Maand: augustus 2019

Paw-Paw

De vruchten van de paw-paw zijn ondertussen flink gegroeid (formaat van een flinke peer). Nog een zestal weken en ze zijn rijp. Ik tel een twintigtal vruchten, ik kan niet wachten om ze te proeven. De granaatappel lijkt me niet fertiel, er is geen enkele vruchtvorming, ondanks tientallen bloemen en de warme zomer. Ik denk dat de dagen van het plantje (bijna) geteld zijn.

Vermist

Door de explosieve groei van de watergentiaan en krabbescheer, lijkt de vijver volledig verdwenen. Libellen, vogels en kikkers weten hem wel nog te vinden, maar ik denk dat het nu toch tijd wordt om eens in te grijpen. Het water is nog steeds glashelder.

Compost

We naderen ondertussen het einde van de zomer. Het reguliere onderhoud (wieden) neemt nu veel minder tijd in beslag omdat de meeste planten flink gegroeid zijn en onvoldoende licht laten voor zaailingen. Tijd om dus wat andere dingen te doen in de tuin. Zo heb ik de voorbije weken alle hagen gesnoeid en het snoeihout nadien verhakseld.  Volgende week snoei ik het steenfruit (perzik, abrikoos, pruim, amandel), want die mag je niet snoeien na midden september. Alle tuinafval wordt hier in de tuin zelf verwerkt in onze compostbakken. Het was vandaag een perfect weertje om die compostbakken nog eens om te zetten. Monthy Don (Gardener’s World) zegt altijd dat tuiniers geen fitness nodig hebben, omdat ze voldoende oefeningen doen tijdens het compost omzetten. Maar zelf beperk ik me tot het 3 of 4 keer per jaar omzetten van de compost, maar ik doe het dan wel ‘goed’. Ik schep alle materiaal uit de bak, en probeer droog en nat materiaal mooi te mengen (door materiaal op verschillende plaatsen uit de composthoop op te scheppen). Wanneer de …

Water

Sinds gisterenavond is het hier aan ’t regenen. Volgens de buienradar gaat het nog minstens een uurtje blijven regenen en het ziet er dus naar uit dat we vandaag op 20mm hemelwater gaan uitkomen dit week-end. Je hoort mij niet klagen, de grondwaterstanden zijn nog steeds historisch laag.

Dagpauwoog

Vandaag zag ik mijn eerste dagpauwoog van ’t jaar. Drie jaar geleden telde ik op een bepaald ogenblik 65 dagpauwogen in de tuin. Volgens het boek ‘Dagvlinders in Vlaanderen’ zou Vlaanderen ook in 2050 nog steeds een geschikte plek zijn voor de dagpauwoog (rekening houdend met de klimaatopwarming). Maar niets lijkt minder waar. Door de grote droogte van vorig jaar heeft de dagpauwoogpopulatie in Vlaanderen flinke klappen gekregen. De waardplant van dagpauwogen is de Grote Brandnetel, maar dagpauwogen zijn, net zoals de meeste dagvlinders, kieskeurig, en leggen hun eitjes in het midden van grote groepen brandnetels in bij voorkeur volle zon. Door de droogte zijn die brandnetels op veel plekken uitgedroogd waardoor de rupsen van honger omkwamen. Met de droogte hadden de voorspellingen dus geen of onvoldoende rekening gehouden. Nog even wat data op Waarnemingen.be gecontroleerd: in juli 2017 werden er 6188 waarnemingen van dagpauwogen gemeld, in juli 2018 waren dat er nog 2631 en in juli van dit jaar nog slechts 562 waarnemingen. Op dit ogenblik vliegen er hier wel heel wat Atalanta’s rond …

Vlinders

De enigste vlinder die ik hier echt erg frequent zie, is eigenlijk een dagactieve grasmot, met name dit muntvlindertje (Pyrausta aurata). Het vlindertje is amper 15 mm groot, en fladdert eerder onbeholpen op Orgeanum, Calamintha en Nepata. De laatste dagen zie ik nu wat meer distelvlinders, maar nooit in echt grote getale (vandaag telde ik er 6). Verder nog een (3?) Atalanta’s, 4 koolwitjes, een gehakkelde Aurelia, een Bosblauwtje en een Bruin zandoogje. Wanneer ik de muntvlindertjes meetel, kom ik voor de eerste keer aan 20 stuks dit jaar…

Woekeraar

Enkele jaren geleden schreef ik me voor ’t eerst in om deel te nemen aan de eco-tuindagen. Na je inschrijving komt een velt-lesgever je tuin bezoeken (om te oordelen of de tuin past in de eco-tuindagen). Mijn tuin was toen nog echt in opbouw. Frans, de lesgever die mijn tuin toen bezocht, was erg enthousiast over mijn project en gaf me ook heel wat raad. Eén van zijn adviezen betrof een aantal planten waarmee hij de ervaring had dat ze flink kunnen woekeren, één van die planten in dat lijstje was Anemona japonica die – eens ze zich hebben gesetteld – zo goed als niet meer weg te krijgen zou zijn. De plant zou wortelopslag maken diep in de grond. Nu luister ik meestal naar advies, maar heb ik toch ook de volgende quote uit ‘Sunscreen’ van Baz Luhrmann in ’t achterhoofd: “Be careful whose advice you buy, but be patient with those who supply it Advice is a form of nostalgia. Dispensing it is a way of fishing the past from the disposal, wiping …

Tafelmanieren

Deze wesp op de foto boven (volgens mij een groefbijendoder, Cerceris rybyensis) zit helemaal onder het stuifmeel. Ze zal in ieder geval flink bestuiven… Hieronder nog eens ’t zelfde beestje op Eupatotium. Doorheen de jaren is het aantal solitaire wespen in de tuin gestaag gegroeid. Ook de soortendiversiteit is aanzienlijk. Determinatie van deze diertjes is in ieder geval niet zo eenvoudig, omdat er veel minder informatie te vinden is over deze beestjes dan over solitaire bijen… Het solitaire wespje op de foto hieronder is een Gewoon knuppeltje (Physocephala rufipes), foeragerend op Eupatorium. Ze toont hier mooi wat een wespentaille is. Iets zegt me dat er hier volgend jaar nog knuppeltjes rondvliegen… De wesp hieronder is een deukmetselwesp, maar precieze determinatie is niet mogelijk. Er vliegen nog ettelijke andere soorten rond, maar die waren niet bereid om mee te werken aan dit logje. Het beestje hieronder kon ik niet identificeren. De anderen staan op hun privacy.  

30 uur

Ik vind het fascinerend hoe rankende klimplanten zich vasthechten. Deze 3 foto’s zijn genomen over een periode van 30 uur. Nadat de plant contact maakt met de kabel (08:00), windt de rank zich in 7 uur helemaal rond die kabel (15h00). Nadien wikkelt de rank zich nog enkele extra keren rond de kabel (14h00). De rest van de rank probeert zich ook op te winden, maar dat zorgt er eigenlijk voor dat alles extra ‘vast’ zit.     De rank hoort toe tot één van de dit voorjaar aangeplante zaailingen van Passiflora caerula. Na een trage start zijn ze nu erg enthousiast aan ’t groeien.