Niet alleen de vogeltjes vertellen het, maar ook de Sedum
de perelaars,
de pruimelaars,
de blauwbessen en
de junibes maar ook de
de braambessen en zelfs de
zwarte bessen, ze zeggen het allemaal, luid in koor:
Stap voorwaarts
Eindelijk een week-end met een weertje dat toelaat om flink vooruitgang te boeken. Ik heb dit week-end zowat heel de tijd doorgebracht in de tuin, en me dat ook geen moment beklaagd.
Zo werd gisteren de haag rond de schaduwtuin aangelegd. Om niet overal beuk te gebruiken, werd er voor dit deel van de tuin gebruik gemaakt van Carpinus betulus, haagbeuk dus. Ik heb hier een tussenafstand voor de planten van 50 cm gebruikt.
Ook werd ook nog een bescheiden houtkant aangeplant bestaande uit Viburnum opulus, Cornus mas, Cornus sanguinea, Ilex aquifolium, Amelanchier ovulis, Sambucus nigra, Prunus padus, Sorbus aucuparia , Frangula alnus, Euonymus europaeus en Rosa canina. De bedoeling is een twaalf meter lange en twee meter brede, struikenborder te creëren. Deze houtkant zal zowiezo aansluiten bij de brede struikenborder van de buren.,
Vorige week werd hier een waterput aangesloten. De voortuin was daardoor herleid tot een zompig maanlandschap. Vandaag is dat grotendeels hersteld, maar het oud Chinese gezegde ‘Eén graafmachine graaft meer dan honderd schoppen’ werd nogmaals bevestigd.
Om uit te rusten werden die graafwerken tijdig onderbroken, om enkele van mijn aanwinsten van de Ronde Van Vlaanderen aan te planten in de tuin. De grond was zondagnamiddag voldoende ontdooid om de Phyllostachys aan te planten (nadat alles mooi aangeaard werd). Ook de Fargesia en de Magnolia’s werden uitgeplant.
Ook de laatste perzik werd aangeplant (zowaar een officieel moment: de ten aarde lating van de laatste fruitboom). Verder werden ook de appel- en perenbomen én de kruisbessen gesnoeid als pauze voor het zwaardere werk.
Toch een plezier om met zo’n weer te werken in de tuin, werken is het zelfs niet, ’t is gewoon genieten. Enfin, als je zo wat doordoet zweet je wel, maar dat is niet anders bij sporten. Moe; tevreden en voldaan kijk ik uit naar volgend week-end. En ondertussen hoop ik dat het heel de week droog blijft, want ’t is hier wreed nat. Toen ik de vastgelopen modder probeerde om te keren met mijn woelvork heb ik de boog geforceerd…
Wintersnoei Aalbessen in haag
Enkele jaren geleden zag ik bij een tuinliefhebber enkele aalbessenstruiken, gesnoeid in haagvorm. Zoveel bessen! Zelfs een tuincentrum durft haar kerstbomen niet zo overladen. Het contrast met de opbrengst van de traditionele, ongesnoeide aalbesstruiken was enorm.
Ik zou mijn aalbessen in de nieuwe tuin dus ook zo snoeien. Na een beetje naslagwerk leerde ik al snel dat je een aalbes ook perfect als struik kan snoeien, maar de aalbessenplantages die ik ontdekte op mijn fietsroute bestonden ook allemaal uit aalbeshagen, en waren een ware lust voor het oog. Eerlijkheidshalve: het laat me ook toe om meer rassen te planten op een zelfde oppervlak.
Vorig jaar heb ik een beetje een valse start genomen, omdat ik de aalbessen een beetje verwaarloosd heb. Door het uitzaaien van een bloemenweide tussen de aalbessen heb ik de planten deze zomer onvoldoende gesnoeid.
Onder aalbessen verstaan we rode, roze en witte trosbessen. De snoeitechniek voor zwarte bessen (‘Ribes nigrum’) is anders en zal in juli besproken worden, omdat ik mijn zwarte bessenstruiken snoei tijdens het oogsten.
De snoeiprincipes voor haag en struik zijn in beide gevallen vergelijkbaar: stimuleren van eenjarige zijscheuten en verwijderen van oude gesteltakken, omdat je zo de mooiste trosjes kweekt. Maar de uitvoering is toch fundamenteel verschillend. Ik bouw nu dus de haag op, dit snoeien in haagvorm is voor mij nieuw, en ik leg hierbij de principes uit die ik volg…
De gesteltakken worden op een afstand van ongeveer 35 cm omhoog geleid. De uiteindelijke hoogte in mijn tuin zal 160 cm bedragen (= hoogste draad). In theorie kan dat nog iets hoger, maar daarvoor zijn mijn palen onvoldoende hoog. Ieder gesteltak moet ondersteund worden door een bamboestok, zodat de tak mooi naar boven groeit, maar door de verwaarlozing vorig jaar is dat er niet van gekomen. Daar ga ik één dezer zeker werk van maken.
Planten waarvan de gesteltakken voldoende zijscheuten opleveren snoei ik niet in. Bij planten die geen of amper zijscheuten maken snoei ik 2/3 van de nieuwe groei weg om de productie van zijscheuten te bevorderen. Ik snoei dan vlak boven een oog, en de scheut die uit dat oog opgroeit zal ik opnieuw omhoog leiden.
Bij aalbessen is de toe te passen snoeitechniek afhankelijk van het aangeplante ras: er wordt onderscheid gemaakt tussen korte snoei en lange snoei. Ook bij haagvorm moet je daar rekening mee houden. Ik probeer die principes een beetje te volgen maar ben nog een beetje aan ’t experimenteren. Na enkele jaren zal ik dan wel inzien wat het beste werkt. Ik snoei rassen/planten die erg snel groeien volgens lange snoei, de wat tragere groeiers met korte snoei.
Invasieve exoot?
Enkele bloglezers lieten me enkele dagen geleden dat ze het niet zo hadden op bamboe, een standpunt waarvooor ik absoluut begrip kan opbrengen. Zelf weer ik twee andere ‘normale’ planten uit de tuin.
De eerste heb ik zelf een tijdje geleden al geschrapt uit mijn tuinplan. De vlinderstruik (Buddleja davidii). De plant staat op de bewakingslijst van de invasieve exoten. Zelf ben ik daar enigzins pragmatisch in, maar in mijn tuin merk ik toch dat de plant in mijn omgeving een echt probleem vormt. Ik verwijder ieder jaar tientallen zaailingen. Hieronder een foto van de oogst van ’t week-end. De vlinders zullen ’t hier moeten doen met andere bloemen en planten.
Ook de Amelanchier lamarckii blijkt een probleem te vormen in onze streek, en ik ken hier enkele plaatsen waar deze plant echt woekert. Met pijn in het hart heb ik deze plant geschrapt.
Verder duikt de Japanse duizendknoop hier in de buurt op enkele plaatsen op, enkele honderden meters verderop staat er zelfs een heel veld van deze plant. Geen haar op mijn hoofd dat er ooit maar aan dacht om deze plant op te nemen in de tuin.
Rotweer
Al enkele weken is het of té nat of té koud, en meestal beiden samen.
Ik had vandaag en gisteren verlof genomen om wat verder te werken in de tuin (met hulp van de kinderen), maar door de vorst van de voorbije dagen is de grond veel te hard bevroren om te planten. Zo blijft mijn to-do lijstje angstvallig lang, en de tijd om ze uit te voeren blijft inkorten.
Uit miserie heb ik dan gisteren nog wat verder gewerkt aan het tuinscherm en de rhizomenbeschermer voor de bamboe geplaatst. Vandaag heb ik de bijkomende rekken voor de aardbeibakken in mekaar geknutseld. Dat zou een perfect werkje geweest zijn voor een zonnige lentedag in april, maar was nu zo nog wat ’t enige dat ik kon uitvoeren. En zelfs dat was relatief, want de pret was ook daar helemaal af toen het begon te hagelen…
Voor dit week-end voorspelt men droog weer zonder vorst. Vanaf maandag zou het droog blijven maar opnieuw erg koud worden, zodat opnieuw twijfelachtig wordt of er écht nuttig werk kan geleverd worden in de tuin.
De lente is oh zo dicht bij maar toch nog veraf.
Bamboe
Veel mensen houden niet van deze woekeraars. Ik wel. De planten zijn wintergroen en zien er heel het jaar door goed uit.
Ik wend op twee plaatsen bamboe aan in de tuin, als haag. Phyllostachys aureosuculata var ‘aureocaulis’ is aangeplant achter het geluidsscherm om onze tuin af te schermen van de straat. Op termijn zou deze woekeraar 6-7 m hoog worden, met mooie gele halmen die ongeveer 30 mm dik worden.
Zonder wetten en praktische bezwaren zou ik hier zeker een Phyllostachys vivax planten, met zijn halmen die wel 50 mm dik worden een onwezenlijk mooie plant. Maar die wordt wel 10 m hoog, en ik wil ook de buren te vriend houden, vandaar de keuze van een iets minder indrukwekkende plant..
Fargesia sp. Jiuzhaigou 1is een vrij recente introductie, net zoals alle andere Fargesia een niet-woekerende bamboe waarvan de jonge halmen in het voorjaar rood verkleuren door het zonlicht. Hij is ideaal als haagplant want hij groeit mooi rechtop tot 250 cm hoogte. Hij moet op termijn het lelijke garage-gebouw permanent uit het zicht verbannen.
Beide soorten zijn ook uitgekozen omdat ze zeer winterhard zijn, en niet invriezen zoals andere, vaak meer courant verkrijgbare variëteiten.
Zoals hierboven aangegeven, de eerste bamboe is een echte woekeraar en moeten dus geplant worden met rhizoombegrenzer.
Dat betekent eerst een greppel van 50 cm diep graven, rondom. Ik heb de aannemer die hier de oprit kwam aanleggen gevraagd om deze greppels te graven, met zijn bobcat. Dat gaat net iets sneller.
Daarna wordt de rhizoombegrenzer aangebracht en afgemeten. Daarna de folie terug uit de put halen, mooi recht afsnijden en vastklemmen met een speciaal daarvoor ontworpen gegalvaniseerde klem, waarbij de klem en het einde van de rhizoombegrenzer perfect samenvallen (zodat er geen rhizomen tussen kunnen groeien). Daarna de rhizoombegrenzer terug in de greppels zetten, en volgooien met grond.
De rhizomenbegrenzer steekt 10 cm boven de grond uit, zodat ik makkelijk kan controleren of de plant niet over de rhizoombegrenzer groeit.
Met deze vrieskoude is het onmogelijk om dit mooi af te werken. Ik wacht dus tot de dooi om dat te doen (en om de bamboe te planten).
De Phyllostachys die ik 15 jaar geleden plantte in mijn eerste tuin staat er nog altijd, en hij is nog steeds niet ‘uitgebroken’. Ik heb er dus het volste vertrouwen in.
Maar ik ben dan ook een optimist.
@#!*|& Woelmuizen!
Enkele dagen geleden herinnerde ik me (dankzij een berichtje van natuurlijk-rijk) dat er hier nog een boel pastinaken in de grond zaten. Dus zou ik zaterdag enkele pastinaken oogsten. Maar blijkbaar is iemand me voor geweest. Ondertussen staat de TopCat klaar om deze gluiperd een kopje kleiner te maken.
Het eerste gezicht Jaargang 1/ Maand 2
Eigenlijk enkele dagen te laat…
De voortuin.
Toch wel een belangrijke evolutie : de aanleg van de oprit… De aansluiting van de waterputten is ook bijna klaar.
Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.
De tweede foto is een overzicht van de vlindertuin. Zoals vorige week beschreven is hier ondertussen een geluidswerend scherm gebouwd.
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow
Foto van de tuin achter het huis, met zicht op de struikenborder, weinig verandering, de hoogstamappelaar moet wel dringend vastgebonden worden aan de boompaal (en opnieuw rechtgezet worden)
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow
Foto van de tuin achter het huis, vanuit ons salon.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow
De schaduwtuin
De Ronde van Vlaanderen
Vandaag heb ik zowat mijn eigen ronde van Vlaanderen gereden. Ik moest hier en daar nog wat bomen en struiken ophalen voor de tuin. Omdat mijn auto onvoldoende groot zou zijn voor deze bomen had ik een beroep gedaan op mijn zus, die me bereidwillig met haar bestelwagen overal afzette.
De eerste halte was bij boomkwekerij de Bock in Oudenaarde, om de reeds lang geleden bestelde perzikboom ‘Avalon Pride’ aan te kopen.
Vanuit Oudenaarde werd koersgezet naar Damien De Vos, in Anzegem. Enkele weken geleden had je me niet moeten vragen waar dat ligt. Op de tuindagen van Beervelde had hij me een zeer mooie Magnolia getoond (Magnolia virginiana ‘Satellite’, een half-wintergroene boom tot 6 m hoog). Als het een beetje meezit werpt deze boom in de toekomst wat schaduw op de fonkelnieuwe oprit.
Verder had ik er ook nog een Stuartia pseudocamellia var koreana, Philadelphia coronarius ‘Belle Etoile’, Cornus kousa ‘Blue Shadows’ en Cornus sanguinea ‘Midwinter Fire’ besteld. Ter plekke heb ik ook nog een Magnolia grandiflora ‘Maryland’ uitgekozen. Deze boom is de rode draad doorheen mijn drie tuinen: een wintergroene, winterharde Magnolia met bloemen die meer dan 20 cm groot zijn.
In de on-line catalogus van Damien De Vos had ik ook enkele Hamamelis variëteiten gevonden. Terwijl ik op basis van foto’s Hamamelis ‘Diane’ had uitgekozen, koos ik ter plaatse resoluut voor Hamamelis ‘Aurora’, vanwege de lekkere en sterke geur (zelfs bij deze vrieskoude).
Een mooie kwekerij met een enorm breed aanbod bomen en struiken. Maar jammer genoeg hadden we niet veel tijd om de boomkwekerij te bezoeken, want er werd onmiddellijk koers gezet richting Zomergem, om bij ‘De Proeftuin’ mijn allerlaatste fruitplantgoed af te halen (een oranje framboos en een rode kiwibes voor mezelf, twee druivelaars voor een collega en nog een bestelling voor mensen uit de buurt). Toen we de bestelling in de laadruimte van bestelwagen plaatsten was de geur van de toverhazelaar haast bedwelmend.
Voor we vanuit Zomergem de terugtocht richting Oosten konden inzetten, moest er nog eens halt gehouden worden in de buurt van Gent, dit keer in het schilderachtige Sint-Martems-Latem, bij Bamboebergh, om twee bamboes (Phyllostachys aureosuculata var aureocaulis en Fargesia sp. Jiuzhaigou I) op te halen. Die namen heb ik nog eens moeten opzoeken om zeker te zijn dat ik ze correct schreef:-)
Er werd ook voldoende rhizomenbegrenzer in de bestelwagen gelegd om de bamboe in toom te houden.
Ik weet morgen wat doen.
Keerpunt
Ook al wordt het de komende nachten nog vrij koud, de lente is duidelijk in aantocht. De dagen zijn nu al 1,5 u langer dan op 21 december, en in de loop van februari lengen de dagen met 3,5 minuut. Per dag. In februari geeft dat zomaar 1,5 uur extra licht. Je kan de veranderingen nu goed zien, dag na dag (zeker wanneer je iedere dag op ’t zelfde ogenblik onderweg bent naar je werk).
Ook in de tuin zie je langzaam maar zeker de impact. Zo beginnen de knoppen te zwellen, en beginnen narcissen en krokussen zich klaar te maken voor hun jaarlijkse vertoning.
de Fruitberg 