Terwijl de venkel hier nog altijd in bloei staat, zijn de oude bloemschermen van de venkel helemaal uitgedroogd. Het vormen perfecte onderwerpen voor foto’s.

Terwijl de venkel hier nog altijd in bloei staat, zijn de oude bloemschermen van de venkel helemaal uitgedroogd. Het vormen perfecte onderwerpen voor foto’s.

Morgen is het 1 december, wat vliegt de tijd toch voorbij… Hier is dus een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De meeste bloggers zijn er begin 2014 (of vroeger) mee gestopt, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.
Hiermee sluiten we jaargang 2 van dit item af, een jaar waarin weer duidelijk heel wat vooruitgang werd geboekt. Ik ben blij dat ik deze oefening blij volgen, het lijkt allemaal al zo lang geleden, maar begin Jaargang 1 was de tuin nog het grote niets..
Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.
Voortuin.
De voortuin wordt mand na maand weer wat kaler. Op geranium ‘Rozanne’ en ‘Patricia’ na staan er nog enkele Anemone ‘Honorine Jobert’ in bloei, verder zijn er nog wel enkele herfsttinten. het verval dat vorige maand was ingezet zet zich met rasse schreden verder.
Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.
Nectartuin
Ook in de nectartuin blijven alleen Verbena bonariensis, Salvia uliginosa en de geraniums voor kleur zorgen. Op een eenzame hommel na zijn de insecten nu ook zo goed als verdwenen.
> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow
Terras

Rond het terras is ook alles uitgebloeid.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow
Tuin achter de woning
In de gele border zie je hier en daar wat geel van Scabiosa ochroleuca en Rudbeckia. Maar ook dit stuk is al volop in winterstemming.
Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow
Schaduwtuin
De Hosta zijn ondertussen bijna allemaal ‘weg’. De stokjes die je kan zien staan zijn saté-stokjes en geeft de positie van alle planten weer. Zo kan ik in februari opnieuw geurbolletjes ingraven ter bestrijding van de woelmuizen zonder daarbij planten te verknoeien. Het afgevallen notenblad blijft hier gewoon liggen,met het oog op het opbouwen van een goede humuslaag.
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow
Pruimenhaag
Het is hier allemaal kaal. De borderzomen onder de pruimen- en perenbomen zijn netjes gewied.
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow
Na twee jaar werd het toch eens tijd om de blog eens een andere layout te geven. De bedoeling van deze nieuwe look is meer aandacht te kunnen geven aan foto’s.
Ik ben nog lang niet tevreden met het resultaat, ik hoop dat over de komende weken allemaal in orde te krijgen…
Het is nu bijna winter. De voorbije dagen tekende ik al twee keer wat lichte nachtvorst op (yeah, krabben).
Net zoals de voorbije jaren is het dus weer tijd om voedersilo’s en andere van stal te halen. Het helpt niet alleen de vogels de winter door, maar het zorgt ook voor leuke taferelen in de tuin en brengt leven in de verder vrij doods aan doende winter. Het voeder komt hier pas buiten als de winter voor de deur staat, ook al zegt natuurpunt dat je heel het jaar mag bijvoederen (iets wat Vogelbescherming Vlaanderen dan weer tegenspreekt).
Zelf deed ik deze week al twee nieuwe waarnemingen in ons pop-up restaurant. De eerste is helemaal niet bijzonder, maar ik kan me niet herinneren al eens een heggenmus in onze tuin te hebben opgemerkt. De tweede is al een pak bijzonderder, want zaterdagochtend bezocht een distelvink één van onze silo’s. Maar eigenlijk ben ik tevreden met alle bezoek.
En net zoals vorig jaar verschijnen de boomklevers en groenvinken opnieuw op het toneel. Tijdens de zomermaanden hoor ik ze wel, maar zie ik ze nooit. Nu krijg ik ze te zien, tegen betaling (van eten). De voedselvoorraad is aangevuld met een heel arsenaal aan vetblokken, vetbollen en zaden, ondr het motto ‘hoe meer zielen hoe meer vreugde’ …
Ook onze kat is erg in haar nopjes met al die winterdrukte. Ze sluipt door de woonkamer naar het raam, om dan allemaal gekke geluidjes te maken. Maar zelfs als ze buiten rondloopt, vormt ze geen gevaar voor vogels, dankzij het kattenbelletje.
Meer informatie over vogels voederen vind je hier.
Vorig jaar liet ik bijna 32m³ compost aanleveren. Het is een ideale bodemverbeteraar, waarmee je ervoor kan zorgen dat droge gronden wat meer vocht vasthouden, of, zoals voor mij van belang: waarmee je zware gronden luchtiger kan maken. Maar ik gebruik het ook als mulchlaag rond de kleinfruit planten.
Het compost werd geleverd in twee keer, en de tweede keer bleek dat ik 2-3m³ te veel had besteld. Dat compost belande toen op één nog braakliggende stukje grond in de vlindertuin, en een groot deel ervan werd de maanden erna aangewend op verschillende plekken in de tuin.
In ’t begin van de lente werd ook dat stukje braakliggende grond aangepakt, en het resterend compost werd ter plekke met de woelvork in de grond gewerkt. Op deze plek, en errond, plantte ik een groot veld Geranium macrorrhizum aan.
Enkele maanden later is duidelijk welk effect het compost heeft op groei van de planten: op de plaats die echt rijkelijk voorzien werd van compost (achteraan de foto), zijn de planten veel harder gegroeid, en de planten zijn ook 10-15 cm hoger uitgegroeid dan de plek ervoor (waar veel minder tot bijna geen compost werd toegediend). Terwijl de planten vooraan al wat verdord zijn, zijn de planten achteraan nog in topconditie.
Nog meer als vorig jaar lijken heel wat planten in de tuin in de war door de warme nazomer. Blauwbessen en Lonicera fragrantissima in bloei, en ook heel wat vaste planten die opnieuw in bloei komen. Heel wat planten maken opnieuw knoppen en scheuten aan. Allemaal verloren moeite met de koude die voor de deur staat.
Ik heb in ieder geval zelf dit week-end nog geprofiteerd van de warmte om ’t gras nog eens af te rijden… eind november, en dat was nodig…
Vannacht heeft het nu toch licht gevroren in de Fruitberg. Ik hoop dat de planten nu snel tot de conclusie komen dat het nog wat vroeg is voor dit soort fratsen.


Na een week met druilerig herfstweer komt de tuin helemaal in herfstsfeer. Nu de metorologische herfst al twee maanden bezig is, wordt dat ook tijd. Grassen en verkleurende bladeren zorgen nu voor het kleurcontrast.




















Voor ‘t derde opeenvolgende jaar hadden we dit jaar één broedse hen, en dus kuikens. En terwijl ik voorbije keren bijzonder veel geluk had met de verhouding hanen/hennen (1/4 en 3/7), was dat dit jaar heel wat minder het geval(4/1). ’t Kon niet blijven duren, natuurlijk.
Maar zoals het er nu naar uitziet, zou ik toch 3 hanen en 1 hen geplaatst krijgen. De laatste haan wil ik zelf houden, omdat die een aparte kleurschakering heeft en ik hem dus nog wel even wil zien opgroeien.

Naar goede gewoonte wordt vanaf oktober het hek van de kippenren opengezet. De kippen mogen dan in de tuin op zoek naar beestjes. Heel wat slakken en slakkeneitjes worden zo kippenvoer, en maken daarbij zo goed als geen schade (de rest van ’t jaar houd ik ze wel ‘in ’t hok, anders zouden er ook heel wat amfibieën sneuvelen. in ’t Hok kan ’t groen dan opnieuw groeien (want met die kuikens erbij zitten er eigenlijk teveel dieren in de ren).
Deze kuikens heb ik nooit moeten vangen (dankzij het net over de kippenren) en zijn ook nooit gekortwiekt (dankzij het net over de kippenren). Ze zijn nu onwaarschijnlijk tam, ééntje loopt over mijn handen en onder mij door wanneer ik op handen en knieën ben aan ’t wieden.
Ik kan iedereen met een tuin ten zeerste kippen aanraden. Ze verminderen het keukenafval en leveren kakelverse eieren. Bovendien is hun mest een uitstekende compostversneller. En in mijn tuin hebben ze dus ook nog een bijdrage bij de slakkenbestrijding.
Enkele maanden geleden zaaide ik enkele bijkomende drachtplanten. Eentje in dat lijstje was Silene armeria.
Het blijkt niet alleen een geweldige nectarplant in lijstjes, die veel vlinders lokte (onder andere de kolibrivlinder bezocht in eerste instantie de bloemen van Silene armeria), maar ook heel wat andere gevleugelde beestjes.
Maar er is een belangrijke keerzijde aan deze plant. Het is niet direct een beleefde gast. Hij zaait zich onwaarschijnlijk sterk uit, na drie maanden stond ongeveer 6 m² vol. Ondertussen start een derde generatie met bloeien, en staat de tweede generatie volop in ’t zaad.

Wat opzoekingswerk op internet leert me dat de plant in de Verenigde Staten als een invasieve exoot wordt beschouwd. De plant is ook niet écht inheems in België, hij komt blijkbaar uit Midden-Europa.
Daarom heb ik de plant naar de composthoop verbannen. Ik heb geen zin om te proberen deze plant onder controle te houden, vlakbij de iets-minder-fel-woekerende-maar-wel-echt-inheemse Silene flos-cuculi.
Geeft me opnieuw plaats (5m²) voor een andere plant.
Dit jaar post ik iedere maand 4 foto’s volgens het traditionele rijmpje ‘Something old, something new, something borrowed, something blue’.
De uitleg vind je hier terug.
Ik had verondersteld dat het invullen van de verschillende thema’s in november moeilijk zou worden. Maar onder meer dankzij het warme weer van de voorbije weken was het invullen van deze opdracht, tegen alle verwachtingen in, erg makkelijk. Ik had zelfs begin november keuze te over in zowat alle thema’s. Om het lot niet te tarten heb ik dit week-end de nodige foto’s gemaakt. Ik reken voor december op de winterbloeiende planten die allemaal knoppen beginnen aanmaken.



Bovenaan: Something Old: de rode wingerd volop in bloei