Bij mijn ‘bompa’ stonden vroeger Phloxen in de tuin. Ik vond het spuuglelijke bloemen. Maar smaken evolueren, en een aantal rassen kunnen zeker mijn goedkeuring wegdragen, vooral omdat die heel wat zachtere kleuren hebben. Bovendien zijn (nacht)vlinders dol op de nectar van deze bloemen. Toen ik twee jaar geleden een lijstje met meeldauwresistente Phloxen vond, bleek dat geen enkel ras van die lijst verkocht werd door mijn ‘vaste’ adressen. Best frustererend.
‘Google is your friend’ zeggen ze dan, en zo vond ik in Nederland wél enkele adressen, maar dat betrof kwekerijen die geen plantgoed verzenden. Absoluut frustrerend. Ik kocht dus enkele courante rassen op goed geluk, en die toonden al vrij snel waarom zij niet in het lijstje van meeldauwvrije rassen opgenomen werden.
Enkele weken geleden gaf iemand me het adres van Vaste plantenkwekerij Coen Jansen door, die ziektebestendige Phloxen verkoopt, grotendeels eigen introducties, en die wél plantgoed verzendt. Dat verzenden was ab-so-luut noodzakelijk, want de kwekerij ligt op bijna 3 uur rijden van de Fruitberg.
De hele online catalogus bevat heel wat uitzonderlijke planten en is bovendien onwaarschijnlijk grappig en leerrijk geschreven, geen saaie tekst die elders van internet is geplukt. Hier is duidelijk een plantenkweker met passie aan ’t werk, die vooral planten kweekt en verkoopt die hem interesseren. Daar hou ik wel van.
Na de hele catalogus te hebben doorgenomen, was mijn lijstje dus héél wat langer dan ‘enkele meeldauwvrije phloxen’. Ondertussen zijn de planten al enkele weken gegroeid, en zowel de verschillende Phloxen als de Monarda ‘Anglo Saxon’ vertonen bijna geen tekenen van meeldauw vertonen na enkele weken in mijn tuin.
De Phloxen die ik drie jaar geleden in de tuin had geplant, liggen ondertussen op de composthoop. De Monarda die hier al twee jaar meeldauw verzameld zal kortelings volgen.
de Fruitberg 