Maand: juli 2014

Micro-zicht – Juli

Een tijdje geleden lanceerde Zem haar eerste ‘bodemzicht‘. Iedere maand een foto van een m² tuin, om de evolutie doorheen het jaar op te volgen. In tegenstelling tot het Eerste Gezicht geen wijds beeld van de tuin, maar de evolutie van een klein stukje tuin. Een knap idee, en dus treed ik met plezier in haar voetsporen. Ik pas het wel lichtjes aan voor mijn tuin, het stukje dat ik toon is de pioenenborder van de voortuin, ongeveer 6m² groot. Dit tsukje border staat er nu behoorlijk leeg bij, omdat alle Verbascum chaixii is teruggeknipt. Zo voorkom ik het mateloos spontaan uitzaaien en over 6-8 weken zullen de planten ook nog eens opnieuw bloeien. Ze waren ook helemaal aangetast door meeldauw. Zowel de Echinacea, Geranium en sinds twee weken ook de herfstanemoon staan nu in bloei, maar ’t stukje border zager vorig jaar beter uit. Waarschijnlijk een gevolg van de droogte (dit stukje tuin staat van 8h tot 19h in de zon, en ten dele afgeschermd onder de vrij brede dakgoot ) De klimroos is …

Zondvloed

Na de laatste flinke regenbuien van drie weken geleden was het opnieuw droog aan ’t worden in de Fruitberg. Ook dit week-end was er hier geen noemenswaardige regen op te tekenen. Ik keek dus een beetje uit naar de voorspelde regen, maar wist ik veel wat zou volgen. Iets na 17h00 begon het flink te regenen. MadaMasj had zich gehaast op de fiets, en met reden. Toen het regen 18h00 stopte met regenen was er ongeveer 15 mm water gevallen. De buienrader kondigde nog extra  regen aan, en om 18h45 barstte hier een onwaarschijnlijke stortbui los. Net na 19h00 was de pluviometer vol, er was dus minstens 25 mm water gevallen in net iets meer dan een kwartier. Een weerstation op een 10 km hier vandaan mat een regenintensiteit van 150 mm/uur.  In totaal viel er hier in een tijdspanne van minder dan 3 uur minstens 60 mm regen. Verschillende dorpskernen rond Tienen liepen onder water. In één buurgemeente (waar ook twee bloggers wonen) werd zelfs een rampenpan afgekondigd (ik hoop dat ze geen waterschade hebben). Zelfs het treinverkeer werd stilgelegd uit veiligheidsoverwegingen (wegspoelen spoorwegberm). …

Magnolia grandiflora

We schrijven 1996. We hebben net ons eerste huis gekocht, en ik probeer me te verdiepen in tuinontwerp. In één van die boeken staat een prachtige leiboom, in volle bloei, Magnolia grandiflora, een wintergroene Magnolia met grote witte bloemen.  Na wat opzoekwerk (internet stond toen nog in zijn kinderschoenen), vond ik een arboretum dat de plant verkocht. 3200 Belgische franken, ik herinner me het nog goed, een bom geld voor een boompje (zeker in 1996), maar hij zou in onze tuin de lelijke muur van de buren bedekken. Maar enkele jaren later verhuisden we. Ook in de nieuwe tuin was Magnolia grandiflora opnieuw van de partij, nu als haag (wat trouwens een total failure was). Begin vorig jaar kocht ik me opnieuw een exemplaar aan voor de tuin van onze derde woning. En ja, sinds donderdag staat de boom in bloei, dat is de allereerste keer dat ik een bloem heb in mijn tuin (heeft dat lang geduurd, we hadden beter iets minder vaak verhuisd). Eén bloem dit jaar , maar alle begin is moeilijk. En …

Eupatorium

  Het aanplanten van een grote nectartuin is niet alleen ingegeven door ecologische overwegingen. Het heeft ook, ergens, te maken met kortzichtige luiheid. Enkele jaren geleden veranderde ik het geweer van schouder bij het uitoefenen van fotografie. Ik verlegde de focus van stadsfotografie naar macrofotografie. Ik zou niet langer ’s avonds op een bankje moeten wachten op het blauwe uur, en niet langer met peperduur fotografisch materiaal ’s nachts door de straten slenteren, maar vlinders, zweefvliegen en ander klein grut fotograferen. Maar de zoektocht naar een geschikte plek om vlinders te fotograferen viel tegen. En dan spreek ik nog niet over het om 05h00 ’s morgens opstaan om vroeg genoeg ter plaatste te zijn. Door zo’n nectartuin zouden de vlinders, zweefvliegen, hommels en solitaire bijen mijn tuin bezoeken, zodat ik niet meer op zoek moest naar hen. Ik zou een soort salonnatuurfotograaf zijn. Lijkt een strak plan, maar dat salon gehalte valt wel tegen, want de nectartuin is op dit ogenblik zonder twijfel het meest arbeidsintensieve deel van de tuin (ik schat 4-8 uur werk per week, …

Pumpkin Mayhem

HoneyBunny noemde haar ventje Pumpkin. En ook al was haar ventje niet direct iemand om zonder handschoenen aan te pakken,  échte pompoenen zijn nog een graadje erger. Twee maanden na het aanplanten van vier plantjes ziet het pompoenrek er helemaal anders uit… Er er zijn ook pompoenen die in de lucht hangen, aan het rek.

Fin de carrière

Aster ‘Little Carlow’ mag dan wel een AGM (Award of Garden Merrit)  hebben gekregen, de Asters die ik vorig jaar in Beervelde kocht lijken in alle vlakken superieur aan die eerste. Zo zijn de planten van Aster ‘Little Carlow’, net zoals vorig jaar, fel geplaagd door meeldauw, terwijl Aster laterifolius ‘Chloë’ en Aster ‘Blue Wonder’ zo goed als meeldauwvrij zijn. Bovendien vallen de planten van Aster ‘Little Carlow’ om bij de eerste stevige  regenbui, op dat vlak valt Aster laterifolius op door de veel stevigere takken (de plant wordt ook wel iets hoger). Aster ‘Little Carlow’ mag dus nog één jaar schitteren. Maar deze winter haal ik de schop boven en verdwijnen de ondertussen stevige pollen op de composthoop. En in Beervelde koop ik me een Aster met vergelijkbare kleuren, maar die géén last heeft van meeldauw.

Bijna uitgebloeid

Eén van mijn favoriete planten in de tuin is bijna uitgebloeid. Tot iets meer dan een jaar geleden kende ik ze nog niet, maar tijdens mijn bezoek aan kwekerij Madragora stuitte ik op Thalictrum. Een blad dat wat (of zelfs veel) weg heeft van Aquilegia (Akelei), met bloemstengels die bij sommige rassen wel 3 m hoog wordt met een wolk van kleine witte of paarse bloemetjes (onder meer de Thalictrum ‘Elin’ die ik hier dit jaar aanplantte zou die hoogte bereiken). Ik heb me vrij snel verschillende planten aangekocht, en beklaag me dat helemaal niet. Het zijn blikvangers, maar toch vrij transparant als plant.

Gulzigheid

Deze spin heeft zich een behoorlijk grote prooi gevangen.  Duidelijk een geval van ogen die groter zijn dan de maag, als je het mij vraagt. Het is me ook een raadsel hoe zo’n klein spinnetje zo’n dikke hommel vangt. Dan had deze krabspin het minder goede getroffen. Ze bevindt zich wél op een witbloeiende aster, maar het duurt nog wel een maand of wat alvorens er bloemen op deze aster staan.  

Echinacea

Op de eco-tuindagen kreeg ik van menig tuinier de opmerking dat deze plant absoluut niet lukte bij hen. Zelf doet de plant het hier erg goed (ik moet er ook heel wat zaailingen van wieden), en de plantenpollen worden ieder jaar groter. Ik hou van de bloemen, en ben daarin niet alleen. Het is een goede nectar- en stuifmeelplant voor bijen, vlinders, hommels,… Ik heb ondertussen al heel wat verschillende variëteiten, en die doen het bijna allemaal uitstekend. De planten hebben in ’t voorjaar wel wat last van slakkenvraat, daarom krijgen ze iets meer aandacht tijdens mijn nachtelijke slakkentochten. Maar eens de planten twee jaar aangeplant zijn en flinke pollen vormen, gaan enkele slakken zo’n planten niet direct de ondergang injagen. Ik heb drie jaar geleden, in de winter na ’t aanplanten, 2 plantjes verloren. Maar alle andere planten die ik toen aankocht staan ondertussen meer dan 3 jaar in de tuin, en blijven flink groeien. Dat succes zou ten dele te maken hebben met de plantenkeuze (en is in deze toeval), want veel variëteiten zijn erg kortlevend. Rassen die geen groot …