Ik heb me voorgenomen om van mijn blog niet alleen een Goed Nieuwsshow te maken. In regel beschik ik over redelijk groene vingers en het is eerder uitzonderlijk dat ik een plant verlies. Er zijn wel enkele planten kapotgevroren vorig jaar, maar dat zijn planten waarvan ik wist dat ze borderline winterhard waren, en de voorbije twee winters waren niet direct de meest vergevensgezinde op dat vlak.

Eigenlijk is dat geen zaak van groene vingers, maar eerder van groene hersenen, gewoon proberen iedere plant een geschikte standplaats te geven, zoals Lavendel in volle zon zetten, héél de dag. Ik probeer daar zo weinig mogelijk tegen te zondigen. En wanneer een plant het dan toch niet doet, is dat jammer, en zoek ik daarna een andere plant voor dezelfde stek.

Nu heb ik de voorbije maanden wel enkele heersters aangeschaft die niet echt de naam hebben van makkelijk te zijn, de kans dat ik enkele planten ga verliezen wordt dus wel wat groter.
Dat Daphne bohlua een moeilijke plant zou zijn, wist ik al voor de aankoop. Toch kocht ik me in de herfst een jonge plant aan, omdat veel mensen lyrisch zijn over de geur van de bloemen (januari en februari).
Het grote probleem was wel dat je op internet geen duidelijke, uniforme beschrijving kan vinden van de juiste standplaats. Je leest wel dat de plant beschut moest opgesteld staan, maar weinig tot geen informatie over de grondsoort (droog/nat, zuur/alkalisch). Een moeilijke plant waarvan je niet weet hoe je hem moet verzorgen, een sterk plan…

Daarom voegde ik rijkelijk compost toe in het plantgat, omdat dat zo goed als nooit kwaad kan: het zorgt zowiezo voor een verbeterde vochthuishouding (het organisch materiaal zorgt voor drainage in onze zware leembodem).

Er terwijl de bloemknoppen steeds verder aanzwelden, begonnen de voorbije weken wat blaadjes te verkleuren en de laatste twee weken begonnen de blaadjes ook af te vallen. Eerst dacht ik aan vorm van bladchlorosis, omdat de grond te zuur of te kalkrijk was. Een reden voor een nog wat grondigere zoektocht op internet. Zo kwam ik terecht bij een kwekerij in Engeland die gespecialiseerd is in Daphne.

De plant blijkt toch niet helemaal wintergroen te zijn: enige bladval na de bloei is mogelijk, afhankelijk van de cultivar. Volgens deze kweker doet de plant het zowel in zure als kalkrijke bodems goed. Verder las ik dat de plant absoluut niet van vocht houdt en dat de plant best wordt aangeplant met toevoegen van ruw zand en niet teveel organisch materiaal (omdat de wortels dan te nat kunnen blijven). Een te vochtige standplaats zorgt voor bladval…In de zomer mag de grond dan weer niet te droog worden, en moet de plant dus regelmatig gegoten worden.

Wat ik kan bevestigen : de geur van de eerste bloemen is écht wel bijzonder. Het struikje is nog niet groot, en enkele bloemetjes volstaan voor een heerlijk aroma.   Ik heb het struikje herplant in de hoop het alsnog te redden, nu met een flinke portie rijnzand in het plantgat voor bijkomende drainage. Ik ben niet al te optimistisch, want de gespecialiseerde Engelse kwekerij ent al haar plantgoed op Daphne tangutica, maar zelfs dan blijft het moeilijke plant. Mijn struikje is niet geënt.