Nog meer wilde bloemekes

Deze hondsdraf (Glechoma hederacea) woekerde er hier vorig jaar op los. Aangezien het plantje veel bijen lokt, lekker ruikt en een mooie bodembedekker vormt, was dat woekeren voor mij zeker geen probleem.

Eén pinksterbloem (Cardamine pratensis) had ik vorig jaar in de tuin. Eén plantje. Iets wat je niet direct woekeren kan noemen. Dit jaar mag ik al enkele tientallen pinksterbloemen verwelkomen. Net zoals de Judaspenning die Muggenbeet enkele dagen geleden beschreef, is deze plant een waardplant voor het Oranjetipje, maar dat vlindertje zal hier wel nog even op zich laten wachten.

Ribes odoratum ‘Gwens’

Niet alle leden van de Ribes-familie worden aangewend als fruitstruiken. Zo wordt niet alleen de vroegbloemende Ribes sanguinem als sierstruik aangewend, maar ook geelbloemige Ribes odoratum (Amerikaanse zwarte bes) staat in veel tuinplannen ingetekend als sierstruik.
Er bestaan verschillende cultivars van deze plant, zelf heb ik ‘Gwens’ in de tuin aangeplant.
De plant oogt veel sierlijker dan een trosbes of kruisbes, met mooi blad dat ook erg mooi verkleurt in herfst.


In de lente is deze plant overladen met gele bloemetjes die ook nog eens heerlijk ruiken. Nu is geel niet mijn favoriete bloemkleur, maar dit plantje heeft toch wel iets.
Maar ook de bessen van deze plant zijn eetbaar. Over de smaak wordt wel wat gediscussieerd maar zou ook afhankelijk zijn van de gekozen cultivar: de meningen gaan van ‘eetbaar’ over ‘waarschijnlijk heel lekker want de vogels eten ze altijd op voor ik ze kan plukken/proeven’ tot ‘ronduit geweldig’.
Over enkele maanden ga ik mijn eigen oordeel vellen, want de plant zit in ieder geval overladen met bloemen.

Nog wat meer bloesemfoto’s

Toen ik vorige week aangaf dat de amandelbloesem mijn favoriet is, gaf Zandeik aan dat Nashipeer-bloesem erg mooi is. Hier staan de bloemen nu ook te pronken, en ze zijn best te pruimen.

Over pruimen gesproken, de pruimelaars staan nu ook in volop in bloei.

En ook de eerste perelaars starten nu volop

De kriek en de kerselaars staan nu volop in bloei.

Sommige bomen dragen wel héél veel bloesem. Zoals deze jonge perenboom ‘Comptesse de Paris’ die wel zelfmoord lijkt te plegen

Maar ook deze kerselaar draagt érg veel bloemknoppen

Eikes

Omdat de vier hennen vorig jaar erg te lijden hadden van het hoge testosterongehalte van Sylvio, heb ik nu zes hennen.

Met dit mooie weer zijn ze uitstekend aan de leg. Iets te goed zelfs. Dit is het resultaat van twee dagen. We rapen nu al enkele weken ongeveer 35 eieren per week. Meer dan een gezin van vier nodig heeft.

Mario is een pak minder viriel. Daarom wordt er in de fruitberg flink nagedacht om het kippenbestand iets te reduceren. De kippenren is nu vrijwel kaal, en dus te klein voor 7 stuks pluimvee. Maar na de kippenpokken van vorig jaar ben ik niet erg happig om véél kippen weg te doen. Bovendien zou ik liefst van al deze kippen een lang leven gunnen in mijn tuin. Als die beestjes wat ouder worden leggen ze minder eieren, misschien ben ik volgend jaar wel blij dat ik zes hennen heb?

Dus, Bart, als je nog eieren wil om uit te broeden vormt dat geen probleem.

Discreet

Tegen al het protserig geweld van de fruitbloesems vechten de planten uit het Ribes geslacht met zeer kleine, discrete zelfs haast onzichtbare bloemen voor de aandacht van de bestuivers. Je vraagt je af hoe ze er in slagen om bezoekers te lokken.

Ze mogen dan bijna onzichtbaar zijn, aan deze kruisbesbloesempjes groeien binnenkort  mijn favoriete bes.

En als je er aandachtig naar kijkt, is het best ook een mooie bloem. Ook de Jostabes staat nu in bloem (ook al is het vrij beperkt). Gek hoe de bloem  veel weg heeft van een kruisbes maar de bes dichter aanleunt bij de zwarte bes.

Kruiden

Ik heb hier de voorbije weken al enkele topcis geschreven over mijn virtuele kruidentuin. Enfin, technisch gesproken heb ik al een week een echt, klein kruidentuintje. Geen vierkante meter tuin, eerder een kartonnen-doos-kruidentuintje.

Nadat ik vorige week de bessenkamer had gewied, was het dit week-end tijd om over te gaan tot de actie. Gedaan met de blah blah, gewoon boem-boem!

Vooraan in de tuin ligt een berg kasseien die vroeger een kasseienveld vormden achter ’t huis. Deze zullen de komende maanden of jaren aangewend worden als boordstenen voor borders en houtsnipperpaadjes, maar kwamen hier ook van pas bij het aanleggen van de kruidentuin.

Nadat de nodige greppels werden gegraven, was het tijd om de kasseien te plaatsen. In theorie moeten zo’n kasseien mooi op een laag stabilisé worden gelegd, maar ik heb niet direct zin om  zoveel cement en zand aan te voeren, aan te maken en te plaatsen. Indien de boel snel verzakt, kan ik nog altijd stabilisé gebruiken. Maar de kans is groter dat ik tegen dan mijn plannen alweer wil veranderen.

De vierkantjes in de vakken dienen als ‘stapstenen’.

Enkele eenjarige planten werden ter plaatse gezaaid. Veel exotische kruiden moet je in de tuin niet verwachten, ’t zijn alleen de basics.

Het achterste vak op deze foto is het muntveldje,waar ik in totaal 5 muntsoorten heb uitgeplant; binnenkort zit dus nooit meer verlegen om verse munt wanneer ik  muntthee of Mojito wil.

Tussen de kruidentuin-vakken in staan zwarte bessen struiken, daar ga ik nog mulch aanbrengen

Gasten

Enkele weken geleden plaatste ik een berichtje over het kersvers geplaatste insectenhotel. Gisterennacht ontdekte ik tijdens mijn slakkenronde, de eerste gasten in de dikste bamboetakken van ’t hotel. Zes solitaire bijen (metselbijen) telde ik, verscholen in de dikste bamboetakjes.

De diertjes werden duidelijk gestoord door mijn zaklamp, ik ben dan ook maar onmiddellijk weggegaan.
Maar vanmorgen ben ik toch maar snel een fotootje gaan maken, bijgestaan door het daglicht.

In de andere insectenhotels bespeur ik nog geen leven.

De rosse metselbij is een erg algemeen voorkomende soort. Ze wordt ook ingezet in tuinbouw (vooral omdat ze op het ideale moment uitvliegt, zelfs wanneer het te koud is voor de gewone bij). Dit filmpje  toont dat je een zéér grote kolonie kan aankweken. Ik ga volgend jaar in ieder geval nog enkele hotelletjes bijhangen voor deze bestuivers.

 

Slakken

Ik had gevreesd dat de extreme winter (eerst zéér nat daarna zeer koud en droog) veel slachtoffers zou gemaakt hebben onder de planten, maar de meeste planten lijken deze barre winter vlot overleefd te hebben.  Veel beter dan vorig jaar. Waarschijnlijk een voordeel van een winter-zonder-pauze zodat de  planten niet te vroeg uitlopen?

Tot mijn verbazing laten meerdere geraniums het hier afweten, terwijl ik dat altijd als erg makkelijke planten heb ervaren.

Een akelei, de eerst bloemende vaste plant in mijn tuin

Zijn ook opnieuw van de partij : de hosta(neuzen). Wist je dat deze neuzen in Japan als delicatesse (Yuki-urui) worden gegeten (als een soort asperges). Om een perfecte smaak te garanderen worden de planten bedekt met donkere emmers, zodat de neuzen volledig wit uitlopen en extra zacht blijven. Ze worden gestoomd of gekookt . Hostabladeren en -bloemen kunnen trouwens ook perfect verwerkt worden in salades.  Vooral de geurende hosta hebben een aangename smaak (verse erwtjes).

Neuzen van hosta ‘Empress Wu’, de allergrootste hosta en een enorm snelle groeier

Maar ook de slakken lusten die blaadjes maar al te graag, niet alleen van hosta maar van de meeste sierplanten. Vooral vooraan in ’t seizoen is de schade vaak erg groot, omdat ’t uitlopend blad zacht is. Daarom  doe ik hier sinds gisterenavond opnieuw een nachtelijke slakkenronde. Met een zaklamp op het hoofd en de graskantensteker in de hand worden alle slakken doormidden gesneden. Wreed? Misschien wel, maar in ieder geval een snellere dood dan ecologische slakkenkorrels of biervallen.

Toch vind ik opmerkelijk weinig slakken, en helemaal géén grote slakken. Zou dat met de koude te maken hebben, of mijn beheersmaatregels van vorig jaar?  Misschien is het nog te vroeg? Het is ook een tijdje erg droog…

In ieder geval hoor je mij niet klagen.

Achteraanzicht

Eigenlijk moest ik lang niets van bolgewassen hebben. Krokussen, bosanemonen en sneeuwklokjes heb ik altijd leuk gevonden, maar Narcissen, Tulpen et alii. Neen, bedankt.  Ik vond ze rondom lelijk. Vooral voor het loof heb ik geen lof.

En terwijl ik nog altijd in een brede boog rond (de meeste, zeker de gecultiveerde) tulpen heen loop, ben ik over de laatste jaren narcissen beginnen appreciëren. En deze wilde narcis (Narcissus pseudonarcissus) is eigenlijk een echte beauty.

Van de voorzijde vind je elders wel een fotoke ;-).

Sinds midden vorige week staat deze plant in bloem in de tuin. Deze schoonheid zou ook vlot  uitzaaien en woelmuizen weren. Het is het proberen waard, daarom zal ze overal in de tuin en masse aangewend worden.

Ik wil zaad verzamelen van deze plant en het gecontroleerd uitzaaien in de bloemenweides om het vermeerderen te versnellen. Heeft iemand daar ervaring mee?

Verder bestoken allerlei blogs me de voorbije dagen met andere bolgewassen die ik best wel kan appreciëren. Ik vermoed dat ik deze herfst toch nog wat bollen ga bijkopen.