All posts filed under: Z

Vijver : aflevering 4

De laatste stap van de vijveraanleg: het introduceren van water- en moerasplanten. Zoals al eerder gezegd gebruik ik hiervoor alleen inheemse planten. Eigenlijk is dit het leukste deel van het vijverontwerp. In totaal heb ik 15 m² moeraszone om in te plannen en aan te planten. Zaterdagochtend begaf ik me dus richting de waterplantenkwekerij om mij het nodige plantgoed aan te schaffen. Doordat de vijver nog niet helemaal gevuld was, kon ik aanplanten zonder het water echt troebel te maken. In de toekomst ga ik de vijver ook ten dele leegpompen (tot aan de lemen wanden) wanneer ik de planten wil uitdunnen. Maar dan nog is plantjes aanplanten in de modder in ieder geval geen evidentie. Je kan ook niet steunen op de modder want dan zak je er makkelijk 10-15 cm diep in weg. Maar de aanhouder wint, en alles heeft ondertussen een plaatsje gevonden. Op de foto vallen de planten amper op, maar dat zal de komende weken en maanden snel veranderen, de meeste waterplanten zijn flinke groeiers. De allerfelste groeiers worden in ieder geval de toegang …

Vive la république!

Deze week kwam de vorst langs, woensdagavond. Een erg slechte grap van moeder natuur.  Hoogmoed komt voor de val. Toen ik donderdagmorgen opstond, controleerde ik de buitenthermometer van de chauffageketel. -0,7 °C. Ik slaakte een zucht van opluchting. Ik controleerde nadien de website van een weerstation een tiental km hiervandaan, -2,6 °C.  Ik heb geluk, dacht ik bij mezelf. Tijd om ’s morgens één en ander te controleren had ik niet, toen ik de wagen startte gaf die een buitentemperatuur van -1,5 °C. Bij de meeste fruitbomen is er geen of weinig schade (10%) bij vorst tot -2°C, volgens dit artikel. Ik reed dus met een gerust gemoed naar mijn werk, maar toen ik s’avonds thuis kwam, bleek mijn optimisme voorbarig geweest te zijn. Omdat het nachtelijk bezoekje van de vorst was aangekondigd, beschermde ik de kiwi en kiwibessen die al volledig in blad stonden met vliesdoek, maar dat bracht geen zoden aan de dijk; zowat alle blad was volledig zwart. Ook de granaatappel is gedeeltelijk ingevroren.  De bloemen van de Paw-Paw : bijna allemaal bevroren. Ook op okkernoten moeten ik …

Vijver Aflevering 3

Tijd om de randen af te werken. Over de ‘lemen wallen’ heb ik vorige week al iets geschreven. Ze maken grote plantvakken met een bodem die tussen de 30 en 0 cm onder water ligt. De leemlaag is dan zelf tussen de 30 en 50 cm dik, zodat de planten ruim voldoende grond hebben om rijkelijk te groeien. Het schema hierboven laat ook het principe van de randafwerking zien. Om problemen met de capillariteit van leem te voorkomen (waardoor de vijver ten dele leeg zou gezogen worden door de verbinding tussen de grond in de vijver en de tuingrond), zal ik aan de vijverrand zelf ruw zand gebruiken (grijs op het schema). Dat heeft een korrel van 1000-2000µm, zodat de capillaire werking zo goed als nihil zou moeten zijn. Dat zand-over-de-folie volgt pas volgende week, zodat er nu nog een stukje folie zichtbaar is. Ook de vijverplanten volgen zaterdag, nadien vul ik de vijver verder (het waterniveau moet nog ongeveer 25 cm extra stijgen). Zaterdag ga ik ook een emmer water uit de vijver van bevriende tuiniers scheppen, …

Bloemenweide v2

De eerst aangelegde bloemenweide is niet meer, want daar ligt nu een vijver. Tijd voor een nieuwe bloemenweide dus. Bij de graafwerken voor de vijver werd alle grond achterin de tuin verzameld. Na het vullen van de leemvakken in de vijver had ik verwacht dat er iets minder grond zou overblijven dan in werkelijkheid het geval was. Ik had gedacht om er een klein ‘heuveltje mee aan te leggen, maar dat zou dus toch een flinke heuvel geworden zijn. In de toontuinen van de Chelsea Flower Show zie ik wel eens een tuin passeren waarin een bloemenweide met reliëf is aangebracht, en dus dacht ik ‘Waarom dat hier eens niet proberen’. Met een zondagnamiddagje grondverzet met kruiwagen, schop en landhark kwam ik tot het volgende resultaat. Fijn dat het tot dan redelijk droog was gebleven, want maandag zou die klus niet gelukt zijn na de zware regenval van zondagnacht. In dit landschap werden alle planten uitgeplant die ik had gerecupereerd uit het stukje bloemenweide-dat-vijver-zou-worden. Verder plantte ik er ook nog een reeks aangekochte Knautia arvensis, Leucanthenum vulgare, Campanula rapunculus en …

Vijver Aflevering 2

Net voor het paasweek-end was de tijd gekomen om de vijverfolie te leggen. Vooraleer we met de folie startten legden we beschermingsdoek in de put. Die beschermt de folie tegen stenen maar maakt het leggen van de folie ook eenvoudiger, de folie glijdt beter over die doeken. en met die wallen leek me dat een groot voordeel. Dan was het tijd om de folie aan te leggen. Een flinke klus om met zijn tweeën af te werken. Het gewicht van de folie bedraagt ongeveer 80 kg, en zo’n rol is een redelijk ‘lomp’ gewicht. En ’t was niet de bedoeling om de lemen wallen te beschadigen tijdens het aanbrengen van die folie. Maar na wat geknoei slaagden we er in om de folie juist te leggen zonder de wallen te beschadigen. Van zodra de folie goed lag, werd de vijver gevuld tot aan de hoogte van de voet van de wallen (zodat daar geen extra druk op gezet zou worden. Daarna werd de plantenzone opgevuld met de leemgrond uit de put. Ondertussen werd de kraan van het water opnieuw opgezet. …

Adoptie

Vlak voor de winter van 2015-2016 werd ons kippenbestand op enkele dagen tijd flink gedecimeerd door een virus. Eén haan en twee hennen bleven over. In juni ontsnapte één van die hennen, dus toen waren ze nog met twee: één haan en één hen. Begin dit jaar ging ik op zoek naar nieuwe hennen, en deze keer geen goudbrakels. Hun ‘Houdini’ gedrag begint na verloop van tijd te vervelen. Dus zocht ik naar een rustiger ras, in eerste instantie Mechels hoen of Brahma (lekker zwaar dus geen gevlieg) om dan bij Barnevelders uit te komen (rustig ras). Maar net voordat ik een bevestigingsmailtje stuurde voor een toom barnevelders dacht ik bij mezelf: waarom geen legkippen adopteren? Sinds 2012 jaar zijn legbatterijen verboden en vervangen door “verrijkte kooien”, zodat het leven van een legkip ‘leefbaarder’ is. Niet dat de dieren nu een riant bestaan leiden (of lijden?), ze vertoeven nu met 13 kippen per m² (een oppervlak van 27 x 27 cm per kip). Na een jaar tot anderhalf jaar zijn de dieren niet langer economisch rendabel omdat …

Klimop

De klimop staat nu volop in bloei. Klimop is één van de weinige laatbloeiende inheemse planten die nu volop nectar en stuifmeel leveren. Op de 6 meter klimophaag die ik hier heb staan zitten steevast enkele vlinders en nog veel meer hommels, solitaire bijen en zweefvliegen. Ook de klimopzijdebij is hier nu voor het derde of vierde jaar present. Dit is een erg laat vliegende solitaire bij die voornamelijk op klimop foerageert. Een andere late inheemse plant die het hier uitstekend doet (en pas dit jaar werd aangeplant) is de blauwe knoop (Succisa  pratensis). In het begin van ’t jaar had ik per vergissing 20 Succisa pratensis aangekocht om in de bloemenweide aan te planten in plaats van 20 Knautia arvensis. Net zoals bij natuurlijk-rijk een absolute voltreffer dus. De planten hebben een stekje gekregen in de bessenkamer en varen er wel. Ze lokken ook veel vlinders.

Plant van de Maand Augustus 2016 : Vitex agnus-castus

Ik ga dit jaar gewoon verder met het thema “Plant van de maand”, want het is niet zo dat er iedere maand maar één plant is die hier opvalt. De plant voor de maand Augustus is de Vitex castus-agnus, Monnikspeper in ’t Nederlands. Deze mediterraanse struik staat op één van de warmste plekjes in mijn tuin en is op enkele jaren uitgegroeid tot een mooie blikvanger. Volgens onze middeleeuwse voorouders, en zelfs de Romeinen, had deze plant kuisheidsbevorderende eigenschappen, wat ook in de naam terug te vinden is (castus-agnus : pure kuisheid). De plant staat nu een tweetal weken in bloei en zal ook de komende weken de tuin van kleur blijven voorzien. Winterhardheid van deze plant zou redelijk zijn, de voorbije drie winters overleefde mijn exemplaar zonder noemenswaardige problemen, het kleine plantje dat ik drie jaar geleden aankocht is nu ongeveer een meter breed en hoog. Het samengestelde blad is ook erg mooi. De plant is ondergebracht in de familie van de Verbenaceae en lokt een occasionele zweefvlieg of hommel, maar ’t is zeker geen …

Enigszins cynisch

Zondagnamiddag nog snel wat tijd gemaakt om de vlinders in de tuin te tellen. Net zoals in alle andere tuinen telde ik ook dit jaar beduidend minder vlinders, en net zoals alle vorige jaren zag ik opnieuw een Spaanse vlag. Natuurpunt geeft in een eerste verslag aan “In een gemiddelde Vlaamse tuin vlogen afgelopen weekend 14 vlinders van 5 verschillende soorten. Daarmee geldt 2016 als een matig vlinderjaar.” Ook hier waren de cijfers beduidend lager dan andere jaren (22 stuks). Zoals al zo vaak op andere blogs aangegeven, je kan zo’n telling absoluut niet wetenschappelijk noemen, ook niet met zoveel deelnemers. Vooral omdat het weer de week voor en tijdens de vlindertelling van zo’n groot belang is. Ik heb, ondanks de natte juni-maand, nog nooit zoveel vlinders in de tuin gezien als in juli (zowel dagpauwogen, atalanta als distelvlinders), na anderhalve week zwoele warmte. Toch blijft het leuk, en ik denk dat het als reclame, ledenwerving en bewustmaking ook wel helpt. Wat mij vooral opvalt is dat ik dit jaar nog geen enkele kleine vos zag.