Licht

Volgens het scheppingsverhaal maakte God de eerste dag Licht en Duisternis, en pas op de derde dag de Aarde, de planten en bomen. In de Fruitberg is de volgorde anders verlopen: terwijl de planten al een tijdje aangelegd zijn, werd er pas deze week – twee jaar na de creatie van de Fruitberg – werk gemaakt van buitenverlichting. En de verlichting is ook véél bescheidener dan die in ’t scheppingsverhaal (de zon) : enkele LED-spots tegen de achtergevel moeten volstaan. Je moet hier in de Fruitberg geen verlichte tuinpaden, borders en dergelijke verwachten.

De verlichting dient om ervoor te zorgen dat er niemand valt over een trap van ’t terras en als (beperkte) terrasverlichting.

De gebruikte spots zijn IP54, dat wil zeggen dat ze plenswaterdicht zijn (tot 10 l/min water onder éénder welke hoek) en dat er geen risico is voor kortsluitingen na een regenbui. In de vorige tuin was dat een beetje misgelopen, met kortsluitingen tot gevolg. De lampen werden nochtans verkocht als buitenverlichting. Kijk dus uit wanneer je tuinverlichting aankoopt. Het tweede cijfer (y) IPxy geeft aan hoe waterdicht de lamp is, hoe hoger hoe beter.

Ik heb ook de constructie van de lamp nagekeken om de watervastheid te beoordelen. Vooral de aansluiting met de muur baarde me zorgen, deze lampjes gebruiken speciale smeltmoffen (die je met een verfdroger doet smelten en zo een waterdichte aansluiting op het net verzekeren) en geen klassieke suikerklontjes die zowiezo geen enkele bescherming tegen vocht opleveren.

En nog een bijkomende opmerking. Ik heb bewust gekozen voor LED-spots met een GU10 fitting, ik kan de lampjes dus nog wisselen. Veel van die spots hebben een vaste LED-module, zodat je die lamp op ’t einde van de levenscyclus moet weggooien. Wegwerplampen dus. Zo’n lampen zouden 20 000 uur mee gaan, toch krijg ik het niet over mijn groene hart. 

Boomklever

Een stel boomklevers maakt hier de buurt onveilig aan de voedersilo’s. Alle andere vogels worden door hen weggejaagd.

De boomklevers waren vorig jaar ook trouwe gasten aan de voedertafel, in de zomer hoor ik alleen hun karakteristiek gefluit in de struiken van de buren, maar zie ik ze nooit.

 

Zoals al eerder gezegd, ik ben absoluut geen ‘tele’-fotograaf. Ik beschik over vijf lenzen, maar de langste brandpuntsafstand waarover ik beschik is 200 mm op een FullFrame camera. Vogeltjes fotograferen is in mijn geval dus mezelf behelpen…

Een boompje (op)zetten

Bomen en heesters zijn prachtige wezens. Ze vormen in iedere tuin een meerwaarde, zowel vanuit ecologisch als esthetisch oogpunt. Ze zorgen voor structuur en verticale lijnen in de tuin. Ze zorgen voor schaduw, voor bloemen (vaal veek vroeger dan de vaste planten), bessen en mooie herfstkleuren.  Zij vormen niet alleen bossen, ze kunnen een voetbalveld omtoveren tot een park. Niet dat een park de mooiste tuinvorm is, maar ’t  is wel al véél beter dan zo’n voetbalveld.

Niet dat de Fruitberg een voetbalveld is, toch wou ik nog wat extra verticale elementen in de tuin. Probleem is dan natuurlijk, welke boom kiezen? Er zijn zoveel mooie bomen en heersers. Tussen dromen en werkelijkheid staat in deze een gebrek aan ruimte. Bij de bezoeken die ik dit jaar bracht aan enkele boomkwekerijen (Penière Le Try, zéér uitgebreid gamma van onder meer Viburnum, Philadelphius, Hamamelis en Cornus, Damien De Vos (nog meer keuze) en boomkwekerij De Bock)  voel ik me als een kind in een snoepwinkel. Wanneer ik door zo’n boomkwekerij loop kan ik me niet van de indruk ontdoen dat ik zonder enig probleem enkele hectaren vol bomen en heesters zou kunnen zetten. En dan een blog ‘Aboretumberg’ opstarten. Maar de fruitberg is 23 a groot, dus  back to reality.

Ik kocht tijdens deze bezoeken, rekening houdend met de plaatsbeperkingen, enkele laagblijvende bomen en struiken. De meeste zouden het goed moeten doen in onze contreien. Een deel van dat plantgoed werd al een tijdje geleden aangeplant nadat het terras werd aangelegd, maar enkele exemplaren moesten wachten totdat de kasseiberg in de voortuin volledig was verdwenen.

En aangezien die ondertussen verdwenen is, werd dit week-end ook tijd gemaakt om de laatste heesters ter aarde te laten, Cornus florida ‘Rainbow’ die ik uitkoos vanwege de mooie bloesem én het bonte blad dat prachtig verkleurd in de herfst, Tetradium Daniellii ‘Moonlight’ en Heptacodium miconioides, laatbloeiende heesters die belangrijke stuifmeelleveranciers vormen in het najaar. Verder ook Viburnum lantana en Viburnum carlesii ‘Aurora’ (had ik U al verteld dat ik een voorliefde voor ’t geslacht Viburnum heb? Veel variatie qua blad en bloeitijd), Sinocalycanthus chinensis (erg mooi, in Beervelde een nog veel mooiere variëteit gezien maar die vond ik écht te duur) en een Parrotia persica – een winterbloeiende boom met zeer mooi herfstkleed – die ik tijdens de ecotuindagen van Muggenbeet kreeg, heeft eindelijk ook een plaatsje toegewezen gekregen.

Parottia persica

Volgende week moeten er nog twee volgen: Disanthus cercidifolius (struik uit de familie van de Hamamelidaceae met herfstkleuren waarbij alle andere heesters en bomen zouden verbleken) en Halesia diptera magniflora (vanwege de bloemen).

En nu staat de tuin vol en is het over en out met heesters toevoegen. Weinig inheems plantgoed hoor in enkele onder U denken. Dat klopt, er zijn niet direct veel inheemse lage bomen. En de meeste van die inheemse bomen en struiken hebben wél als een plaats gevonden in de houtkant, elders in de tuin.

The King’s Arrival

Koning Winter heeft vandaag zijn intrede gedaan in de Fruitberg. Vannacht was het hier -3°C, en dat is duidelijk te zien in de tuin. Vandaag was ik door omstandigheden thuis, de ochtend na de eerste winterprik heeft iets speciaals, fiere bladeren  die tot moes worden gevroren, bladcellen die stukgevroren zijn.

Bloemen die verkiezen staande te sterven en ingepakt zitten in winterrijm.

Er is ook heel wat moois te zien, zoals deze Osmanthus latifolius die plots een bond blad lijkt te hebben…

Het is toch vooral een periode van afscheid, het begin van een koude en donkere periode, waarin werken in de tuin zo goed als onmogelijk wordt.

Ik hoop op een minder lange en minder koude winter dan ’t voorbije jaar. De bloemen van de Daphne bohlua  staan in ieder geval al op springen, om vanaf begin februari hun parfum verspreiden door de tuin en de winter te verjagen…

Herfstbeelden

Deze bamboeblaadjes zijn het duidelijk niet mekaar eens 🙂

De beukenhaag toont nog wat vurige herfsttaferelen, maar de kleur begint nu toch langzaam weg te vloeien.

Haagbeuk geeft minder mooie herfstkleuren,

en is bijna overal al helemaal uitgedroogd…

Niet alleen bomen leveren mooie herfstkleuren op, sommige vaste planten tooien zich ook in een vuurrode of gele herfstmantel.

 

Tenslotte nog eentje die flink doorgaat…

Dit bonte gras (Miscanthus ‘Cabaret’) lijkt wel behang met streepjes…

Eerste Gezicht Jaargang 1 / 12

Morgen is het 1 december, en dus is het tijd voor een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat vorig jaar in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand tonen meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De Fruitberg doet ook mee.

Aangezien mijn tuin nog in aanleg is, geeft dit eerste gezicht ook een beeld van de opbouw van de tuin. Doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een leuke timelapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.
Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt wanneer je dat wenst. Foto’s zijn genomen terwijl de zon scheen, zo zijn we er een jaar geleden ook aan begonnen!

Voortuin.

De tuin blijft nog steeds enigzins groen, bij gebrek aan vrieskoude. De kleur is uit dit deel van de tuin zo goed als volledig verdwenen.

Morgen starten er wat aanpassingswerken aan de oprit, omdat hij niet conform was met de eisen van Weg en Verkeer (rooilijnsgewijs). Vandaar de opgehoopte houtschilfers We zien hier nog steeds veel groen (lavendel , geranium en taxus)

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

Ook hier nog veel groen, maar nog weinig bloemen. In vergelijking met vorige maand vallen vooral mijn wiedinspanningen op (hoop ik). De perzikbomen tegen de muur staan nog steeds frisgroen in blad, de andere perzikboom en de abrikozenbomen hebben hun blad bijna volledig losgelaten.

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Weinig verandering ten opzichte van vorige week. De herfstkleuren ebben langzaam aan weg, en het pasgezaaide gras is ondertussen al wat beter dichtgegroeid. De tuinslang is nog steeds niet weggelegd…

En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

De notelaar is nu bijna volledig kaal en de kale plekken in ’t gazon zijn ook vanuit deze beeldhoek grotendeels dichtgegroeid, verder weinig veranderingen te bespeuren .

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

In de schaduwtuin is bijna alle bladgroen verdwenen en is het echt herfst op en top. De beukenhaag voor de composthoop tooit nog wat mooie herfstkleuren.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Perelaars en appelaars hebben hun blad ondertussen laten vallen. De kuikens hebben ondertussen bijna allemaal een nieuw onderdak gevonden, maar de kippen mogen verder vrij rond lopen in dit stuk van de tuin.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Gepluimd

Sinds vorige week zondag bleken opnieuw enkele kippen de boom van de buren te verkiezen boven het kippenhok. De diertjes zijn net door de rui heen en zijn dus opnieuw voorzien van een volledig verenkleed…

Daarom werd vandaag een klopjacht georganiseerd op het bijna voltallige kippenbestand. Eén voor één werden de kippen, met behulp van de mini-Masjkes, gevangen, kortgewiekt en terug in onze kippenren gezet. Daarbij viel me op dat de dieren er allemaal erg gezond en doorvoed bijlopen (ik vind het een wonder dat de haan 1,5 m hoog kan vliegen, gezien zijn gewicht).

Na de klopjacht zag ik dat het automatisch deurtje van de hokopener dicht was, blijkbaar had de ijzerdraad het begeven. Dat was dan ook de reden van hun uitstap, en ik hoop dat ik weer niet vertrokken ben voor enkele weken kippen vangen bij de buren.
Vanavond deden nog twee kippen enkele verwoede pogingen om terug in de boom te kunnen slapen, zij werden dan ook manu militari in het hok gezet. Vanavond zaten op twee kippen na alle dieren terug in het nachthok. Eén van deze twee dieren werd zonet nog uit de boom geplukt en in het nachthok gedropt. Eén jonge hen is nog spoorloos (dat diertje is ontsnapt in het park van de notaris, onbegonnen werk om dat beest daar te proberen vangen). Ik overweeg steeds meer om gewoon een net over de kippenren te spannen…

Gezien het relatief warme weer had ik niet verwacht dat de vogels ons pop-up restaurant al zouden bezoeken, maar de bek-op-bekreclame werpt duidelijk vruchten af.  Ik telde vanmorgen tientallen vogels van verschillend pluimage. De kat zit er zowaar van te kwijlen (en maakt erg grappige geluidjes). Aangezien de huidige voorraad niet toereikend is bestelde ik nog wat vogelvoer bij Vivaria . Zo kan Muis heel de winter vogeltjes tellen (vanachter het raam).

Er werd trouwens ook nog wat gewerkt:  9 aardbeibakken werden opnieuw gevuld (dank u Heidi) en de laatste kassei is uit de nectartuin verwijderd. Het stuk tuin (30 m²) werd omgespit (dank U woelvork) en rijkelijk van compost voorzien. Wanneer volgend voorjaar de grond helemaal kapotgevroren is (en daardoor lekker kruimelig zal zijn) ga ik hier nog wat heersters aanplanten.

Over winter gesproken, we hebben hier nog steeds geen vorst gehad. En dus staan sommige planten nog steeds in bloei.

Liebster stok

De voorbije weken zag ik op heel wat blogs Liebster awards verschijnen. Zelf probeerde ik me zo gedeisd mogelijk te houden, maar altijdplaatsaantafel droeg me voor, zodat ik er toch niet aan ontsnapte. Aangezien deze koene ridder een jonge deerne in nood niets wilt ontzeggen, volgen hieronder mijn antwoorden.

De bedoeling is dat ik 11 random feiten over mezelf vertel én 11 vragen van altijdplaatsaantafel beantwoord.

De 11 random feiten

        1. Ik lust geen koffie.
        2. Ik ben een huismus (maar er zitten geen huismussen in mijn tuin).
        3. Heb het geduld niet om een film uit te zien.
        4. Ik haat tanken en rijd met de wagen door totdat de tank zo goed als leeg is (vaak met < 25 km op boordcomputer). Ik ben ook een fervent ecorijder. Met mijn huidige wagen verbruik ik 5,2-5,5 l/100 km (normverbruik 5,1 l/100km), zo rijd ik meestal > 1200 km met één tank.
        5. Ik ben erg extravert. Op een schaal van 1 tot 10 scoor ik waarschijnlijk 11 of zo.
        6. Mijn muzieksmaak is vrij breed, ik luister naar alles van Jay Z over Nirvana en Bob Dylan tot Bloody Beetroots en Pietro Mascagni.
        7. Zondagmorgen zit ik op mijn koersfiets. Tijdens het seizoen ook op andere dagen.
        8. Ik ben 29 dagen na de eerste maanlanding geboren.
        9. Mijn motto is ‘Having cold is a state of mind’. Ik draagt nooit een jas.
        10. Ik slaap vrij weinig, meestal 5 à 6 uur.
        11. Ik haat winkelen, tenzij het bij een boomkweker of plantenkweker is.

En dan nu de vraagjes die ik te verwerken kreeg vanwege altijdplaatsaantafelmevrouw.

1. Waarom startte je deze blog?
Enkele jaren geleden plande ik een fotoboek over Hosta. Maar door tijdsgebrek en het verschijnen van het boek ‘Hostapedia’ was dat naar de achtergrond geschoven. Ik ben toen begonnen met wat hostafoto’s on-line te zetten, en gebruikte daar blogsoftware voor.
Op een bepaald ogenblik kwam ik op de blog van madame onderdeappelboom uit, ’t eerste blogtekstje dat ik las was dit, en ik werd daar echt stil van (dat is in mijn geval iets uitzonderlijks, zie randomfeit 5). Ik las er nog enkele berichtjes, en vond in haar blogrol nog een hele resem toffe blogjes en teksten.
Men had me jaren ervoor al uitgelegd wat bloggen was, maar ik zag niet direct het nut van ’t medium in. Toen dacht ik ‘Dat wil ik ook proberen’, beseffende dat ik lang niet zo’n mooi schrijf, maar we doen ons best…

2. Wat was de mooiste dag uit je leven (tot nu toe)?
Toen de dag na de operatie van mijn jongste zoon (geen 2 weken oud) bleek dat alles wel in orde zou komen.

3. Wat deed je ontiegelijk veel verdriet?
De dood van mijn schoonzuster, zwanger en doodgereden terwijl ze overstak op een zebrapad.

4. Wat zou je nog graag verwezenlijken in je leven?
Concrete dromen heb ik niet (ik heb me wel een carrièreplan uitgestippeld maar dat ga ik hier niet uit de doeken doen). Een onwezenlijke droom zoals één of andere snuggere uitvinding of totaal ongrijpbare dingen zoals vrouwen écht begrijpen kunnen ook op ’t lijstje.

5. Als je één ding mocht weten uit je toekomst, wat zou je dan willen weten?
Een erg interessant vraag. Een oppervlakkig antwoord zou zijn ‘De nummers van de Euromillions trekking van volgende week’. Maar er is zoveel meer interessants dat ik zou willen weten.
Zou ik met die kennis uit de toekomst één van mijn dierbaren van een ongeval kunnen behoeden? De toekomst van mijn (verre) nazaten of de mensheid?
Als ik dan toch iets moet kiezen : de oplossing voor de energiecrisis die we nu beleven. Die oplossing kan een wereldwijd conflict voorkomen.

6. Waar staat je computer waaraan je blogt?
In ons bureau., dat deel uitmaakt van onze open leefruimte (bureau – keuken – eetkamer – woonkamer).

7. Volgen er veel mensen die je kent uit het dagelijkse leven je blog?
Eigenlijk niet. Ik streef dat ook niet direct na (zeker geen collega’s). De meeste van mijn vrienden zijn ook niet zo geïnteresseerd in tuinieren.

8. Wat zou je willen veranderen in je leven?
Zoveel en tegelijkertijd niets. Ik ben best tevreden met mijn leven. Ik zou graag al erg blij zijn mochten de twee blessures waar ik mee worstel (schouder en knie) genezen, zodat ik terug naar hartelust kan lopen en zwemmen.
Misschien zou ik ook graag wat rustiger en kalmer worden, wat minder impulsief, wat minder oppervlakkig op sommige punten. Maar ik vind dat ik absoluut geen recht tot klagen heb.

9. Wat zijn je 3 beste eigenschappen?
Ik ben onvoorwaardelijk, altijd beschikbaar voor mijn vrienden en familie. Verder mijn verstandelijke vermogens. Ik ben erg goed in het doen samenwerken van en samenwerken met mensen (dat hoor ik toch op mijn evaluaties). Ik hoop dat dit niet te opschepperig klinkt

10. Waarvoor ben je bang?
Ik ben zowiezo een angsthaas, zie overal potentieel gevaar. Dat er iets met mijn kinderen / vrouw gebeurd. De evolutie van de financiële markten (en de gevolgen daarvan). Een oorlog, natuurramp,…

11. Welk seizoen verkies je en waarom?
Lente of zomer, erg moeilijk keuze. ik denk dat ik toch voor ’t optimisme van de lente ga.

 

Voilà. Hiermee heb ik de vraagjes beantwoord. Ik ga zelf het stokje niet doorgeven, de meeste blogs die ik volg hebben dit lijstje al eens overlopen…

Verval

De winter komt dichterbij. Het heeft in de Fruitberg nog steeds niet écht gevroren, maar dat gaat niet lang meer duren. En dus worden ook hier winterse voorbereidingen getroffen.

Zo opende hier het jaarlijkse pop-up vogelrestaurant, tot nu toe met erg beperkt resultaat. De koude (en sneeuw) zal de vogels wel terug naar de voedersilo’s en planken drijven…

Vogels overleven de winter door de bessen die overal veelvuldig aanwezig zijn. Of de bessen van de wilde wingerd eetbaar zijn weet ik niet, maar ze zijn wel mooi.

Ook al is het met de huidige vochtige grond niet evident, de voorbije drie weken werd er nog flink gewied. Emmers onkruid (voornamelijk gras) werden afgevoerd zodat die deze winter niet kunnen uitgroeien tot flinke pollen.

Verder staat zowat alles hier in het teken van ’t verval. Maar ook uitgebloeide, verdorde bloemschemren hebben iets moois…

Die bloemschermen worden pas volgend jaar in de lente verwijderd. Niet alleen omdat ze een verblijfsplaats voor heel wat dieren vormen, ook omdat ze mooi zijn, zeker bij felle vorst of na sneeuwval.

Eén plant denkt nog niet aan verval, en blijft doorgroeien alsof het hier lente is: de Penstemons, die al sinds juni bloeien. Deze zouden niet zo winterhard zijn, ik heb van de verschillende soorten wat stekken afgenomen die allemaal groeien als kolen. Ik hoop op zijn minst die stekken te kunnen overhouden tot volgend jaar.