Schoonheid

Deze schoonheid trof ik aan bij Bastin, een lavendelkwekerij in Nederlands Limburg. Het is Lavandula x christiana, een kruising tussen Lavandula pinnata x Lavandula canariensis (lavendelsoorten die op de Canarische eilanden groeien). De plant is niet winterhard en moet in de winter binnen, maar zou ook dan blijven bloeien. Ook het blad is apart.

De bloem heeft wel wat weg van Verbena ‘Blue spires’, vind ik. Maar het blad is wel apart…

Boeketje

De pluktuin levert nu voldoende planten voor een aantal boeketten per week. Zoals al eerder aangegeven, gebruik ik hier alleen maar vaste planten.

Een aantal van de ‘tips voor snijplanten op internet’ levert wel gewoon ronduit slechte snijbloemen op. Een aantal andere vaste planten blijven uitzonderlijk lang goed in de vaas.

Daarom werden er dit week-end nog enkele wijzigingen doorgevoerd in de bloempluktuin. De underperformers werden gerooid onder het motto ‘ander en beter’. Verder waren enkele rozelaars duidelijk niet zo ziekteresistent, ook zij zijn vervangen door rozen waarvan ik weet dat ze het goed doen in de tuin.

Eén van de nieuwe aangeplante planten in de pluktuin is een grote groep Thalictrum delavayi ‘splendid’. Dat zou ook een uitzonderlijk goede snijbloem zijn, maar ik betwijfel het echt wel of ik daar ooit ga van ‘knippen’.

Helenium ‘Sahin’s Early Flowerer’

Twee jaar geleden, bestelde ik me, in volle lockdown, een aantal Heleniums. Ik kreeg van deze Helenium ‘Sahin’s Earky Flowerer’ 6 mooie, gezonde planten opgestuurd, met 5-6 ogen.

Ze kregen een plaatsje in de vlindertuin, waar ze, in vergelijking met alle andere Helenium-cultivars, uitstekend groeiden.

Toen ik begin vorig jaar de bloempluktuin aanlegde, heb ik één van deze 6 planten uitgegraven, en de plant gescheurd in twee delen. Eén deel plantte ik terug aan, het andere deel heb ik oog per oog gescheurd (dus alle stengels apart gescheurd, elke stengel mét een beetje wortel).

Dat leverde me iets meer dan 20 jonge planten op, die ik 3-4 weken later in de bloempluktuin uitplantte. Deze jonge planten groeiden vorig jaar zeer goed, en zijn dit jaar allemaal al stevig uit de kluitengewassen exemplaren.

Dit veldje Heleniums komt dus voort van één plantje, twee jaar geleden…

Composteren

Ik heb er al eerder wat over geschreven, composteren. Het is volgens mij dan ook één van de basispijlers van ecologisch tuinieren. Hier bestaat er geen ‘tuinafval’, ik zie alleen grondstoffen voor de compostbakken.

Het snoeihout wordt hier in het vroege voorjaar systematisch gehakseld, en kan al beginnen met composteren. De droge plantenresten uit de border worden in een aparte bak bewaard, en vanaf begin mei worden die droge plantenresten gemengd met ‘groen materiaal’, met name grasmaaisel (van de eerste maaibeurt) en de plantenresten van het wieden. Dat mengen doe ik door een lasagne van groen en bruin te maken, waarbij ik ook het hakselhout toevoeg. Dan volgen 2-3 intensieve weken, waarbij de twee opgestarte compostbakken (5 m³) worden omgezet : alle materiaal eerst uit de bak scheppen, en daarna terug in de compostbak scheppen. Dat duurt per bak 20-25 minuten.

Indien nodig voeg ik nog wat groene plantendelen of keukenafval toe.

Het omzetten doe ik eerst om de twee dagen, nadien laat ik drie en dan vier dagen tussen. Ondertussen zijn we 5 weken verder. Het compost voelt nog steeds erg warm aan, en je kan zien dat de compostering al heel fel gevorderd is na 5 weken.

Dit materiaal ga ik nu nog één keer omzetten, en zal dan in ausgustus/september gezeefd worden en benut worden in de tuin. Net zoals de voorbije jaren ga ik weer 2-3 m³ compost produceren.

Veel werk? Aangezien het keukenafval hier wordt verwerkt door de kippen, hebben we hier geen GFT-bak. En ik verkies deze inspanningen boven die gore, stinkende groene bak. Ik zet echt liever die composthopen enkele keren per jaar om dan één keer die bak proper te maken.

Bloemenweide

De margrieten in de bloemenweide werden dit jaar zo goed als allemaal kaalgevreten door de slakken. De planten die ik in de bloempluktuin heb gezet (zie boven) niet. Nochtans is er niet zo heel veel afstand tussen beide plantgroepen….

Ook het duizenblad is zo goed als volledig verdwenen. De grassen in de bloemenweide blijven ook erg fors groeien. De bloemenweide heeft er dus ooit beter uitgezien…

Ik heb ondertussen vers ratelaarzaad gekregen. Volgende week ga ik een stuk van de bloemenweide maaien, en dat ratelaarzaad uitzaaien. Op hoop van zegen.

Ik vertel ondertussen al jaren dat de eenjarige bolderik zou verdwijnen in de bloemenweide, maar er is één hoekje waar de plant echt moedig stand houdt… Dat is ook het enige stukje dat er echt fleurig uitziet, ook door het glad walstro dat het daar echt goed doet (niet zichtbaar op de foto).

Ooievaarsbek

Deze ooievaarsbek dook 3-4 jaar geleden op in de tuin. Ik vermoed dat dit een witbloemige kleine ooievaarsbek is, maar ik ben daar niet helemaal zeker van.

Het is in ieder geval een geweldig onkruidje, dat zich moedig uitzaait en eigenlijk nergens stoort. Het is een perfecte weefplant, die ook kan rekenen op de interesse van heel wat (solitaire) bijen.

Pastinaak

Het begon met een gefaald experiment. Ondertussen zaait de pastinaak zich nog steeds verder uit. Ik zag er tot nu toe geen problemen in, het is een mooie plant die ook krioelt van het leven. Hij was tijdens de eco-tuindagen ook één van de blikvangers.

Maar bij deze ga ik volgend jaar de aangroei van de pastinaak een beetje temperen. Anders noemt deze blog over enkele jaren pastinaakberg.

De pastinaak wordt nog steeds 235cm hoog in een stuk van de bloemenweide, het verarmingsproces is dus nog niet afgerond.

Fruit

Het eerste fruit is ondertussen rijp. De eerste frambozen zijn er, maar ook de saskatoons en de krenten zijn rijp. De zwarte bessen en de aalbessen begin al aardig te kleuren, ik vermoed dat ik over twee weken weer een overdaad aan vers fruit heb.

We hebben een eigenaardige winter achter de rug. De late vorstprik heeft alle vruchtzetting bij kweepeer, abrikoos en mirabel teniet gedaan en de oogst van de amandel gedecimeerd. Maar al het andere fruit (ook perzik, kiwi, cassis, braam, blauwbes, peer, appel, kruisbes, framboos, …) lijkt overvloedig aanwezig. Door de zachte winter gaan de vijgen dit jaar erg vroeg rijpen.

Knautia ‘van den Aldi’

Ik vind deze wel een mooi voorbeeld waarom handel in inheemse plantensoorten ook niet altijd goed is.

Op de foto hierboven zie je beemdkroon, de linkerbloem is de Knautia arvensis die je in de handel tegenkomt, de rechterbloem is de Knautia arvensis die hier in de beemden groeit.

Er is dus echt duidelijk een enorm verschil tussen beide planten. Eigenlijk op alle vlakken, de autochtone Knautia is op alle vlakken een superieure plant. Plant is mooier, bloemen is mooier, plant heeft minder of geen last van meeldauw… Hij begint alleen wat later te bloeien.

Is er dan een probleem ? Ja, want wanneer mensen die Knautia arvensis uit de handel in hun tuin planten, gaan ze mogelijkerwijze de genenpoel van deze planten in het wild beïnvloeden. In mijn tuin worden alle zaailingen van die handelsoort systematisch gerooid.