Maand: oktober 2014

Micro-zicht – Oktober

Een tijdje geleden lanceerde Zem haar eerste ‘bodemzicht‘. Iedere maand een foto van een m² tuin, om de evolutie doorheen het jaar op te volgen. In tegenstelling tot het Eerste Gezicht geen wijds beeld van de tuin, maar de evolutie van een klein stukje tuin. Een knap idee, en dus trad ik met plezier in haar voetsporen. Ik paste het wel lichtjes aan voor mijn tuin, het stukje dat ik toonde is de pioenenborder van de voortuin, ongeveer 6m² groot. Ergens eind juli geraakte ik de draad kwijt, en die ga ik nu nog even oppikken. De herfst is hier duidelijk al ingetreden. Zelfs de herfstanemonen zijn al uitgebloeid. alleen Geranium ‘Patricia’ (bovenaan) en de Penstemon (onderaan) zetten nog dapper door. Volgend jaar ziet het er hier beter uit, zeg ik U.

CompostzeefV3?

Na de tuinwerken van vorige week zagen de compostbakken er niet echt netjes uit, en vooral overladen … Het compost in de oudste bak (links) zag er in ieder geval uitstekend uit. Tijd om de compostzeef eens boven te halen en compost te zeven ende oogsten. De zeef levert uitstekend werk, zolang je niet teveel compost tegelijk in de zeefbak gooit. Toch zijn er nog steeds enkele punten van verbetering mogelijk… voor mensen die mijn ontwerp willen namaken som ik ze even op… Zo wordt er heel wat compost gemorst, maar dat kan met een doek aan beide kanten opgelost worden. Ik denk dat ik zelf de volgende keer nog twee extra bakken neerzet aan beide kanten van de zeef. Verder is de constructie van het geraamte niet goed. De zeefbak knalt bij het over en weer bewegen steeds tegen de laterale balken, en de bevestigingswijze die ik heb gekozen is dan niet de beste (alle kracht komt in de lengterichting van enkele schroeven), ook hier dringt een bijsturing zich aan. Ik heb in ieder geval stramme spieren na het zeven. …

Oogst²

Tijd om de eerste pompoenen te oogsten. Door het gekke weer bleven de pompoenen lang groeien, dus oogstte ik slechts bij mondjesmaat. Vandaag werd alles geplukt, want veel bladgroen was er niet meer te zien. Of toch geen pompoenbladgroen, want de plek waar ik pompoenen plantte was nu één harig knoopkruid-mayhem geworden. De ‘Marina di chioggia’ is erg productief met een tiental mooie groene vruchten, de Hubbard en de Butternut leverde slechts twee vruchten op. Een schril contrast met de spaghetti-pompoen (of is het spaghetti-courgette?), waar ik meer dan twintig vruchten van 2 kg oogstte… Er zal hier behoorlijk veel pompoensoep worden gegeten in de fruitberg, deze winter…

Oogst

De laatste okkernoten zijn al een tijdje gevallen. Op rapen doen we ze niet meer, die laten we namelijk liggen voor de familie eekhoorn. Wat ik hier wel nog netjes verzamelde waren de kastanjes. De kastanjes ‘De Lyon’ zijn uitzonderlijk (en heerlijk zoet nadat ze enkele dagen hebben liggen te drogen). De boom groeide de voorbij twee jaar flink bij, zodat de oogst dit jaar al enkele kg bedroeg. Volgend jaar nog beter! ‘De Lyon’ is een niet-zelfbestuivende kastanje en heeft dus nood aan een bestuiver. De Kweepeer-oogst erg beperkt, slechts twee stuks.  Maar ’t is wel fotogeniek fruit.

Good/Bad

Wanneer je het woord Hosta laat vallen krijg je steevast de vraag “Wat doe jij tegen de slakken?”. Ik antwoord steeds dat ik in de eerste plaats Hosta met een goede bladsubstantie plant. Dat voorkomt al veel problemen. De twee planten hieronder staan op minder dan een meter van mekaar… De bovenste Hosta ziet er ver in oktober ook al lang niet fris en monter meer uit, maar het verschil met de andere plant spreekt volgens mij boekdelen. De Hosta bovenaan ‘Hosta Princess Amalia’ ziet er nog beter uit, maar dat is omdat het een vrij recente aanwinst is en die de voorbije weken flink gegroeid is, op een plaats in de tuin waar er blijkbaar minder slakken rondlopen.  

Lofzang aan de Geranium

Heel wat Geraniums bloeien al sinds mei en gaan nog steeds onverdroten door met het bezorgen van kleur in de tuin. Deze langbloeiende geraniums zijn bijna allemaal uitstekende bodembedekkers, zijn probleemloze groeiers en goede nectarplanten voor (solitaire) bijen en zweefvliegen. Kortom ze horen ook thuis in uw tuin. Foto bovenaan : Geranium ‘Patricia’

Verhuis

Op deze blog schep ik misschien iets te vaak de indruk dat de tuinwerkzaamheden volledig gepland en altijd goed doordacht zijn. Niets is minder waar. Daarvoor ben ik véél te impulsief. Heel wat planten zijn hier de voorbije jaren uitgegroeid tot echte zigeuners, en werden op een tijdstip van minder dan twee jaar tijd tot wel 4 keer verplaatst. ’t Voorbije week-end was er sprake van een heuse migratie. De border achter de oprit stond me niet aan. De gele frambozen achteraan in de border waren moeilijk te plukken en zijn qua smaak sowieso inferieur aan de rode rassen, zodat zij verhuisden naar de composthoop. Frambozen in een border was ook vanwege het woekerende karakter van frambozen een slecht idee… De vijgenbomen die vooraan in de border stonden, verknoeiden de structuur van de border, nu dat ze zo flink gegroeid zijn. Door het verwijderen van de gele frambozen konden die vijgelaars naar achteren verplant worden. Een oefening die flink tegenviel. De drie bomen werden elk met een kluit van bijna 50 kg herplant, bijna twee uur werk …

Aster

Asters zijn onovertroffen in het brengen van kleur in de herfsttuin, in kleurentinten die perfect passen bij de herfstkleuren van ’t andere plantgoed. Ze zijn de laatste uitbundige bloeiers in de tuin, en veel asters zijn bovendien uitstekende insectenlokkers. Ik schreef er enkele weken geleden al een klein stukje over.  Door de warme herfst staan de asters er nu nog mooier bij. De planten werden lang door veel mensen beschouwd als “ouderwets”, maar ik heb de indruk dat ze nu terug ‘in’ zijn. Dat soort modegrillen zal mij worst wezen, ik ben gewoon fan. Eigenlijk mag je de meeste planten die wij kennen onder de naam Aster niet langer als Aster beschouwen. Toen men in de ‘nieuwe wereld’ planten aantrof die sterk op de Europese asters leken, werden deze nieuwe variëteiten allemaal ondergebracht in hetzelfde genus ‘Aster’. Maar na genetisch onderzoek blijkt dat bijna deze variëteiten teveel verschillen om deel uit te maken van één genus. De ‘Asters’ uit de nieuwe wereld worden nu ondergebracht in de genera Almutaster, Doellingeria, Eurybia, Ionactis, Oligoneuron, Oreostemma, Sericocarpus en Symphyotrichum. Het zal nog lang duren voor deze nieuwe namen …

Nieuw plantgoed

Bij mijn ‘bompa’  stonden vroeger Phloxen in de tuin. Ik vond het spuuglelijke bloemen. Maar smaken evolueren, en een aantal rassen kunnen zeker mijn goedkeuring wegdragen, vooral omdat die heel wat zachtere kleuren hebben. Bovendien zijn (nacht)vlinders dol op de nectar van deze bloemen. Toen ik twee jaar geleden een lijstje met meeldauwresistente Phloxen vond, bleek dat geen enkel ras van die lijst verkocht werd door mijn ‘vaste’ adressen. Best frustererend. ‘Google is your friend’ zeggen ze dan, en zo vond ik in Nederland wél enkele adressen, maar dat betrof kwekerijen die geen plantgoed verzenden. Absoluut frustrerend. Ik kocht dus enkele courante rassen op goed geluk, en die toonden al vrij snel waarom zij niet in het lijstje van meeldauwvrije rassen opgenomen werden. Enkele weken geleden gaf iemand me het adres van Vaste plantenkwekerij Coen Jansen door, die ziektebestendige Phloxen verkoopt, grotendeels eigen introducties, en die wél plantgoed verzendt. Dat verzenden was ab-so-luut noodzakelijk, want de kwekerij ligt op bijna 3 uur rijden van de Fruitberg. De hele online catalogus bevat heel wat uitzonderlijke planten en is bovendien onwaarschijnlijk …