Mussenhotel

In onze tuin zie ik nooit mussen. Ik hoor hun getsjilp in de verte bij de achterburen. Daarom maakte ik dit week-end ook vier mussennestkasten. De nestkasten hangen tegen de zijgevel van de woning, enkele meters onder de brede dakgoot (hoger durfde en kon ik niet met mijn ladder). Mussen zijn koloniebroeders, die nestkastjes mogen dus dicht bij mekaar.

Deze muur zal de komende jaren begroeien met Schizophragma hydrangeoïdes, die klimplant zou de muur nog extra interessant moeten maken voor de mussen.

Ik ben zeer sceptisch over het eventuele resultaat, maar ik vind het op zich ook best een mooie gevelversiering.

Oh, ik besef maar al te goed dat de nestkastjes niet zo héél erg strak tegen de muur hangen (om niet te zeggen schots en scheef), maar op deze hoogte (> 6 m) was dit mijn beste poging. dat is ook één van de redenen waarom ik geen echt mussenhotel maakte, ik zag me niet met zoveel gewicht op een ladder naar boven kruipen.
Ik vermoed dat dat alvast geen reden is voor de mussen om weg te blijven.

Nestkastjes

Ook de komende maanden wil ik nog genieten van vogels in de tuin. Daarom werden dit week-end een aantal nestkasten aangemaakt.

Ik heb alle nestkastjes gemaakt met planken van 180 mm breed en 19 mm dik. Op de eigenwijze tuin vind je een goede handleiding om nestkastjes te maken en op te hangen, en ook natuurpunt heeft een mooi overzicht van de nestkasten per vogelsoort, met nog wat verdere uitleg. Ik ga hier dus niet beginnen om hier een handleiding uit te schrijven. Als die handleidingen niet volstaan, raad ik je aan gewoon een nestkastje aan te kopen.

Hier in de fruitberg zijn alle nestkastjes van een verschillend model, zowat afwisseling maakt het knutselwerk zoveel leuker. De buitenzijde van de nestkastjes is behandeld met een ecologisch beitsmiddel.

Best hoog, daarboven op een paal van 4,5 m.

De vraag is natuurlijk, waar je zo’n nestkastjes ophangt in een jonge tuin waar op een grote notelaar na alleen maar jonge boompjes staan. Dat maakt het ophangen van nestkastjes in de tuin niet direct eenvoudig. Bovendien zitten er hier heel wat katten, waarvan enkele écht verwilderd. En onze kat zit graag in de notenboom. Op termijn kan ik mijn nestkastjes kwijt in de hoogstamappelaar, twee kastenjelaars en een extra notelaar, maar zolang wil ik niet wachten.

Met een beetje zoeken ben ik er toch in geslaagd om in totaal 5 nestkastjes kwijt te geraken in de tuin. Vier nestkasten zijn bovenaan op 4,5 m lange palen bevestigd (die zelf 1 meter in de grond staat). Rond deze palen komt nog een kattengordel.

Roodborstnestkastje beschut tussen de takken van de Prunus

Verder hangt er ook nog een mezenkastje tegen de oostenmuur en heb ik een boomkruipersnestkast opgehangen, op 7 meter hoogte in de notelaar. Voor iemand die zich niet zo comfortabel voelt op een ladder, voorwaar een huzarenstukje.

Morgen installeer ik nog een ‘mussenappartement’. De nestkastjes zijn al klaar.

Geel-Wit

Eén zwaluw maakt de lente niet. Eén vlinder ook niet. Laat het duidelijk zijn dat ook tientallen narcissen de lente niet maken. Zeker niet wanneer het sneeuwnarcissen zijn.

De komende dagen zou het hier tot -5°C vriezen ’s nachts en het kwik stijgt overdag ook niet tot temperaturen die werk in de tuin aanmoedigen.

Ik vrees ook voor aanzienlijk wat schade bij de hosta, waar er nu toch al beginnende neuzen zijn te zien.

Eén positief punt: de voorbije dagen is de grond hier feller opgedroogd dan ik had verwacht. Misschien kan ik dus volgende week wel starten met het verplanten van een aantal vaste planten naar hun definitieve standplaats. Tenminste, als de grond niet keihard bevroren is en het vandaag niet blijft sneeuwen.

Hah. nog een tweede positief punt. Ik moest nog nestkastjes bouwen en ophangen, in theorie iets te laat maar met deze koude waarschijnlijk nog ruim op tijd!

Lente!

De lente hangt in de lucht.

Zelfs de grootste sneeuwophoping deed wat het spreekwoord zegt : smelten als sneeuw voor de zon. Maar ook de planten in de tuin kondigen nu zonder enige vrees de lente aan. Blijkbaar hebben ze ook geen schade ondervonden van de stevige winterprik…
Overal zie je knoppen zwellen of zelfs al prille blaadjes.

Zwarte bes — Een zwarte bes met bijna-blaadjes

Rode bes — Ook de rode bessen beginnen het blad te ontvouwen

Uitlopend blad bij Boysenbes blijkbaar zonder vorstschade

Deze meibes is bijna klaar om te bloemen, zowat het belangrijkste wapenfeit van de plant. De bessen zijn dan misschien vroeg rijp; echt lekker zijn ze niet

Vandaag zullen hier de eerste narcissen in bloei staan. En dat is voor mij het bewijs dat het echt lente is.

Insectenhotel te huur

Voor de bestuiving van het fruit moet ik niet rekenen op bijen. Die zie ik zo goed als nooit in de tuin. Hommels, zweefvliegen en solitaire bijen moeten hier dus de klus klaren. Daarom wil ik deze laatste een handje toesteken door hen de nodige nestgelegenheid aan te bieden.

In eerste instantie plande ik een groot insectenhotel in de tuin. Ik ben gaandeweg van dat idee afgestapt. Zo’n concentratie aan nestgelegenheden voor solitaire wespen trekt volgens mij teveel de aandacht van rovers en parasieten. Bovendien is het vaak ronduit lelijk. Daarom wil, naast de boomstronk waar ik een tijdje geleden iets over schreef, overal doorheen de tuin kleine insektenhotelletjes aanleggen, in totaal vier verschillende types. Kleinschalig toerisme in onze tuin dus.

Houtstammen

Hiervoor gebruik ik overschot van de onbehandelde kastanjepalen, waarin gaten geboord zijn van 4 tot 10 mm dikte. In totaal zes houtblokjes zijn her en der in de tuin opgehangen, voorzien van een dakje. In plaats van een afdakje te voorzien heb ik de stronkjes onder een hoek van 45° afgezaagd.
Verder boor ik hier en daar een gaatje in de kastanjepalen van de leiconstructie van de braamstruiken, de frambozen en de kruisbessen.

Takkenbakjes

In deze bakjes liggen holle takjes. op dit ogenblik gebruik ik voornamelijk bamboestengels wat vliersnoeihout en de holle stengels van Verbena bonariensis en brandnetel, maar op termijn zullen deze bakjes heringericht worden met ‘inheemse’ hol plantenmateriaal. Het houten kastje is gemaakt van onbehandeld hout, ik heb het ook niet gevernist (wil dit zo natuurlijk mogelijk houden). De takjes zijn stevig aangedrukt in het bakje (door nog enkele bamboestokjes toe te voegen met behulp van een hamer). De tussenschotten maken het vullen van het bakje een pak makkelijker.

Leembakjes

Slechts 15% van alle solitaire bijen zouden in houtblokken of stenen nestelen. Er zijn veel meer dieren die hun nest in niet-begroeide zandgrond aanmaken. Daarom hang ik ook enkele bakjes vol (aangedrukte) leem op. Deze leem heb ik gerecupereerd tijdens de graafwerken voor de regenwaterputten.
Op internet wordt geadviseerd om de leem te mengen met strasskalk om het volledig te laten uitharden, ik doe hier een poging met natuurlijke leem. Het aandrukken Is met behulp van een plakje gedaan (waar ik met een hamer enkele flinke tikken op heb gegeven).
Ik heb zo een eerste bakje aangemaakt. Ik ben benieuwd of dit werkt. Wanneer dat het geval is maak ik er nog enkele bij…

Kalksteenrots

Er komen ook nog enkele kalksteenblokken, doorzeefd door de boormachine. Maar daar ben ik nog niet aan toegekomen.

-12 / White lines

Net zoals vorige week heb ik vandaag verlof genomen, voor een laatste bezoekje aan de tandarts. Vorige week hoopte ik stiekem op nogmaals een dag vrolijk fluitend werken in de tuin in ’t lentezonnetje, maar ’t is hier nu -12°C. Op de plaats waar ik moet werken ligt een sneeuwophoping van een halve meter. De houtstapel die ik wou gebruiken ligt onder een andere sneeuwophoping.
Bovendien storen de gasten van ’t restaurant, dat hier nooit gesloten was maar nu opnieuw op volle toeren draait, zich aan werklieden.

’t Enige positieve punt, ’t is wel erg mooi in de tuin, vooral de geometrische figuren die de sneeuw aanmaakt zijn erg mooi.

White lines… jeugdsentiment (maar in de song gaat het niet over bevroren water…)

Bloesem

Deze Prunus cerasifera ‘nigra’ staat op de scheiding van mijn tuin met die van de buren. Hij levert ieder jaar opnieuw als eerste een masse fruitbloesem op en veel nectar voor de hommels op warme dagen. Ik vermoed niet dat ze daar de komende dagen veel van gaan genieten.

Twee jaar geleden scheurden verschillende takken van deze boom onder het gewicht van de vruchten (vruchten met het uitzicht van een kers, maar met een lange pruime pit), waarvan de vogels weinig eten.

Nog een andere vroege bloeier in de tuin, is deze Ribes sanguinem. Deze struik staat bij (een ander buur) op de grens met onze tuin. Ook deze struik wordt veel bezocht door insecten.

Parels

Vanmorgen opnieuw erg vroeg gestart met werken in de tuin. Met zo’n koud en nat weer is ’t plezier om in de tuin te werken ver weg.

En ook al is ’t leven mooier wanneer de zon schijnt, hier en daar geeft het natte weer toch fraaie beelden op

Waterdruppels schitteren als bloemknopjes in deze kale takken

Hoogstamgeknutsel

“Waar zijt ge nu toch weer aan ’t doen” vroeg MadaMasj toen ik binnenkwam.

“De gesteltakken van de appelboom aan ’t uitbuigen, om ervoor te zorgen dat we een mooie boomvorm krijgen” zeg ik vol enthousiasme.

MadaMasj zucht eens diep. Maar over drie maanden mag die lelijke groene bindgein al weg en ziet de boom er een pak beter uit.

Iemand van Velt vertelde op de cursus dat je zowiezo één boompaal moet plaatsen wanneer je een boom plant. “Als je rijk bent zet je er twee, want dat is nog beter. En wanneer je er drie zet, werk je in opdracht voor de gemeente”.

Ik gebruik zelf maar één boompaal. op de boompaal heb ik een dikke plank vastgeschroefd met twee schroeven van 8 x 120 mm. De panlatten zijn daarna vastgemaakt rond de boomstam. De boom wordt in die driehoek verankerd met bindgein. De panlatten dienen ook als basis voor het bindgein voor het uitbuigen.

Over drie maanden zijn de takken uitgebogen, dan gaan de panlatten er mee af en worden ze vervangen door een beetje robustere planken (voor dat soort werkjes gebruik ik overschotjes en die had ik nu even niet voorhanden)

Kleur!

Terwijl andere bloggers al enkele weken foto’s tonen van krokussen in bloei wacht ik in de Fruitberg al die tijd op een glimp van kleur van de krokussen die ik deze herfst aanplantte.

Zondag werd al duidelijk dat ik niet zo heel lang meer zou moeten wachten, en de temperaturen van de voorbije twee dagen trokken de krokussen resoluut over de lijn.

In ieder geval wordt mijn verzameling dit jaar aangevuld met dit lijstje van Annetanne : krokusrassen die vroeger bloemen .