Springspinnen zijn volgens mij de spinnen met de hoogste aaibaarheidsfactor. Ze lijken rechtstreeks uit het hoofd van een gekke cartoonist ontsponnen te zijn. Gek dat er nog geen Disneyfilm is met deze beestjes in de hoofdrol.
Overal zie je ze hier tegen de muren lopen.
Zaterdag even met het fototoestel wat foto’s gemaakt van de Astrantia, om eens aan te geven hoeveel leven er op deze mooie planten te vinden is.
Fraaie schijnboktor (Oedemera nobilis)
En dan niet de zweefvliegen, penseelkever, sluipwesp (Ichneumon stramentor) en Helmkruidbladwesp te schuw waren om te poseren. Twee van deze loebassen hadden stonden vorig jaar minder op hun privacy.
Indien je in je tuin een plaatsje over hebt, redelijk zonnig in grond die niet te droog is, en best nog een beetje kalkrijk, dan is deze schoonheid dus een échte aanrader.
(Helemaal bovenaan : goudwesp)
Vorig jaar vroeg men me enkele foto’s van de tuin in ’t kader van eco-tuindagen. Maar in maart is ’t moeilijk om een foto te maken die je tuin er interessant doet uitzien. Dus heb ik de voorbije dagen enkele foto’s gemaakt van de fruitkamers.
Het verschil met enkele jaren geleden is wel eg duidelijk.
Nu we dan toch over fruit spreken… wordt er al veel geplukt in de fruitberg?
Wel, dat valt dik tegen. Het koude voorjaar zorgt voor minstens twee weken achterstand.
Volgende week is het proefdag in de fruitberg. Ik vermoed dat er hier en daar nog wel wat fruit rijpt, zodat de bezoekers Jostabessen, Taybessen, Loganbessen, Boysonbessen, 3-4 rassen kruisbessen, roze aalbessen en gele frambozen kunnen proeven.
Misschien zijn ook de eerste bramen rijp, en wat zwarte frambozen, maar dan moet het deze week wel zomers warm worden.
Terwijl de bloemenweide drie weken geleden vooral geel en rood kleurde, begint het wit nu de overhand te krijgen. Even de ladder uit de garage gehaald om een foto vanuit bovenaanzicht te kunnen maken
Naast de margrieten komt de Achillea millefolium nu volop in bloei.
Hier en daar – maar lang niet voldoende – komt er ook wat muskuskaasjeskruid (Malva moschata) in bloei.
Eén plant zie ik in overvloed in de beemden bloeien in mijn omgeving, en wou ik dus absoluut ook in de bloemenweide krijgen. Maar blijkbaar zat die ook in ’t zaadmengsel. Ik vroeg me de voorbije weken af welke plant dat zou zijn, en ben nu heel tevreden dat het net het knoopkruid is dat zo talrijk opkomt in de bloemenweide..
Wat nog steeds geen echt succes lijkt te worden is het Slangekruid (Echium vulgare). In heel de bloemenweide zijn er geen 5 planten te zien, en enkele van die planten heb ik vorig jaar zelf neergepoot. Als hij volgend jaar niet meer terugkomt, ga ik geen verdere pogingen meer doen om deze in de bloemenweide te houden.Jammer, want het is één van de mooiste inheemse verschijningen.
Helemaal achteraan in de bloemenweide staat nog een speciaal plantje. Vorig jaar brachten de biodiverse tuinier en zijn egaa een Geranium pratense mee om aan te planten in de bloemenweide. Een jaar later blijkt het er eentje te zijn met witte bloemen, volgens de biodiverse tuinier heeft hij zelf geen enkele witte in de eigen tuin staan.
De fruitberg is en blijft een jonge tuin. Voor een tuin écht tot zijn recht komt, heeft zo’n tuin er al heel wat jaartjes opzitten. De bomen en planten die je koopt, moeten nog groeien. Je kan bomen in theorie (bijna) volgroeid kopen, maar dat kost stukken van mensen (toch een gekke uitdrukking, nog nooit stukken van mensen in de etalage zien liggen, en ik vermoed niet dat de uitdrukking etymologisch afstamt van de illegale organenhandel).
En dus moet alles groeien, een proces dat vele jaren in beslag neemt. Maar toch zijn er enkele hoekjes waar ik wél al erg tevreden van ben. Dit is er zo ééntje, naast het huis. De klimroos en twee struikrozen, afgewisseld met het blauw van Nepeta ‘Souvenir d’André Chaudron’ achteraan rechts en Nepeta kubanica links vooraan, enkele grassen, Gaura lindheimeri en de twee ossentongen (wel moeilijk ze zien op deze foto, verstopt achter het gras) ziet er goed uit. Vooraan zie je ook nog wat Geranium ‘Patricia’. Ook dit stukje is nog niet helemaal dichtgegroeid (onder meer de N. kubanica en Geranium ‘Patricia’ is dit jaar pas aangeplant), maar de kleuren- en bladcombinatie maken me tevreden.
Nog een stukje waar ik best tevreden mee ben, de achterzijde van de schaduwtuin. Dat vele hosta’s al jaren in pot groeiden in mijn vorige tuin voor uitgeplant te worden in de Fruitberg helpt natuurlijk. Het gat in de begroeiing rechts is met dank aan familie woelmuis.
De plant van de maand april in deze reeks van Natuurlijk-rijk is de Astrantia, in ’t Nederlands Zeeuws knoopje. Ik ben er opnieuw vrij vroeg bij, niet om de andere bloggers te snel af te zijn, wel omdat ze er nu erg mooi bij staan. Bovendien doet deze plant het niet in iedere tuin even goed. Hier groeit hij uitstekend en zaait hij vrij fel uit.
Eén van de uitzonderlijke kenmerken van deze plant is dat hij enorm veel insecten lokt, ik zie hier continu boktorren, schijnboktorren, maskerbijen, penseelkevers, museumkevers en solitaire wespen op de planten… De maskerbijen zie ik op geen enkele andere bloem neerstrijken.
Astrantia houdt van een vochtige bodem en is een perfect als borderplant of bodembedekker, ze worden ongeveer 60 cm hoog en bloeien uitzonderlijk lang.
De meeste zweefvliegen bootsen wespen of bijen na. Maar er zijn er ook die meer weg hebben van hommels. Dit is de eerste keer dat ik er ééntje in de Fruitberg opmerk. Wat opzoekwerk leert me dat deze soort, de hommelreus (Volucella bombylans ) bestaat in verschillende ondersoorten, die allen een andere soort hommel nabootsen. Deze soort Volucella bombylans var plumata, bootst de tuinhommel na.
Dit week-end waren bijna tweehonderd tuinen te bezichtigen tijdens de Velt eco-tuindagen. Uit de lijst van deze tuinen bezocht ik vier tuinen. Het zal je niet verbazen dat mijn interesse niet lag in het bezoeken van moestuintjes. Toch bleken het vier volledig verschillende tuinen , maar met als rode draad dat het allemaal ecologische tuinen betreft. Net zoals vorig jaar waren de weergoden de organisatie goed gezind, een stralende zon zonder tropische hitte. Door de regenval van vrijdagavond stonden de plantjes er fris bij. Het mooie weer lokte ook grote horden bezoekers naar de tuinen, alhoewel al deze tuinen ook een bezoek waard zouden zijn tijdens een regendag.
De tuin van Ludo – auteur van de blog muggenbeet – bezocht ik twee jaar geleden al in het kader van de open tuin dagen maar wou ik absoluut terug bezoeken. Ludo mag fier zijn op het ecologisch paradijs dat hij creëerde op wat ooit een maïsveld was. Het is erg besloten tuin, vol bomen en struiken, met hier en daar een open plekje of een vijver.
Over de talrijke kleine en smalle paadjes doorheen de tuin kan je zo verdwalen, ik denk dat deze tuin niet alleen een geschikte habitat is voor heel wat dieren, maar ook de perfecte plaats om verstoppertje te spelen. Doorheen de tuin vind je heel wat verschillende zithoekjes. Je zal er wel tevergeefs naar gazon op zoek gaan, alleen helemaal achteraan in de tuin blijft nog een klein stukje gras over. Het valt al snel op dat hier een plantengek pur sang aan ’t werk is. Overal in de tuin staan er speciale heesters, en zijn ook heel wat verschillende soorten vaste planten te bewonderen.
Vaak zijn verzameltuinen niet mooi, maar de tuin en de bloemenborders doen erg natuurlijk aan, Ludo plant de planten door mekaar zonder dat dit druk overkomt. De ingrepen in de borders zijn minimaal; hier wordt niet ieder pioniersplant (onmiddellijk) gewied. Ten opzichte van twee jaar geleden waren er behoorlijk veel aanpassingen doorgevoerd.
Deze tuin is volgens mij voor heel wat mensen een cultuurschok, omdat deze in de verste verste niet beantwoordt aan het klassiek beeld van de tuin (gazon + bloemenborders). Maar de bezoekers die samen met mij door de tuin liepen genoten er duidelijk van.
Op termijn hoop ik het gazon vlak achter de tuin verder te laten verminderen (ik heb zelf al een geweldig plan uitgewerkt), maar de rest van het gezin houdt vast aan een strook gazon om te liggen en te spelen. Ook de foto bovenaan het topic is uit de tuin van Ludo.
Verder bezocht ik ook nog enkele tuinen in Bever. Daar organiseerden enkele tuiniers een fietslus tussen vijf tuiniers.
Een erg wilde, natuurlijke tuin, eigenlijk één grote bloemenweide met onder meer fluitenkruid, margriet en koekoeksbloemen.
Achteraan de tuin een grote hoogstamboomgaard, en ook hier weer een bloemenweide. De zeis stond nog tegen één van de hoogstambomen. Van de vier bezochte tuinen was deze ontegensprekelijk de meest natuurlijke. Een tuin die door zijn eenvoud toont hoe schoon die een eenvoud wel niet kan zijn.
Ik kan me best voorstellen dat niet alle bezoekers zo’n tuin naar waarde weten in te schatten, omdat deze nog wel heel ver van het klassieke tuinontwerp staat. Zelf vind ik dit een geweldige tuin, maar ik ben iets teveel plantengek om me aan dit concept te kunnen houden.
Indien mijn tuin groter was, zou ik meteen tekenen voor de hoogstamboomgaard met bloemenweide.
Ook Bart is een tuinier die ik ken vanwege zijn blog. De tuin van Bart heeft een zeker Dr Jekyll and Mr Hyde gehalte. Rondom en net achter de woning zie je een redelijk klassieke tuin, met grote borders, een speeltuig en een stukje gazon, maar van zodra je deze tuinkamer verlaat kom je terecht op verschillende bloemenweide en -akkers, waar steeds aparte biotopen worden aangelegd.
Overal zijn er kronkelende heggen die het zicht breken en je interesse wekken om verder te zoeken. Het scheren van al die heggen neemt volgens mij heel wat tijd in beslag.
De woning staat heel wat hoger dan de tuin, het hoogteverschil tussen terras en tuin is erg mooi in het tuinplan opgenomen. Vanop het hoge terras heb je ook een knap uitzicht over de tuin. In de bloemenweide groeien heel wat orchideën en ratelaar, maar zelfs in het gazon groeien er hier orchideeën… Je zou voor minder afgunstig zijn.
Ik had deze tuin al eens eerder bezocht, en ook hier zijn nog flink wat wijzigingen doorgevoerd. En verder is er natuurlijk nog het geweldige tuinhuis-met-groen-dak.
Ik had nog tijd voor één extra tuin. Dat werd de tuin van floriste Sandra Verweij. Achter in deze tuin één grote dubbele border zoals je die wel eens in Engelse tuinen ziet. Door de wat koudere lente hebben de planten dit jaat beduidend achterstand, ik merk dit ook in mijn tuin, heel wat planten die vorig jaar in bloei stonden tijdens de tuindagen, staan dit jaar nog niet in bloei. De borders zagen er dus nog vrij groen uit, maar over een maand is deze tuin één grote bloemenzee. Ik zag heel wat interessante planten in deze tuin. Veel van die planten zijn over meerdere jaren gestekt en gezaaid, zo’n groot plantenvak rechtstreeks invullen met aangekocht plantgoed kan alleen een échte Engelse lord.
Indien mijn nectartuin er oveer 4-5 jaar ongeveer uitziet als deze border, zal ik dik tevreden zijn.
Volgend jaar ga ik zelf opnieuw meedoen, en het fietstocht concept lijkt wel erg leuk, ik moet eens bekijken of dat ook niet in Tienen kan, met hulp van de milieuraad.
Ideeën voor een vijver deed ik me voldoende op, ik moet nu echt een stijd maken van het aanleggen van zo’n vijver.
Wanneer we over de vlinderstruik spreken, denken we spontaan aan de zomerbloeiende Buddleja davidii. Maar er zijn nog heel wat andere soorten in dit geslacht. De meeste van deze soorten zijn niet geschikt voor ons klimaat, maar deze Buddleja alternifolia wel. Deze struik is een erg mooie verschijning in de tuin.
De afhangende takken van deze struik staan nu volop in bloei. En zoals de foto bovenaan toont, heeft ook deze struik zijn naam niet gestolen.
de Fruitberg