met andere Philadelphius-soorten. De bloeiwijze is wel erg …

DS1_7164

Krulziekte

Twee jaar geleden vertelde ik dat ik een platte perzik en platte nectarine tegen de zijgevel van de woning plantte, en dat ik daarbij gewoon een impulsaankoop in de winkel deed, zonder kennis te hebben van de ziektebestendigheid van de aangeplante bomen. Het is dus duidelijk: de planten zijn op dat vlak waardeloos. Krulziekte van hier tot in Tokyo. Naar alle waarschijnlijkheid worden beide bomen deze winter gerooid en vervangen door iets anders. Indien ik opnieuw fruit aanplant waarschijnlijk een vruchtmeidoorn  en ofwel een rozijnenboom, Chéfruit, peervormige lijsterbes of peerlijsterbes. We hebben nog enige tijd om daar over na te denken.

DS1_7170

Verdovend

Uit de wortel van deze inheemse Valeriana officinalis  worden slaapverwekkende middelen gemaakt, alhoewel niet alle wetenschappelijk studies deze effecten bevestigen. Zelf vind ik het gewoon een mooie plant, die tijdens de bloei een erg aangename geur verspreid. De plant voelt zich duidelijk in zijn sas (een inheemse plant), en dat is nog een beetje een eufemisme. Na de bloei verschijnen er zaadpluizen, die zich vrolijk door de wind laten vervoeren. De plant schiet nu zowat overal in de tuin op. Het lijkt alsof ik écht duizenden zaailingen heb verwijderd dit voorjaar. Dit jaar zullen de bloemhoofdjes verwijderd worden na de bloei. Want hoe mooi de plant ook is,  en hoe lekker hij ook ruikt, het tiental planten dat ik nu heb laten volstaat.

DS1_7176 (1)

Paeonia delavayi

Niet alle pioenen zijn vaste planten, er bestaan ook boompioenen. Boompioenen is eigenlijk niet direct een juiste benaming, struikpioenen zou een meer passende naam zijn, want ze worden maximaal enkele meter hoog.  Terwijl ik klassieke ‘vaste plant’-pioenen wel lust, zijn de meeste boompioenen die je in de handel vindt Itoh-hybriden, nazaten van P. suffruticosa. Ik vind ze iets te protserig. Vaak te schreeuwerig.  De bloemen te groot. Kortom, niet mijn ding. Maar er bestaan boompioenen die ik wel geweldig vind, onder meer Paeonia delavayi (rood) en Paeonia lutea (geel).  Mijn ervaringen met dit duo waren tot nu toe niet direct een succesverhaal. In mijn eerste tuin verpieterde een Paeonia delavayi, in de tweede tuin leerde ik tot mijn schade dat Paeonia lutea niet direct geschikt is voor potcultuur. Na enkele ‘goede’ jaren ging het duidelijk bergaf met de plant. En toch zou ik het nog eens proberen. En dus kocht ik me twee jaar geleden op Beervelde een erg jonge Paeonia delavayi. En de plant had er duidelijk zin in, want twee jaar later is dat jonge plantje een flinke struik …