Kuikens worden niet altijd hennen

Voor ‘t derde opeenvolgende jaar hadden we dit jaar één broedse hen, en dus kuikens. En terwijl ik voorbije keren bijzonder veel geluk had met de verhouding hanen/hennen (1/4 en 3/7), was dat dit jaar heel wat minder het geval(4/1). ’t Kon niet blijven duren, natuurlijk.

Maar zoals het er nu naar uitziet, zou ik toch 3 hanen en 1 hen geplaatst krijgen. De laatste haan wil ik zelf houden, omdat die een aparte kleurschakering heeft en ik hem dus nog wel even wil zien opgroeien.

Naar goede gewoonte wordt vanaf oktober het hek van de kippenren opengezet. De kippen mogen dan in de tuin op zoek naar beestjes. Heel wat slakken en slakkeneitjes worden zo kippenvoer, en maken daarbij zo goed als geen schade (de rest van ’t jaar houd ik ze wel ‘in ’t hok, anders zouden er ook heel wat amfibieën sneuvelen. in ’t Hok kan ’t groen dan opnieuw groeien (want met die kuikens erbij zitten er eigenlijk teveel dieren in de ren).

Deze kuikens heb ik nooit moeten vangen (dankzij het net over de kippenren) en zijn ook nooit gekortwiekt (dankzij het net over de kippenren). Ze zijn nu onwaarschijnlijk tam, ééntje loopt over mijn handen en onder mij door wanneer ik op handen en knieën ben aan ’t wieden.

Ik kan iedereen met een tuin ten zeerste kippen aanraden. Ze verminderen het keukenafval en leveren kakelverse eieren.  Bovendien is hun mest een uitstekende compostversneller. En in mijn tuin hebben ze dus ook nog een bijdrage bij de slakkenbestrijding.

Slechte manieren

Enkele maanden geleden zaaide ik enkele bijkomende drachtplanten. Eentje in dat lijstje was Silene armeria.

Het blijkt niet alleen een geweldige nectarplant in lijstjes, die veel vlinders lokte (onder andere de kolibrivlinder bezocht in eerste instantie de bloemen van Silene armeria), maar ook heel wat andere gevleugelde beestjes.

Maar er is een belangrijke keerzijde aan deze plant. Het is niet direct een beleefde gast. Hij zaait zich onwaarschijnlijk sterk uit, na drie maanden stond ongeveer 6 m² vol. Ondertussen start een derde generatie met bloeien, en staat de tweede generatie volop in ’t zaad.

Ongeveer 3 maanden na het aanplanten van 3 plantenn de derde generatie was toen net ontkiemd.

Wat opzoekingswerk op internet leert me dat de plant in de Verenigde Staten als een invasieve exoot wordt beschouwd. De plant is ook niet écht inheems in België, hij komt blijkbaar uit Midden-Europa.

Daarom heb ik de plant naar de composthoop verbannen. Ik heb geen zin om te proberen deze plant onder controle te houden, vlakbij de iets-minder-fel-woekerende-maar-wel-echt-inheemse Silene flos-cuculi.

Geeft me opnieuw plaats (5m²)  voor een andere plant.

Die maand in de Fruitberg – November 2014

Dit jaar post ik iedere maand 4 foto’s volgens het traditionele rijmpje ‘Something old, something new, something borrowed, something blue’.

De uitleg vind je hier terug.

Ik had verondersteld dat het invullen van de verschillende thema’s in november moeilijk zou worden. Maar onder meer dankzij het warme weer van de voorbije weken was het invullen van deze opdracht, tegen alle verwachtingen in, erg makkelijk. Ik had zelfs begin november keuze te over in zowat alle thema’s. Om het lot niet te tarten heb ik dit week-end de nodige foto’s gemaakt. Ik reken voor december op de winterbloeiende planten die allemaal knoppen beginnen aanmaken.

Deze Buddleja ‘Morning Mist’ (voorheen Buddleja ‘Silver Anniversary’ komt langzaamaan in bloei. De meerwaarde van de plant zijn de mooie grijze bladeren
De komende maanden zullen de vogels zich te goed doen aan de bessen van de Hulst.
Ik heb twee verschillende ‘ossentongen’ , deze Anchusa officinalis (gewone Ossentong) is een tweejarig of overblijvende plant uit de familie van de Boraginaceae. De andere, Pentaglottis sempervirens (Overblijvende ossentong), is een vaste plant. Beide planten zouden inheems zijn. De bloemen van deze Gewone ossentong zijn eerst dieppaars van kleur om dan blauwer te kleuren. Beide planten zijn uitstekende drachtplanten voor bijen.

 Bovenaan: Something Old: de rode wingerd volop in bloei

Eerste Gezicht Jaargang 2 / November

Het is vandaag 1 november, hier is dus een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De meeste bloggers zijn er begin 2014 (of vroeger) mee gestopt, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.

Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.

Voortuin.

Eigenlijk is er niet veel veranderd in de voortuin. Anemone ‘Honorine Jobert’ staat nog volop in bloei (terwijl de roze variëteiten in de tuin allemaal al lang uitgebloeid zijn). Ondanks het mooie weer begint het vervak nu duidelijk zichtbaar te worden …

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

Nu de asters zo goed als uitgebloeid zijn, ebt de kleur langzaam verder weg uit deze border. Hongere vlinders kunnen zich nog steeds laven aan de Verbena bonariensis, en ook Salvia uliginosa en de geraniums zorgen voor kleur.

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Ook rond het terras staat er nog wel één en ander in bloei, maar lijkt het begin van einde al ingezet. Het gebrek aan zon (dit stuk tuin ligt nu zowat heel de dag in de schaduw), laat zich voelen.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Na de aanpassingswerken in de gele border, twee weken geleden, is de meeste kleur verdwenen. De notelaar laat nu ook het blad vallen.

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

Met het vallen van het notelaarblad, kunnen de hosta nog enkele dagen profiteren van wat extra zon. Maar ook hier gaat het groen met rasse schreden achteruit.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

De pompoenenwildernis is ondertussen helemaal verwijderd, en de perenbomen en pruimelaars zijn quasi bladloos. Het ziet er allemaal een beetje netter uit (maar de borderzomen zijn wel nog altijd helemaal overgroeid met groen).

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Micro-zicht – Oktober

Een tijdje geleden lanceerde Zem haar eerste ‘bodemzicht‘. Iedere maand een foto van een m² tuin, om de evolutie doorheen het jaar op te volgen. In tegenstelling tot het Eerste Gezicht geen wijds beeld van de tuin, maar de evolutie van een klein stukje tuin. Een knap idee, en dus trad ik met plezier in haar voetsporen. Ik paste het wel lichtjes aan voor mijn tuin, het stukje dat ik toonde is de pioenenborder van de voortuin, ongeveer 6m² groot.

Ergens eind juli geraakte ik de draad kwijt, en die ga ik nu nog even oppikken.

De herfst is hier duidelijk al ingetreden. Zelfs de herfstanemonen zijn al uitgebloeid. alleen Geranium ‘Patricia’ (bovenaan) en de Penstemon (onderaan) zetten nog dapper door. Volgend jaar ziet het er hier beter uit, zeg ik U.


CompostzeefV3?

Na de tuinwerken van vorige week zagen de compostbakken er niet echt netjes uit, en vooral overladen … Het compost in de oudste bak (links) zag er in ieder geval uitstekend uit.

Tijd om de compostzeef eens boven te halen en compost te zeven ende oogsten. De zeef levert uitstekend werk, zolang je niet teveel compost tegelijk in de zeefbak gooit.

Toch zijn er nog steeds enkele punten van verbetering mogelijk… voor mensen die mijn ontwerp willen namaken som ik ze even op…

Zo wordt er heel wat compost gemorst, maar dat kan met een doek aan beide kanten opgelost worden. Ik denk dat ik zelf de volgende keer nog twee extra bakken neerzet aan beide kanten van de zeef.

Verder is de constructie van het geraamte niet goed. De zeefbak knalt bij het over en weer bewegen steeds tegen de laterale balken, en de bevestigingswijze die ik heb gekozen is dan niet de beste (alle kracht komt in de lengterichting van enkele schroeven), ook hier dringt een bijsturing zich aan.

Ik heb in ieder geval stramme spieren na het zeven. De compostbak laat blijkbaar spieren werken die niet dikwijls aan de slag moeten.

In ieder geval was na het zeven en het omzetten van de bakken, de rechtse compostbak opnieuw leeg. maar dat was tot voor ik pompoenen oogstte…

In de winter laat ik de composthoop met rust, om het leven er niet te verstoren, maar na de winter zouden de twee linkse bakken ook klaar moeten zijn voor verwerking..

Deze bewoner werd niet gezeefd en mocht onmiddellijk terug de compostbak in.

Oogst²

Tijd om de eerste pompoenen te oogsten. Door het gekke weer bleven de pompoenen lang groeien, dus oogstte ik slechts bij mondjesmaat. Vandaag werd alles geplukt, want veel bladgroen was er niet meer te zien. Of toch geen pompoenbladgroen, want de plek waar ik pompoenen plantte was nu één harig knoopkruid-mayhem geworden.

De ‘Marina di chioggia’ is erg productief met een tiental mooie groene vruchten, de Hubbard en de Butternut leverde slechts twee vruchten op.

Een schril contrast met de spaghetti-pompoen (of is het spaghetti-courgette?), waar ik meer dan twintig vruchten van 2 kg oogstte…

Er zal hier behoorlijk veel pompoensoep worden gegeten in de fruitberg, deze winter…

Oogst

De laatste okkernoten zijn al een tijdje gevallen. Op rapen doen we ze niet meer, die laten we namelijk liggen voor de familie eekhoorn.

De laatste kastanjes. De anderen zijn al lang opgegeten

Wat ik hier wel nog netjes verzamelde waren de kastanjes. De kastanjes ‘De Lyon’ zijn uitzonderlijk (en heerlijk zoet nadat ze enkele dagen hebben liggen te drogen). De boom groeide de voorbij twee jaar flink bij, zodat de oogst dit jaar al enkele kg bedroeg. Volgend jaar nog beter! ‘De Lyon’ is een niet-zelfbestuivende kastanje en heeft dus nood aan een bestuiver.

De Kweepeer-oogst erg beperkt, slechts twee stuks.  Maar ’t is wel fotogeniek fruit.

Good/Bad

Wanneer je het woord Hosta laat vallen krijg je steevast de vraag “Wat doe jij tegen de slakken?”. Ik antwoord steeds dat ik in de eerste plaats Hosta met een goede bladsubstantie plant. Dat voorkomt al veel problemen.

De twee planten hieronder staan op minder dan een meter van mekaar…

De bovenste Hosta ziet er ver in oktober ook al lang niet fris en monter meer uit, maar het verschil met de andere plant spreekt volgens mij boekdelen.

De Hosta bovenaan ‘Hosta Princess Amalia’ ziet er nog beter uit, maar dat is omdat het een vrij recente aanwinst is en die de voorbije weken flink gegroeid is, op een plaats in de tuin waar er blijkbaar minder slakken rondlopen.