Lente

Ondertussen zijn alle borders een tweede keer ‘onder handen’ genomen. Wat lenteonderhoud betreft moet ik alleen nog een stukje verharding in orde zetten.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is p2525656943-6.jpg

In de bloemenweide eist de dagkoekoeksbloem, Silene dioica, nog even alle aandacht op, dioica staat bij deze voor tweehuizig. Planten maken ofwel mannelijke ofwel vrouwelijke bloemen. Ik vind het vooral een dankbare plant omdat hij zij vroeg in bloei staat.

Nog een foto voor Menck: de vijver is niet aan ’t verzanden, wel aan het ver-krabbescheren. Binnenkort nog eens een kruiwagen of twee planten ‘verwijderen’.

2021

Het was in februari meerdere dagen flink koud. Veel kouder dan de voorbije jaren. Het kwik daalde hier tot bijna -10°C, en het was vooral meerdere nachten na mekaar vrij koud. Meerdere planten leken op dat ogenblik flink wat vorstschade op te lopen maar er bleek uiteindelijk amper permanente schade te zijn.

Ook belangrijk, dit jaar eens geen late vorstprik die heel wat jong blad beschadigde. Ik heb dus – voor de eerste keer in jaren – geen vorstschade aan de kiwibessen en zou – voor ’t eerst in al die jaren – kiwibessen moeten kunnen oogsten.

Heel wat delen van de tuin staan er nu goed bij. Onder meer de bloemenweide, de vijver, de schaduwtuin en de nectartuin.

In de rest van de tuin zie je wel dat er vorig jaar een wereldwijde pandemie was. Daardoor werk ik sinds maart vorig jaar grotendeels thuis en was ik in het tweede kwartaal van vorig jaar zelfs 1-2 dagen per week economisch werkloos. In combinatie met de beperkte mobiliteit, had ik vorig jaar dus een zee van tijd om ‘projecten’ tot uitvoering te brengen in de tuin, waardoor een aantal stukken tuin flink vernieuwd werden en nu de indruk geven pas aangelegd te zijn.

Door de drukte op ’t werk (nieuwe functie) waren alle tuinwerkzaamheden dit jaar wat achteruit geschoven… Ongeveer 4 weken geleden besefte ik dat ik over 8 weken de tuindeuren nog eens open zou zetten voor de eco-tuindagen. Een echte wake-up call als het ware. Ondertussen is het grootste deel van ’t voorjaarswerk achter de rug.

Dus ja, je leest het goed, er zijn dit jaar wél eco-tuindagen van velt. In een covid-kleedje, zodat de eco-tuindagen veilig kunnen verlopen. Zo moet je jezelf op voorhand aanmelden en registreren in de beschikbare tijdssloten (dat doe je hier : https://www.velt.nu/velt/ecotuinen). Verder is er (alvast in de deelnemende Belgische tuinen) ook mondmaskerdraagplicht (21 letters)* en wordt er ook geen catering voorzien. Het aantal bezoekers per tuin is ook beperkt, in mijn tuin van 2100 m² accepteer ik 15 bezoekers per uur.

Ondertussen staan al heel wat extra planten in de nieuwe bloempluktuin.

Er nemen dit jaar veel minder tuinen deel dan andere jaren. En ik vermoed ook dat het een zeer rustig jaar gaat zijn qua aantal bezoekers, gezien de beperkte promotie (er is pas vorige week groen licht gegeven voor de eco-tuindagen). Maar indien je wat tijd vrij hebt en geïnteresseerd bent, is er misschien wel een tuin in jouw buurt die je wilt bezoeken?

*Volgens het bestaande protocol van de overheid voor culturele evenementen kunnen organisatoren aansprakelijk gesteld worden voor besmettingen indien de organisator van het evenement dat protocol niet correct volgt. Indien je die regels idioot vindt en je niet bereid bent om ze te volgen, ga dan gewoon een wandeling maken. Besef dat je te gast bent in iemands privétuin, en dat die gastheer/gastvrouw de regels vastleg voor dat bezoek.

Nieuw project

Achteraan in de tuin stond een (laagstam)pruimenhaag. Stond. Ik heb de bomen allemaal verwijderd. Om de planten voldoende compact te houden moest ik teveel snoeien waardoor ik vorig jaar een eerste boom moest verwijderen met loodglansschimmel.

Ik heb eigenlijk flink getwijfeld over de bestemming die ik zou geven aan het stukje tuin van ongeveer 75 m² dat vrijkwam. Een houtkant (daarvoor was het stuk wat smal), een verdere uitbreiding van de bloemenweide was ook een mogelijkheid,… Uiteindelijk koos ik voor iets helemaal anders. Met name een snijbloementuin, maar dan uitsluitend gebruik makend van vaste planten. Ik vind het altijd een beetje zonde om bloemen te plukken uit de tuin. Maar dit stukje tuin ligt niet in ’t zicht, en dan kan dat dus geen kwaad.

Doel zou zijn twee boeketten per week te kunnen plukken uit deze tuin. Niet alleen voor onszelf, maar ook wanneer we ergens op bezoek gaan.

De grond werd van gras ontdaan door het in de herfst met karton en compost te bedekken. Dat karton werd enkele weken geleden weggewerkt en alle overblijvende kruidgroei verwijderd. Met de gerecupereerde kasseien legde ik nog een borderzoom aan. Daarna egaliseren en ondertussen kunnen we beginnen met beplanten.

Op de foto hierboven zie je al enkele aangeplante zaailingen / stekken uit de tuin. Onder de curverboxen zitten enkele planten die ik net heb verplant. Er staan ook nog flink wat stekken te wortelen die over twee weken kunnen aangeplant worden.

Voor de nieuwe aanwinsten (die je op de foto hierboven niet ziet) ben ik vandaag naar een kwekerij gereden die hier niet zo heel ver vandaan ligt (De Vlindertuin).
Dat bezoek viel uitstekend mee: erg mooi assortiment en mooi gezond plantgoed (veelal in goed gevulde 1.5l potten). De nieuwe aanwinsten zijn vanavond nog allemaal aangeplant, het voorspelde hemelwater voor de komende week zou moeten helpen om ze goed te doen groeien.

Het zal nog wat voeten in de aarde hebben vooraleer deze border echt af is (en voor ik er effectief een boeket uit kan plukken), maar de aanzet is in ieder geval gezet.

Geplande beplanting van dit stukje tuin : Pentaglottis , Verbascum , Achillea, Leucanthemum , Acquilegia, Cirsum , Echinops, Helenium, Amsonia, Lychnis, Centaurea, Aster, Aruncus, Polygonatum, Digitalis, Iris, Lythrum, Knautia, Doronicum, Geum, Astrantia, Nepeta, Phlox, Paeonia, Sanguisorbia, Scuttelaria, Veronicastrum, Penstemon, Persicaria, Isodon, Anaphalis, Foeniculum, Hesperis, Helianthus, Rudbeckia, Succisa.

Tips voor andere goede vaste planten als snijbloem zijn natuurlijk altijd welkom.

Sanguinaria canadensis ‘Paint Creek Star’

Ook deze bloedwortel staat nu in bloei in de schaduwtuin. Ook een plant met een verhaal. Toen ik deze twee jaar geleden kocht was de plant anderhalve maand later – ergens in juni – al helemaal verdwenen boven de grond.

Ik was er zeker van dat ik deze dus kwijt was, maar niets was minder waar. Vorig jaar kwam hij mooi terug uitlopen, maar één van mijn kippen vernielde beide exemplaren van deze plant volledig. De planten liepen nadien opnieuw bescheiden uit, zonder te bloeien.

Dit jaar zijn de planten toch uitgegroeid tot mooie planten. Ook de bloemen mogen er wezen, ook al had ik waarschijnlijk toch liever de wildvorm gekocht. Deze ‘Paint Creek Star’ onderscheid zich van de wildvorm doordat hij 16 bloemblaadjes heeft ipv 8, en door het feit dat deze bloemblaadjes heel wat langer zijn.

De plant is afkomstig uit de familie van de papavers en zou een trage groeier zijn. De Nederlands naam ‘Bloedwortel’ is een gevolg van het rode sap dat beschadigde wortels afscheiden. Ik kocht deze plant in eerste instantie vanwege het mooie blad. Ook hier zou de bloei zeer kort zijn.

Potplantexperiment

Ik heb er een tijdje geleden al eens over geschreven. David Goulson had vorig jaar tijdens een interview voor het programma Gardener’s world aangegeven dat rolklaver een leuke potplant was voor op het terras: zeer lange bloei, mooie bloempjes én bovendien een uitstekende dracht- en waardplant.

Rolklaver

Ik ben daarna onmiddellijk in de beemden op zoek gegaan naar het plantje, en heb één klein stekje van een grote populatie geoogst. Dat plantje is vorig jaar en ook deze winter nog enthousiast gegroeid, zodat ik heb beslist de plant op te potten in een 5 liter container. Het zaad van deze plant verspreid ik ook door de fruittuin en de bloemenweide.

Rode klaver

Ik heb nadien ook nog een rode klaver en witte klaver opgepot, en ook deze planten groeien uitstekend in containers. Ze staan er ondanks een winter buiten staan mooi en fris bij. Ook zij verlangden een grotere pot.

Witte klaver

Deze planten gaan enkele andere planten in potten vervangen die wat mij betreft te arbeidsintensief zijn wegens onder meer niet volledig winterhard,…. Deze planten bloeien ook allemaal van in de lente tot de herfst… En mensen noemen dit onkruid, maar klavers zijn gewoon prachtige planten, met mooi blad en bloemen.

Jeffersonia diphylla

Deze plant kocht ik 5-6 jaar geleden op de tuindagen van Beervelde. Ik was de naam van de plant al vergeten. De voorbije twee jaren had ik twee zaadhoofden gezien maar toen waren de bloemen al lang uitgebloeid.

Dat zou me dit jaar dus niet meer overkomen en zo kon ik deze foto’s vastleggen. Ik heb de indruk dat de bloei van extreem korte duur is, maar het blad van de plant is ook erg mooi. De plant wordt algemeen als traaggroeiend omschreven, en dat is nog een eufemisme.

Maar de plant is ’t afgelopen jaar wel verdubbeld, er is dus hoop…

Abeliophyllum distichum

Dit struikje staat al enkele jaren in de tuin, maar heeft een moeilijke start gehad. Daardoor is het nog steeds niet hoger dan 50-60 cm. Het is eigenlijk de eerste keer dat de bloei van de plant me écht opvalt en redelijk overvloedig is.

Deze winterbloeier bloeit voordat hij in blad komt, en heeft de Nederlandse naam ‘Witte Forsythia’. De witte bloempjes hebben een vleugje rose en geuren heerlijk, maar nu niet in die mate dat het van meters ver opvalt.

Het struikje zou op termijn 1.5 m hoog moeten worden, maar zover zijn we nog niet.

Winterschade & eerste tuinweek-end

Het was vorige week best wel koud en er is hier in vergelijking met de rest van het land relatief weinig sneeuw gevallen (4-5 cm). 7 dagen met minimuma tussen de -7° en de -9°C. Oorspronkelijk werd er -15°C aangekondigd, maar dat was – gelukkig – vals alarm. Het is eigenlijk de eerste keer sinds ik de tuin heb aangelegd dat het zo koud was. En ik heb hier wel enkele borderline winterharde planten staan.

Salvia candelabrum overleefde deze koude me verve (afgedekt met vliesdoek). Ik had een dertigtal plantjes in reserve gehouden, maar die ga ik dus niet nodig hebben

Ik keek dan ook nieuwsgierig uit naar de opgelopen schade. Maar die schade lijkt al bij al mee te vallen. Er zullen misschien enkele planten zijn die het niet overleven, maar de planten waarvan ik ‘reservestekjes’ nam hebben het allemaal overleefd. En dat is goed nieuws, want dan kan ik die reserve plantjes uitdelen aan tuinvrienden.

Van deze Scuttelaria tournefortii had ik geen idee of hij winterhard zou zijn. Maar zelf de jonge scheuten hebben deze koude overleefd (met vliesdoek).

Van deze Salvia viscosa dacht ik dat deze helemaal niet winterhard was, maar deze plant zou tot -18°C uithouden. Deze winter was dus een makkie.

Ook de Lepechinia hastata heeft deze koude met verve doorstaan, net zoals de Phacelia californicum.

Dat wil niet zeggen dat er geen schade is. Er zijn heel wat planten waarvoor ik dat pas zal weten wanneer ze terug uitlopen. En de Daphne bohlua en de Gardenia ‘Kleim’s Hardy’ lijken wel schade opgelopen te hebben, maar dat moet zich nog verder uitwijzen. De Buddelaja globosa is ook al haar blad kwijt, ik vrees dat ik daar geen bloemen ga op zien dit jaar…

Het was dit week-end mooi weer, het eerste week-end om in de tuin te werken. Maar zelf vind ik het nog wat vroeg om al veel uit te vreten , de bodem is ook verzadigd met water, die betreden is ook geen goed idee. En de krokussen stonden zo mooi in bloei in de fruittuin, dat ik beslist heb om de snoei nog een weekje uit te stellen…

Ik heb 5-6 uur wat gewied (mag ik nog eens herhalen dat gras met uitstek het meest vervelende onkruid is) en verder gewoon wat genoten van de tuin en de eerste lentekleuren

De bloemen van deze Lonicera fragrantissima waren vorige week volledig bevroren. Ondertussen staat hij al terug in bloei, en wordt hij bevlogen door hommelkoninginnen en bijen.

De foto helemaal bovenaan toont dat ook de Edgeworthia zich kiplekker voelt. Gisteren zag ik zowaar een meekrabvlinder op de eerste bloemen vliegen. ’t Zijn gekke, en vooral verontrustende tijden. Het zou einde deze week terug wat kouder worden ’s nachts. Laten we hopen dat dat er voor zorgt dat het uitlopen van planten en de eerste fruitbloesems nog wat vertraagt… Want er komt volgens mij geheid nog een vorstprik aan en met dit weer zouden planten wel eens heel snel beginnen uitlopen.

Een vleugelloze bij 😉

Geschenk in bloei

Mijn zus stuurde me gisteren een foto door via WhatsApp. Een foto van een boom die voor ’t eerst in bloei stond, met de vraag of ik wist welke boom dat was.

Natuurlijk wist ik dat.

Het was Parrotia persica. Ik heb jaren geleden een jonge Parrotia cadeau gekregen van Ludo. Die had hier nog niet gebloeid. Maar na de boodschap van mijn zus ben ik dus toch maar eens gaan kijken buiten.

En ja hoor. Die staat dus hier ook in bloei. Voor de allereerste keer.

Planten die je cadeau krijgt van bevriende tuiniers of familieleden geven wat mij betreft een speciale toets aan de tuin. Deze boom dus ook. Hij is nog lang niet uitgegroeid tot het prachtexemplaar zoals bij Ludo in de tuin, maar dat kan nog komen.