Vreemde eend in de bijt

Het geslacht Cornus is bij tuiniers voornamelijk gekend vanwege de prachtige bloeiende heesters uit het geslacht. Denk maar aan Cornus florida, Cornus kousa maar ook de inheemse Cornus mas is een mooie verschijning.
Maar naast een hele resem heesters, omvat dit geslacht ook twee vaste planten waaronder Cornus canadensis, een bodembedekende vaste plant die groeit met ondergrondse rhizomen en ongeveer 20 cm hoog wordt.  Net zoals de andere telgen uit het cornus-geslacht, heeft deze plant de typische blad- bloemvorm van Cornus.
Vorig jaar plantte ik deze schaduwminenr onder de Philadelphius delavayi. Of deze schoonheid het zou doen was een groot raadsel, want de plant is nogal veeleisend qua standplaats. Maar een jaar later lijkt het toch een succes, want ik zie hier en daar nieuwe scheuten.
Na de bloei verschijnen rode vruchten, die net zoals bij Cornus kousa eetbaar zijn. Het is me niet duidelijk of ze lekker zijn, misschien controleer ik dit wel eens deze herfst.

Ecotuindagen

Deze rode dovenetel (lamium orvala) is een geweldige plant voor een plekje in de schaduw. In mijn tuin doet deze schoonheid het goed. Op twee jaren tijd zijn  de plantjes uitgegroeid tot een mooie blikvanger, met mooi blad een bloemen.

Deze plant zag ik voor ’t eerst in de tuin van Ludo, tijdens de eco-tuindagen van 2013. en stond minder dan een week later in de Fruitberg. Omdat ik vorig jaar zelf mijn tuin openstelde voor bezoek, kon ik geen andere tuinen bezoeken, maar dat maak ik dit jaar meer dan goed. Bij zo’n bezoek is er altijd wel een leuk idee dat je oppikt, een plantencombinatie, een leuke plant die je opvalt maar ’t is vooral ook een excuus om met andere tuiniers een babbel te slaan.

Ik ga dit jaar zeker opnieuw op bezoek bij Ludo, en verder wil ook absoluut  de tuin van de biodiverse tuinier nog eens bezoeken. Maar er staan nog enkele andere tuinen op ’t programma, ik ben er nog niet helemaal uit. De kans dat ik een tuin die zich helemaal op voedselproductie focust bezoek is klein. mijn interesse gaat in eerste instantie uit naar siertuinen.

Indien je interesse hebt in ecologisch tuinieren, is het week-end van 6-7 juni dus een uitgelezen kans om te gaan spieken bij anderen. Dat is veel interessanter en leerrijker dan de vrituele bezoekjes aan mijn tuin.

Volgend jaar doe ik hier de deuren nog eens open.  Om de twee of drie jaar lijkt me een aangenaam ritme.

Leaf Power

Een tuin is meer dan bloemen. Verandering in pigment en vorm van bladeren is ook van belang. Tijdens de maand mei is het kraakverse blad bij veel planten op zijn mooist. Enkele foto’s….

Hierboven zie je de grijsverkleuring van Schizophragma ‘moonlight’.

Deze Geranium ‘Tiny Monster’ heeft veel Geranium sanguineum bloed door haar vaten lopen, en dat is duidelijk aan ’t blad te zien

Acer palmatum

Het gevederde blad van Sanguisorbia

Heuchera ‘Caramel’

Niet alle hosta zijn groen.

Het combineren van verschillende bladsoorten, in vorm en kleur, kan zelfs zonder bloemen interessant zijn. Dat is  dan voor onze ogen, de insecten willen nectar en stuifmeel. Over enkele weken starten de planten met een eerste levering.

Flower Power

Hesperis matronalis (damastbloem) begint aarzelend te bloeien. Deze plant is een absolute schoonheid, die heerlijk geurt en heel wat insecten aantrekt. Een inheemse plant, ook verkrijgbaar in ’t roze.

Geranium phaeum is nog zo’n absolute insectenlokker, een plant die het zowat overal in de tuin goed doet. Een dankbaar onderwerp voor de fotograaf.

Toen ik deze Cornus florida ‘Rainbow’ aankocht was dat een grote gok. Cornus florida is niet direct de makkelijkste struik, en een bontkleurige helemaal niet. Maar tot nu toe doet ie het redelijk goed, en hij staat zelfs vol met de mooie typische cornus-bloemen.

Een Japanse Schone

De Viburnum plicatum ‘Watanabe’ staat in bloei. Dat zal nog meerdere maanden zo zijn. De plant stond ook in mijn vorige tuin, en is zonder twijfel één van mijn absolute favorieten. Een combinatie van mooi blad, prachtige bloei die heel lang aanhoudt en een mooie herfsttooi. In vergelijking met andere Viburnum plicatum soorten, groeit deze veel bescheidener, en de bloei lijkt wat langer gespreid en iets meer ingetogen. Maar ook dan is het een absolute blikvanger.

Blikvanger

Magnolia laevifolia staat op het etiket van deze plant. De plant is de voorbije jaren twee keer van naam veranderd. Eerst was het Michelia yunnanensis, nadien Magnolia danica. Dat soort fratsen ondermijnt mijn pleidooi voor ’t gebruik van Latijnse namen van enkele dagen geleden…

Wat de naam ook mag zijn, de struik is oogstrelend mooi, met kleine magnolia-vormige bloemen. De struik is bovendien wintergroen. Hij staat nu twee jaar  in de tuin, toen ik hem kocht was hij 50 cm hoog, ondertussen een forse struik vol bloemen.

De struik zou niet helemaal winterhard zijn. Hij staat hier op de warmste plek in de tuin, maar een echte test hebben we nog niet gehad. De eerstvolgende échte winter zou voor deze wel eens kunnen tegenvallen. Maar ondertussen kan ik er volop van genieten.

De bloemknoppen zijn omgeven met een mooie, goudkleurig omhulsel.