Maand: september 2013

Rupsen

Vooraan staat in het gras een grote pol koolzaad. De plant begint steeds meer op een zeef te lijken, en zit vol kleine rupsen van het klein koolwitje. Op de achterzijde van de plant liggen ook nog heel wat eitjes… Volgend jaar zorg ik opnieuw voor enkele van deze planten… Maar ’t is niet de enige rups in de tuin. De rupsen van de Helmkruidbladwesp (vermoed ik) zijn vakkundig bezig met het vernielen van het loof van de Verbascum chaixii . Toen ik deze rupsen toonde aan mijn oudste zoon begon hij ze spontaan te tellen, een kleine 50 exemplaren De rozen die ik enkele weken geleden aanplantte beginnen nu allemaal opnieuw te bloeien. In deze bloem zat een rups die volgens mij een beetje verloren gelopen was… Maar in de andere bloem vond ik krek dezelfde rups. Iemand een idee?

Klimop

De klimop staat in bloei. Niet direct spectaculaire bloemen in onze ogen. Maar eensklaps laten bijna alle bestuivers de bloemen, die ze tot voor enkele dagen zo frequent bezochten, links liggen. Zweefvliegen, vliegen, kevers, mieren en wespen vliegen af en aan. Hier en daar vliegt ook een solitaire bij op de bloemen, maar de bijen blinken opnieuw uit door hun afwezigheid. Terwijl de aantallen behoorlijk zijn, valt me wel op dat de diversiteit aan zweefvliegen vele kleiner is dan enkele weken geleden. In vergelijking met een maand geleden zijn de hommels zo goed al verdwenen.   Het is herfst…

Herfst

De herfst staat niet langer voor de deur, hij is ingetreden. De eerste herfstkleuren beginnen zich hier schoorvoetend te tonen. Zo begint deze Cornus florida ‘Rainbow’ langzaam aan te verkleuren. Het gepanacheerde blad blijft ook in de herfst bont. Het zou niet de eenvoudigste plant zijn, maar meer dan de gok waard. De herfstverkleuring is namelijk spectaculair. Ook de beukenhaag begint langzaamaan te verkleuren. Het is in de herfst dat een beukenhaag zich qua schoonheid onderscheidt van een haagbeukenhaag. Verder kleurt de Cotinus nog wat roder  en zet de wilde wingerd ook langzaam aan de apotheose in . Verder zie nog altijd geen herfsttinten. De Parrotia , Fothergilla, Euonymus en Vaccinum zijn nog frisgroen. Echte herfstkleuren zie je vooral op dit gras, Carex testacea ‘Prairie Fire’, maar dat is niet direct seizoensgebonden. Herfst? Neen dus. Hier nog niet.

Big Bang

Naar aanleiding van een berichtje van de Rebelse Huisvrouw, een straf verhaal uit de nog niet zo oude doos. Dit is géén fictie. Begin 2010. Ik veer recht in bed.  “Wat was die knal?” vraagt Madamasj, die ook rechtop in bed zit. Een autoalarm begint op straat te loeien.  Ik bedenk me dat dat wel eens van mijn wagen zou kunnen zijn. De klok geeft iets na drie uur aan. Ik loop naar de badkamer aan de voorgevel, doe een venster open, kijk naar beneden en zie dat mijn Audi met vier knipperlichten tegen de wagen voor hem opgebotst is. “Godverdomme, vergeten mijn handrem op te zetten” is mijn eerste reflex. Ik doe snel wat kleren aan en storm naar beneden. ‘Laten we hopen dat niet alle buren wakker zijn geworden’ is de tweede gedachte. We wonen in het centrum van Tienen… Wanneer ik de voordeur opendoe zie ik dat de rechterachterzijde van de wagen helemaal ingedeukt is en dat het rechterachterwiel gewoon 90° gedraaid is. “Een aanrijding , vluchtmisdrijf” bedenk ik me, en ik …

Verharding

16 September. De dag stond al enige tijd aangekruist in de agenda. De dag dat de tuinaannemer zou starten met het aanleggen van het terras. Zodra dat terras aangelegd was, zou ik het gazon kunnen aanleggen. Zodra beide werkjes klaar zijn zouden we niet langer moeten uitkijken op een veld steenslag en modder … Sinds maandag wordt er hier flink doorgewerkt, ondanks het hemelwater dat met bakken uit de hemel viel. Morgen wordt het terras gevoegd. Dit weel-end kon ik dus starten met de voorbereidingen voor het gazon. Ook al ben ik niet direct een grote fan van gazon, het is voor kinderen wel de uitgelezen plaats om te ravotten. Daarom wordt er een bescheiden oppervlakte (200 m²) gazon voorzien. Een deel is een bestaand gazon, de rest leg ik nu aan. Ik was met deze weersomstandigheden niet zeker of ik de aarde zou kunnen egaliseren. Maar dankzij het redelijke weer van de laatste drie dagen is een groot deel van het werk al klaar. Nadat ik vrijdag de aarde kon omleggen met de woelvork …

Kippenbestand

De kuikens zijn ondertussen flink opgeschoten.  Tijd om ze gewoon los te laten lopen in het kippenhok. Moeder kloek zit in de rui en ziet er niet uit, maar is in topconditie. Ze is héél defensief  en duidelijk een stuk sterker dan de andere hennen in ’t hok. In die mate dat eender welke andere kip die in de buurt van de kuikens komt enkele pluimen kwijt is. Wel grappig om te zien : de grote kippen lopen nu in een boog rond de kuikens heen:  wanneer ze die kuikens naderen komt er immers een rosse furie aangestormd. Iets wat me blijft fascineren: dat kippen zo dom zijn. Iedere dag opnieuw hun eieren leggen in een nest dat steeds opnieuw geroofd wordt, sterk. Die domheid komt ons dus goed uit, maar betekent dat ik nu heel de week kuikens mag vangen om ze in het nachthok te zetten, ze ontbreken duidelijk het verstand om moeder naar het nest te volgen. Vorig jaar duurde het een week voor de kuikens doorhadden waar ze moest gaan slapen. …

Noten

De herfst staat voor de deur. De kleinfruitoogst beperkt zich nu tot druiven en frambozen (zondag meer dan 1 kg frambozen geplukt. Er zijn ook nog enkele braambessen en aardbeien, maar niet echt de moeite. Op termijn is dat geen probleem, omdat het nu in theorie tijd is om groot fruit te oogsten: appels, peren, (late) pruimen,… . Op termijn kunnen we ook kiwi’s en kiwibessen plukken in deze periode. Maar die oogst is nu nog helemaal afwezig of erg beperkt… Wat er dit jaar wel veel is: raapfruit. Zo hangt de notelaar afgeladen vol. De eerste noten beginnen nu te vallen, en smaken, kakelvers, enorm lekker. Normaal zouden één dezer de eekhoorntjes opnieuw moeten beginnen met het leegroven van de boom. Verder heb ik dit jaar ook al heel wat kastanjes. Beide kastanjelaars zijn nog vrij jong, maar er hangen dit jaar toch een 50-tal flinke bolsters in de boompjes. Vijgen ga ik dit jaar niet meer oogsten vrees ik. Ik heb deze zomer 6 vijgen geoogst, dat zal alles zijn voor dit jaar. Laten …

De Tuin

Een foto van de schaduwtuin na het aanplanten. Nu hopen dat ik niet teveel last krijg van woelmuizen in dit gedeelte van de tuin, volgend jaar zouden alle planten al een stuk groter moeten worden (omdat ik ze dit jaar geen voeding heb gegeven in hun potten, en dan worden de bladeren kleiner. Tegen de volgende ‘Eerste zicht‘ foto gaan er al heel wat hosta verder verdord zijn, vandaar even deze tussenstand. En ja, U heeft dat goed gezien, er is een nieuwe ‘bewoner’ in de tuin. Een geschenk van vrienden, ik heb hem maar in de tuin gezet… De bamboestokjes links vooraan op dit beeld beschermen een meiklokje, dat plantje komt rechtstreeks uit de tuin van mijn overleden grootvader, en mag nu mijn tuin overwoekeren (’t is niet het enige plantje dat ik heb gerecupereerd, wel ’t enige in de schaduwtuin. Verder staat de Salvia uliginosa er ook erg mooi bij,één van de weinige bloemen die echt blauw zijn (zonder paarse tinten). Trekt vooral hommels aan (maar die preferen toch de Agastache, Calamintha nepata …

Schaduwtuin

Terwijl de dagen korten en donkerder worden probeer ik de schaduwtuin af te werken. Na het toedienen van compost en het aanleggen(kuch kuch) van het schaduwterras rest er me nog één ding te doen : het aanplanten van ’t plantgoed. Vorige week werd er naarstig gepuzzeld met de planten in potten, en ook gisteren werden er nog potten verschoven. Dit alles met als doel een homogeen geheel te vormen én rekening te houden met de juiste standplaats.  Daarna kon het aanplanten starten. Geen sinecure, een kleine 300 planten in potten van 3 tot 15 liter uitplanten in de tuin. Vooral omdat ik het wortelstelsel van onze notelaar zo weinig mogelijk wil beschadigen. Gisteren werden in ieder geval de eerste planten aan de grond toevertrouwd. 25 planten gedaan, nog een kleine 300 te gaan…  

Een dag uit het leven van

Gek hoe een mens na verloop van een tijd dingen gewoon wordt. Mijn wekker staat op ooghoogte naast het bed. In de week staat mijn wekkerradio afgesteld op 06h00. Maar meestal ben ik net voor dat de wekker afgaat al wakker. Dan lig ik in bed te kijken hoe de wekker minuut voor minuut het alarm nadert. Pas als de wekker afgaat sta ik op. Geen snooze toestanden, ik verkies de korte pijn. Ik sluip in ’t donker naar de dressing, zoek mijn kledij bij mekaar en ga naar de badkamer. Ik was me, scheer me, kleed me aan (niet noodzakelijk in die volgorde) en ga naar beneden. De routine is hier steeds dezelfde : zodra ik de badkamer vrijgeef staat MadaMasj op, daarna de kinderen. Beneden start ik de PC en overloop snel mijn mailbox. Eén belangrijke mail wordt onmiddellijk beantwoord, de rest is voor later. Ik controleer mijn wordpress-reader en mijn statistieken van de dag ervoor. De kat laat met veel misbaar horen dat ze uit haar hok wil, ik log uit en …