Stond nog op het verlanglijstje vorig jaar: enkele potten met Agapanthus op ’t terras zetten. In mijn vorige tuin stond deze Zuid-Afrikaanse schoonheid gewoon in volle grond, maar hier is de grond te zwaar om de plant met succes te laten overwinteren. De koude vormt geen probleem (ze zijn goed winterhard tot -15°of zelfs -20° C, maar ze hebben een goede drainage nodig). Ik zou dan grote plantgaten kunnen maken en daar de grond dan mengen met rijnzand, maar dat is me veel te veel werk.

En wat betreft het buiten overwinteren : ik spreek dan over de bladverliezende variëteit, de grotere, bladhoudende variëteit overleeft onze winterse omstandigheden niet.

Eigenlijk zijn de omvangrijkere, bladhoudende Agapanthus een stuk mooier. Maar het gedoe met niet-winterharde potplanten die je toch nog wat licht moet geven, daar zie ik tegen op. En dus heb ik me gewoon een bladverliezende variëteit gekocht. Uit het lijstje selecteerde ik een diepblauwe, ‘Midnight Star’.

Als je deze planten aankoopt in een tuincentrum, betaal je snel veel geld voor een mooie gevulde pot. Ik plant gewoon 3 jonge planten aan per pot (aangekocht in P9 potjes, aan 2,5 EUR per stuk  bij een vaste plantenkweker), en heb zo in ’t eerste jaar al twee mooi gevulde, grote potten.

Een trucje dat ik trouwens ook toepaste voor de kruiden op ’t terras (oregano, bieslook, peterselie, …). En net zoals bij die zomerse tuinkruiden, gebruikte ik in deze potten een mengsel van potgrond en fijn grind (verhouding 2:1), om een goede drainage te bekomen wanneer het hier overdadig regent.

Nog een familie planten die op dit ogenblik hun hoogdagen beleven. Een aantal planten uit deze familie hebben nogal de neiging tot woekeren, maar dat probeer ik te controleren door ze niet te planten op de ideale standplaats, maar een pak droger.

De plant staat niet alleen uit esthetische overwegingen in de tuin, deze bloemen hebben een bijzondere aantrekkingskracht op een aantal vlindersoorten, onder meer oranje zandoogjes.

Lysimachia cilata ‘Firecracker’ is een echte woekeraar, ondanks het rode blad groeit deze plant enorm snel,met bijhorende ondergrondse wortelstekken. Een waar plezier om onder controle te houden Toch vind ik deze plant een meerwaarde voor de border, de combinatie van rode bladeren en gele bloemen zie je verder alleen in wolfsmelk .

Verder staat ook de Lysimachia ephemerum in bloei. Prachtige, lange witte aren, en helemaal niet woekerend. Een prachtige plant voor een zonnige standplaats, die hier hier erg goed doet. Deze wordt hier bijna 140 cm hoog (detail bloem bovenaan).

Nog een ander Vingerhoedskruid dat hier nu in bloei komt, deze Digitalis ferruginea. Net zoals de Digitalis parvifolia een plant die van volle zon houdt en eerder een kortlevende vaste plant zou zijn dan een tweejarige.

Deze plant wordt wel een pak groter dan D.parvifolia, ongeveer vergelijkbaar met onze inheemse Digitalis purpurea. Het blad is net zoals dat van Digitlis parvifolia veel kleiner en smaller, wat ook duidelijk aangeeft dat deze plant geen schaduwplant is. Deze abrikooskleurige schoonheid staat nu volop in bloei in de voortuin, naast de D.parvifolia, en wordt net als deze laatste helemaal gekoloniseerd door familie wolbij.