All posts filed under: Tuingemopper

Prijzig

In de bessentuin plant ik begin volgend jaar nog enkele Geraniums aan als bodembedekker. Opvallend : de onredelijk hoge prijs van de vele moderne cultivars. Prijzen van 5 EUR voor één plantje zijn geen uitzondering. We spreken dan over een vast plantje in een P9 potje… Een voorbeeld : het prijskaartje  van Geranium ‘Rozanne’ varieert tussen de 3,0 en de 5,5 EUR (de ‘normale’ prijs bedraagt ongeveer 4,0 EUR) bij de vaste-plantenkwekerij. Om dat even in zijn context te plaatsen, een laagstam appelaar kost bij mijn (ecologische) boomkweker 8,5 EUR. Maar zo’n appelboompje wordt geënt op een onderstam en kan pas na drie jaar verkocht worden, en is dus toch redelijk arbeidsintensief (onderstam kweken, het enten, snoeien,…). Geranium ‘Rozanne’ is een ideale bodembedekker. Maar aan 5 planten per m² kom je aan prijzen van ongeveer 20 EUR/m², dat is vergelijkbaar met de prijs van 1 m² tegels. Oudere geraniumrassen (die niet auteursrechterlijk beschermd zijn) gaan over de toonbank voor prijzen van 1,0 tot 2,0 EUR per stuk. Dat een veredelaar een redelijke vergoeding moet krijgen voor zijn werk, daar kan ik me helemaal in vinden. Ik heb lang gedacht dat een onredelijk …

Persicaria dshawachischwilii

Even serieus, deze plant bestaat dus echt. De wetenschapper die deze plant een naam gaf, heeft waarschijnlijk veel plezier gehad toen hij dat deed. Misschien was het wel een scrabbelaar die met alle overblijvende letters dshawachischwilii vormde. Goed dat hij niet nog pakweg 4 extra klinkers op overschot had … De foto hierboven is niet van deze plant -ik heb geen foto van Persicaria dshawaschwilli – maar wel een foto van Pentaglottis sempervirens. Ik overweeg het aanplanten van een themaborder. Op de de achtergrond start ik met drie bamboes (Sasaella masamuneana ‘Albostriata’, Chimonobambusa quadrangularis ‘Joseph de Jussieu’ en Himalayacalamus falconeri ‘Damarapa’). De Persicaria dshawachischwilii wordt natuurlijk de blikvanger van de border, met links een stevige groep Molopospermum peloponnesiacum en rechts een  Glycyrrhiza yunnanensis om wat meer structuur te geven aan de border. Vooraan komt een grote groep Paeonia mlokosewitschii en enkele Pennisetum alopecuroides ‘Cassian’s Choice’, omdat grassen in de borders nog steeds ‘in’ zijn. Een  Tripterospermum lilungshanensis mag ook niet ontbreken (of zou ik toch eerder voor Tripterospermum alutaceifolium  gaan?). Voor de najaarskleur zorgen enkele Ceratostigma plumbaginoides. En om de boel in de vroege lente al wat op te fleuren voorzie ik ook enkele bollen: Allium sphaerocephalon subsp. sphaerocephalon, Corydalis turtschaninovii …

Omgewaaid

’t Voorbije jaar vertelde ik enkele keren iets over de aanleg van de bloemenweide. Ik heb vrij lang getwijfeld over de plaats waar ik die bloemenweide zou aanleggen, helemaal achteraan in de tuin of tussen de schaduwtuin en de fruitkamers. De aanwezigheid van een oude boomstronk gaf de doorslag, maar met die keuze werd het toevoegen van een moestuin een heel stuk minder evident. Nog geen jaar nadat ik startte met de aanleg van die bloemenweide, is de stronk omgewaaid… Bovendien pal over het wandelpaadje door de bloemenweide. Ik had zelf al voorzien om de stronk te laten liggen in de bloemenweide eens hij omgevallen was. Maar dan moest hij wel wat verlegd worden. Samen met mijn twee zonen werd de stronk verlegd.  Het resultaat van de eerste poging vond ik maar niets. En dus werd de stronk nogmaals verlegd… Nadien werd zijn positie verankerd met enkele blokjes hout onder de stronk. Hij zal nu als liggend ornament verder mogen vergaan in de bloemenweide, maar ik had hem toch nog graag enkele jaren rechtop zien staan… Ik ben in ieder geval benieuwd wat voor …

Rotweer

Al enkele weken is het of té nat of té koud, en meestal beiden samen. Ik had vandaag en gisteren verlof genomen om wat verder te werken in de tuin (met hulp van de kinderen), maar door de vorst van de voorbije dagen is de grond veel te hard bevroren om te planten. Zo blijft mijn to-do lijstje angstvallig lang, en de tijd om ze uit te voeren blijft inkorten. Uit miserie heb ik dan gisteren nog wat verder gewerkt aan het tuinscherm en de rhizomenbeschermer voor de bamboe geplaatst. Vandaag heb ik de bijkomende rekken voor de aardbeibakken in mekaar geknutseld. Dat zou een perfect werkje geweest zijn voor een zonnige lentedag in april, maar was nu zo nog wat ’t enige dat ik kon uitvoeren. En zelfs dat was relatief, want de pret was ook daar helemaal af toen het begon te hagelen… Voor dit week-end voorspelt men droog weer zonder vorst. Vanaf maandag zou het droog blijven maar opnieuw erg koud worden, zodat opnieuw twijfelachtig wordt of er écht nuttig werk kan …

Spurt

Door de aanhoudende lage temperaturen van april groeiden veel planten ondermaats. Die planten leken wel standbeelden,bevroren door de koude adem van april. De zwoele warmte van gisteren zorgde voor ommezwaai, die bij een aantal planten echt indrukwekkend is: herfstasters, Echinacea en Salvia lijken wel verdubbeld in grootte. Ook een aantal hosta lijken hun bladvolume op een dag verdubbeld te hebben. Maar de grootste verandering is zichtbaar bij de vijgencollectie. De ondermaatse vijgenblaadjes zijn gisteren en vandaag uitgegroeid tot een geschikt formaat voor Adam en Eva. Ook de pompoen en courgettezaailingen zijn in een hogere versnelling geschakeld. Het wordt nu echt tijd om de plantjes af te harden, zodat ze volgende week de deur kunnen gewezen worden. Het zaad (van de nieuwe tuin) was veel kiemkrachtiger dan ik had verwacht, en de vensterbank gaat nu snel te klein worden voor het twintigal  pompoen-en courgetteplanten die hier nu groeien. De druivelaars aarzelen. Alsof ze weten dat het dit week-end nog vrij koud gaat zijn. De vruchtbeginsels staan nog steeds niet in bloei. Ik vermoed dat de druivenoogst …