de Fruitberg

Anemone ‘Wild Swan’

Dit plantje staat sinds de herfst in mijn tuin, en begint nu te bloeien. Deze anemoon is een vrij nieuwe introductie en werd in 2011 na een afwijking van de reguliere stemprocedure uitgekozen tot Chelsea Flower Show 2011 Plant of The Year. Het betreft een toevallige zaailing die Elizabeth McGregor rond de eeuwwisseling was opgevallen in haar kwekerij.

De plant heeft veel weg van de klassieke herfstanemonen, maar blijft kleiner en zou niet woekeren. De witte bloemen hebben paarse strepen op de achterzijde van de bloemblaadjes en sluiten zich bij zonsondergang. Maar de eigenschap die deze plant écht speciaal maakt is de bloeiduur van de plant : van mei tot november. Die lange bloeitijd kan ik nog niet bevestigen, de schoonheid van de plant wél.
En ik geloof best dat de plant niet woekert, want het is helemaal geen eenvoudig kleinood. Ik heb in totaal 10 verschillende planten gekocht, en houd er slechts twee over. De plant kan duidelijk geen droogte verdragen, en wil dus niet veel zonlicht.

Hij werd vorig jaar al door meerdere handelaars aangeboden tijdens de tuindagen van Beervelde. Het zou me verbazen dat deze plant over enkele jaren een algemeen verspreide tuinplant wordt, een soort Rozanne der anemonen, want ik denk dat de plant daarvoor een beetje te moeilijk groeit. De prijzen van Rozanne maakt hij zich wel eigen, vorig jaar op Beervelde bedroegen die tot 5 EUR voor een plantje in een P9-potje…

Compostzeef V2: alles kan beter

Begin vorig jaar toonde ik hier mijn zelfgebouwde compostzeef. Het ding bleek heel handig te zijn, maar de vogeldraad was een beetje te zwak en begon vrij snel gevaarlijk door te buigen.

Daarom, onder het motto “Alles kan beter” (zelfs wanneer ik iets heb gemaakt), werden enkele kleine bijsturingen aan het initiële ontwerp gemaakt, zodat dat euvel nu ook verholpen is. Het betonijzer steunt op de houten planken onderaan, en ondersteunt op zich de vogeldraad.

Nog meer kleur

De voorbije periode keek ik iedere dag na hoe bepaalde planten gevorderd zijn, zouden ze al in bloei staan tijdens de eco-tuindagen? Sommige hoekjes zijn nu nog erg groen, en een beetje kleur zou hen niet slecht staan.

Penstemon ‘Sour Grapes’ heeft de winter (haha) probleemloos doorstaan, en zal nu bloeien tot ’t einde van ’t jaar

Pastinaak is een onwaarschijnlijke insectenlokker. De plant zit vol met pyamawantsen, zweefvliegen, museumkevertjes, bladluizen en lieveheersbeestjes …

Astrantia ‘Snow star’ staat nu ook in bloem. Ook een erg goede insectenlokker

Een in de categorie “Doet ie het of doet ie het niet”, deze Hypericum

Ondertussen is Geum chiloense nog steeds de enige plant die kleur brengt in de gele border

Deze bodembedekkende roos heeft op minder dan een jaar 1 m² oppervlak ingenomen, max 30 cm hoog. De aanvangst van de bloei is perfect getimed, want de eerste bloemen zijn sinds vrijdag open

Deze Campanula ‘Pink Octopus’ is een heel speciale, ik ben er niet zeker van dat hij volgend week-end al in bloei zal staan

Ook deze Campanula lactiflora ‘Prichard’s Variety’ zal haast moeten maken als ze wil opvallen volgende week.

Deze Campanula ‘Kent Belle’ is er wél net op tijd aan begonnen. En nu niet omwaaien morgen, tijdens het zware regenbuien morgen

Vorig jaar kocht ik Salvia ‘Mainacht’, maar vooral Salvia ‘Caradonna’. De ‘Mainacht’ is mi véél mooier. dat wordt stekken.

Deze Lupinus ‘Gallery Blue’ heeft mijn vierendeling goed doorstaan en start nu te bloeien

Veronica longifolia zal volgende week ook van de partij zijn…

Deze Acanthus begint ook net te bloeien. Zou een uitstekende hommelplant zijn…

De Phlox zal een week te laat zijn denk ik

Ook deze Aster radula ‘August Sky’ zal nog net niet in bloei staan

Maar vooral jammer : mijn volledige verzameling Thalictrum zal ook niet in bloei staan, daar had ik écht wel op gerekend (ze stonden vorig jaar wel in bloei bij Ludo). Ook de Veronicastrums zijn helemaal nog niet op de afspraak

Wél op de afspraak, en eigenlijk belachelijk vroeg, is deze Gaura lindheimerii ‘Whirling Butterflies’. Meer dan een maand te vroeg

Deze Ligularia zal ook iets te laat zijn. Op dit ogenblik niet direct een schoonheid

Nog in de categorie ‘Belachelijk vroeg’, is deze Verbena bonariensis. De planten zijn allen probleemloos de winter doorgekomen en staan nu in volle bloei. Ze groeien ook opmerkelijk bossig en hoog.

Magnolia virginiana ‘Satellite’ is er ook bijna klaar voor. Volg de geur volgende week!

Vorige week dacht ik nog dat deze Verbascum chaixii te laat zou zijn, maar deze planten hebben nu een echte groeispurt ingezet en beginnen te bloeien. Zo maken ze de voortuin een beetje fleuriger

Geranium ‘Patricia’, mijn ab-so-lu-te Queen in het rijk van de ooievaarsbekken.

De Silene armeria die ik in de winter zaaide laat nu ook wat kleur zien

Een Thalictrum in kleur? Jawel, en wel omdt ik vals heb gespeeld. Deze Thalictrum kiusianum werd gisteren gekocht tijdens de opendeurdagen van kwekerij Mandragora. Het plantje wordt ongeveer 20 cm hoog.

Bij Polygonatum denken we onmiddellijk aan witte bloemen. Maar deze Polygonatum cirrhifolium heeft zachtroze bloemetjes en erg dunne blaadjes. Een andere, Polygonatum kingianum (zonder foto) heeft veel weg van deze plant maar wordt bijna 2 meter hoog.

Dit is hem! Hij staat in mijn tuin. Echt waar! Deze Hacquetia epipactis ‘Thor’ zag ik enkele weken geleden in BBC Gardener’s World en moest en zou ik hebben. De bloemen die vroeg in ’t jaar verschijnen zijn onwaarschijnlijk (bont , net zoals het blad)

Fruit

Was dat hier geen blog over fruit???

Een aantal bomen moeten opgroeien in leivorm, onder andere deze amandel. Maar door het zachte weer hangen er nu volop vruchten aan deze bomen, en de snoeiwerken uitvoeren zou gelijk staan aan het grotendeels verwijderen van de jonge vruchten. Zowaar een dilemma, want het kan best weer enkele jaren duren alvorens er nog eens zo goed kan geoogst worden. Zaterdag hak ik de knoop door .

Iets om me zorgen over te maken… de stam van één van de appelaars is flink toegetakeld door (vermoedelijk) een specht. Bart Dequidt (boomkwekerij De Linde) bezorgde me in een mum van tijd een geruststellend antwoord: dit zou kunnen genezen, geen nood om het boompje te rooien, met de nodige uitleg om het probleem aan te pakken.

Creatief met ‘Tulameen’. De stokken van deze zomerframboos zijn ongeveer 3 m hoog, om ze te beschermen tegen windstoten heb ik ze keurig in bogen vastgeknoopt. De ironie wil dat diezelfde nacht meerder stokken van de framboos ernaast afbraken door de wind

De kiwibessen bekomen van de late, koude winternachten die heel wat schade berokkenden aan ’t jonge blad. De mannelijke kiwibes ‘Weima’ vormt dit jaar al enkele bloemknoppen, maar de zes vrouwelijke planten laten het nog afweten. Misschien volgend jaar beter, dames?

De mei-en junibessen vormen ondertussen al kleine struiken en dragen dit jaar enorm veel fruit in vergelijking met de voorbije jaren . De bessen van de Meibes zijn veel groter dan vorig jaar, de eerste rijpe bessen worden, bij gebrek aan ander fruit, met mondjesmaat opgegeten. De smaak heeft iets weg van een kriek. Op rijpe junibessen is het nog even wachten.

En terwijl de eerste aardbei bijna rijp is (bosaardbeitjes zijn er wel al)…

Zijn er wel al enkele rijpe, gele herfstframbozen

Ik sprak enkele weken geleden over de flinke kleinfruitoogst in ’t verschiet bij blauwe bessen, kruisbessen en aalbessen. De braambessen doen duidelijk niet onder en hangen dit jaar afgeladen vol met bloesem. Er zal flink wat confituur van gemaakt kunnen worden, denk ik dan.

Ook de zwarte framboos geeft erg veel fruit dit jaar, misschien omdat er beter gesnoeid werd?

De Japanese wijnbes is ook in bloei, de bloemen zijn zoals de vruchten : klein maar fijn.

Twee braamhybriden werden vorig jaar vervangen (Taybess Medana en Boysonberry), door een Loganbes en een nieuwe plant van Boysonberry. Tot mijn grote tevredenheid geven beide jonge planten al fruit, zodat ik al dit jaar de planten kan evalueren. Ik ben vooral benieuwd naar de smaak van de loganbes, waarover ik veel tegenstrijdige berichten lees.

Nog een week, maximaal twee wkeen en de eerste kruisbessen zijn rijp. Risulfa is een gele kruisbes die erg vroeg afrijpt.

Het seizoen is begonnen.

De Moestuin van de Fruitberg

Een moestuin? Niet echt. Zoals de voorbije jaren plant ik wel weer pompoen en courgette aan.

Mijn eigen credo (“Safety in Numbers”) wordt ook dit jaar niet verloochend, alhoewel het courgettebestand dit jaar nog wat verder werd teruggeschroefd naar een schamele drie planten (Black Beauty, Gold, Ronde de Nice).

Dat wordt wel ruimschoots goed gemaakt door het aanplanten van 4 pompoen: een Hubbard, een Butternut, een Spaghettipompoen én een Marinia do Giochhai.

Gaan die rekken wel stevig genoeg zijn hoor ik U denken? Ik denk met U mee 🙂

De courgettes wil ik dit jaar aanbinden, voor de pompoenen vroeg ik mijn twee zonen hun sjorkunsten te tonen met enkele bamboestokken. Na het eerste rek besloten ze mij te leren hoe je kan sjorren.

Het resultaat mag er zijn. De pompoenen zullen elk één kant van zo’n rek kunnen beklimmen. Volgend jaar plant ik de pompoenen dan aan de andere kant van de rekken. De komende jaren ga ik waarschijnlijk stap per stap een stukje van het grasland achteraan ombouwen tot moestuin, waar dan de pompoenen worden gezet. Het vrijgemaakte stukje zou dan via het wisselteeltschema voor iets anders gebruikt worden.

Dit stukje gras werd ook hier verwijderd met het afplagding, dat ook hier behoorlijk handig uit de hoek kwam.

De courgette. Iets te dicht bij mekaar, denk ik nu ik dit zo zie.

In de herfst zal er pompoensoep op het menu staan ten huize de Fruitberg.

Die maand in de Fruitberg – Mei 2014

Vanaf dit jaar start ik met een nieuw thema, waarbij ik iedere maand 4 foto’s probeer te plaatsen volgens het traditionele rijmpje ‘Something old, something new, something borrowed, something blue’.

De uitleg vind je hier terug.

“Pioenen?” vroeg één van mijn collega’s . “Maar die planten zijn maximaal twee weken mooi per jaar”. Ikzelf ben wél absoluut fan. De manier van uitlopen heeft iets magisch, het blad is erg mooi, de bloemknoppen an sich zijn mooier dan véél andere bloemen. Daarna volgt de korte apotheose maar de zaaddozen zijn ook erg mooi.

Gillenia trifolata is een vaste plant uit de categorie ‘Onbekend is onbemind”. De plant heeft zeer mooi blad en prachtige bloemen. Bovendien is het een erg makkelijke plant die vrij snel in formaat toeneemt. Ik ga die hier elk jaar opnieuw blijven posten tot jullie hem allemaal in de tuin hebben staan 🙂

Ook deze maand was er weer keuze te over in de categorie ‘inheems’. Mocht ik hier geuren kunnen posten, zou ik zonder twijfel voor de echte Valeriaan zijn gegaan. Maar de foto van een stukje gras achteraan de tuin wou ik jullie toch niet onthouden. Er staat heel wat kruipende boterbloem in dit stukje tuin. Indien het me zou storen zou ik het wieden, maar ik vind het best mooi.

Amsonia tabernaemontana : deze zag ik op heel wat standen in Beervelde opduiken, terwijl hij me er vorig jaar niet was opgevallen. Zelf heb ik midden vorig jaar enkele planten aangeplant die nu bescheiden bloeien. Het zijn vaste planten afkomstig uit Noord-Amerika die er geboekstaafd staan als uitstekende vlinderlokkers. De plantjes zijn nu nog véél te klein om daar iets zinnigs over te vertellen, maar ik vind het wel een mooie plant. Elders in de tuin staat ook Amsonia hubrechtii , die een vergelijkbare bloei met fijner blad combineert en ook garant staat voor erg mooie herfstkleuren, eerder uitzonderlijk voor vaste planten (hij schopte het tot Vaste Plant van het Jaar in de USA in 2011).

Heggenschaar

Veel kleinfruit heeft niet graag wortelconcurrentie, en hebben bovendien een hekel aan het wieden aan de voet van de plant (vanwege het oppervlakkig wortelgestel). Daarom legde ik twee jaar geleden mulchbakken aan in de grote bessenkamer. Deze mulchbakken worden met compost en gras uit de grasmaaider gevuld, om zo onkruidvorming tegen te gaan.

Tot nu toe lukt dat aardig, maar het gras afrijden rondom deze mulchbakken is een probleem: de grasmachine reikt vlak langs de houten panelen, maar er blijft altijd een streepje gras over tegen de mulchbakken. Dat staat na verloop van tijd een beetje slordig, en dat gras kan ondertussen lustig uitbreiden richting binnenzijde mulchbakken.

Het vergt iedere keer opnieuw (twee tot drie keer per jaar) het handmatig bijknippen en wieden van de kanten van de mulchbakken . Ik zocht al een tijdje naar een goed alternatief voor de buxusschaar die ik hier voor aanwend (de accu-graskantenmaaier van gardena is hopeloos).

Aangezien mijn buxusschaar zoek was, werd de zoektocht naar een alternatief prangend, en probeerde ik de kanten bij te knippen met de heggenschaar, wat buiten alle verwachtingen om enorm vlot verliep. In minder dan een uur alles bijgewerkt, iets wat met anders véél meer tijd vergde… Als je dus een kantenschaar nodig hebt, is een heggenschaar misschien geen slechte aankoop.

Micro-zicht – Mei

Een tijdje geleden lanceerde Zem haar eerste ‘bodemzicht‘. Iedere maand een foto van een m² tuin, om de evolutie doorheen het jaar op te volgen. In tegenstelling tot het Eerste Gezicht geen wijds beeld van de tuin, maar de evolutie van een klein stukje tuin. Een knap idee, en dus treed ik met plezier in haar voetsporen. Ik pas het wel lichtjes aan voor mijn tuin, het stukje dat ik toon is de pioenenborder van de voortuin, ongeveer 6m² groot.

Ten opzichte van vorige maand zijn er weer heel wat veranderingen op te merken in de pioenenborder. Wat onmiddellijk opvalt zijn de pioenen die in bloei staan (zodat het nu écht een pioenenborder is). Ook Geranium psilostemon en Geranium ‘Patricia’ beginnen aarzelend te bloeien. Verder begint Gillenia trifolita aan haar jaarlijks charmeoffensief, en is er al een eerste bloem te bespeuren op de Ecchinacea ‘Solar Flare’. Over de komende weken zullen de pioenen wegdeemsteren maar zullen Geranium Patricia, Ecchinacea ‘Solar Flare’, Verbascum chaixii en Phlox ‘Lichtspiel’ de bovenhand nemen in deze border, zodat hij op dat ogenblik alleen nog qua naam een pioenborder zal zijn.

De foto is niet langer meer rechtgetrokken via photoshop omdat het een erg vertekenend beeld gaf…

De beplanting links is recent toegevoegd, en moet dus nog wat achterstand inlopen…

Nog wat informatie

Over minder dan drie weken staan de deuren van de Fruitberg wagenwijd open ter gelegenheid van de velt eco-tuindagen.

Wanneer ik over mijn erf stap, ben ik tevreden. Hier en daar treden er wel wat probleempjes op: zo hebben enkele aalbessen wat last van bloedblaarluis, enkele perenbomen zien dit jaar serieus af van de perenbladgalmijt, de pruimelaars en de perziken hebben redelijk veel last van de eerste bladluizen en er zijn plaatsen in de tuin waar de slakken lelijk huis gehouden hebben (blijkbaar smaakt akelei erg lekker). De storm van de voorbije weken heeft ook wat schade gemaakt.
Kortom, de normale gang van zaken, niets om me druk over te maken. Ik ben vooral tevreden over de tuin, en geniet van het resultaat van het geleverde werk.

Een tuin die op kleur komt, en waarbij nog heel wat planten in de knop staan en tegen eind mei in bloei zouden moeten komen. Het ziet er naar uit dat er zelfs al wat fruit zal afrijpen. Een tuin die er bijna uitziet zoals ik dat voor ogen had.

Paeonia ‘Jan van Leeuwen’. Deze plant zal waarschijnlijk uitgebloeid zijn tijdens de eco-tuindagen

Bijna. Ik wil de leisystemen nog volledig afwerken en de courgette en pompoenen nog een plaatsje geven. Verder staat ook de lentesnoei nog op het to-do lijstje, maar de tuin is eigenlijk nu al klaar voor de eco-tuindagen. Hij gonst van’t leven. Er zijn op zijn minst vijf nestkastjes verhuurd aan vogels, waarbij de locatie van het nest van de schuwe boomkruipers me wel wat zorgen baart: vlakbij de ingang van de tuin. Laten we hopen dat de jonge boomkruipertjes eind juni uitgevlogen zijn want ik zou het nest niet willen verstoren met de eco-tuindagen.

Eén van de akeleien in mijn tuin (‘Yellow Queen’). De bloemen lusten de slakken niet, de rest duidelijk wel.

Ondertussen denk ik ook wat na over de praktische organisatie. Aangezien ik er vanuit ga dat een belangrijk aandeel van de bezoekers tijdens de eco-tuindagen al wel eens mijn digitale erf bezigt, geef ik hier nog wat nuttige informatie mee, en wil ik op voorhand ook enkele ‘afspraken’ maken. Waarschijnlijk overbodig, omdat ik er van uitga dat mijn vaste lezers de onderstaande afspraken evident vinden.

Als lezer van mijn blog weet je dat de tuin over de laatste drie jaren is aangelegd, sommige delen zelfs dit jaar. Verwacht geen tuin die volledig ‘af’ is, heel wat plantgoed moet nog (flink) groeien. Onze tuin kan qua schoonheid dus absoluut niet wedijveren met véél van de andere prachtige tuinen (op leeftijd) die je dit week-end kan bezoeken. Maar in de fruitkamers die wel (bijna) volwassen zijn, kan je misschien enkele ideeën opdoen voor een eetbare tuin.
Bovendien krijg je een beeld van wat één persoon – met een full-time job en ondanks verbouwingswerken – in een periode van twee jaar kan bereiken, en hoe je begint met ’t aanleggen van een tuin.

Aankomst

Het Adres : Sint-Truidense Steenweg 394, 3300 Hakendover (Tienen)
De Fruitberg is bereikbaar via het openbaar vervoer : bushalte ‘Hakendover Dorp’ (de Lijn 313 : station Tienen -station Sint-Truiden) is minder dan 50 m van onze voordeur verwijderd.
Er is voldoende parking in de omgeving. Gelieve Uw voertuig correct te parkeren (dus niet voor de oprit van de buren, niet op het fietspad, …). Mensen die met de fiets op bezoek komen, kunnen hun stalen ros op onze oprit kwijt.
Onze tuin is niet hermetisch omhaagd. Onze buren nemen niet deel aan de velt eco-tuindagen. Respecteer hun privacy, zodat onze eco-tuindagen geen overlast worden voor de buren, we hebben een goede relatie met hen en wensen dat zo te houden.
Onze kat “Muis” is niet opgezet met onze deelname aan de eco-tuindagen. Ze houdt niet echt van dingen delen. Daarom vragen wij onze bezoekers om hun huisdieren thuis te laten.
Gelieve je als bezoeker te registreren aan de ingang, zodat wij (en Velt) een zicht hebben op het aantal mensen dat ons heeft vereerd met een bezoek. Bij de registratie mag iedere bezoek(st)er een lotje ‘trekken’ waarmee hij/zij kans maakt op één van de drie exemplaren van Hosta “Blushing Blue” die we verloten.
Toch nog even aangeven dat iedereen écht van harte welkom is.

De Tuin

Er is de voorbije jaren heel wat werk in onze tuin gekropen. Wij willen ook na de eco-tuindagen nog genieten van dat werk. Gelieve dus alleen op de verharding, de schorspaden of het gazon te lopen. De borders en de bloemenweide zijn geen wandelpaden, en ’t moeten zeker geen platgetrapte wandelpaden worden.
De nectartuin is één grote border van 300 m². Hier zal een ‘wandelpad’ aangegeven worden met zand, zodat je niet over de planten heen loopt. Het zou fijn zijn wanneer je dat volgt, er staan her en der vaak jonge planten, die vaak niet bij het tuincentrum om de hoek te verkijgen zijn.
Ik sta met plezier ter beschikking voor uitleg en informatie. Stel gerust je vraag, of kom op zijn minst even een goedendag zeggen, zodat ik een gezicht kan plakken op mijn (digitale) bezoekers.
Indien het erg druk zou zijn, is het mogelijk dat ik om het half uur een rondleiding doorheen de tuin organiseer, maar zo’n vaart zal het wel niet lopen.
Door de warme lente zullen enkele bessenstruiken al aarzelend in productie komen . We hebben er geen probleem mee dat bezoekers enkele bessen plukken van de verschillende struiken om ze te proeven. Het is niet de bedoeling dat U struiken volledig kaal plukt, gelieve ook te denken aan de bezoekers die na U de tuin nog bezoeken.
Er zijn in de buurt nog andere deelnemers aan de eco-tuindagen, het lijstje vind je hier.
Passeer voor je vertrekt even langs ons terras, we bieden je met plezier een drankje aan.

Nu alleen maar hopen op mooi weer zodat de eco-tuindagen niet in ’t water vallen (maar nu toch eerst nog enkele dagen flink wat regen, want de waterput is nog lang niet gevuld.

Bee Chop

Rond einde mei zetten Engelse tuiniers heel wat laatbloeiende vaste planten terug (tussen 1/3 tot 1/2). Hierdoor bloeien de planten wat later en rijker, en groeien ze ook bossiger, steviger. Vaak wordt slechts een gedeelte van de planten terug gesneden, zodat de bloeiperiode wordt verlengd. Aangezien the Royal Horticultural Society op hetzelfde tijdstip ‘The Chelsea Flowershow’ organiseert, wordt deze praktijk in Engeland ‘The Chelsea Chop’ genoemd.

Door het warme weer hebben veel planten heel wat voorsprong ten opzichte van andere jaren. Onze inheemse fauna en de (uitheemse) vaste planten in de border reageren op zo’n warme lente door vroeger te bloeien. Daardoor breekt er op ’t einde van ’t jaar een periode van schaarste aan voor de insecten wegens te weinig bloemen… Dit vormt vooral voor bijen een probleem, omdat zij dit najaar onvoldoende stuifmeel zullen kunnen verzamelen. Volgens imkers is dit fenomeen één van de veroorzakers van de bijensterfte de voorbije jaren..
In de Fruitberg werden een aantal struiken aangeplant die pas laat in ’t jaar bloeien (Heptacodium mionoides, Tetra danielli ‘Moonlight’, Clerodendrum trichotomum en Vitex Agnus-castus f. latifolia), maar die zijn nu nog erg jong. Er is wel een flinke klimophaag in de tuin die ieder jaar stevig bloeit.

Door de asters en Sedums met 1/3 terug te zetten, probeer ik het seizoen in de tuin dit jaar wat extra te verlengen, in de hoop dat onze gevleugelde vrienden er wel bij varen.Het zal slechts een héél klein druppeltje zijn op een hete plaat, maar toch… Ik ben alvast benieuwd naar het resultaat.