De kogeldistel staat nu volop in bloei. Deze planten doen het erg goed in de Fruitberg. De kogelronde, blauwe bloemen lokken voornamelijk hommels. De bol bestaat uit een heleboel, kleine blauwe stervormige bloempjes.
In de Fruitberg staan twee variëteiten, Echinops ritro ‘Veicht’s Blue’ en Echinops bannaticus ‘Taplow Blue’. De laatste is veel mooier, dieper blauw, maar op de foto’s is dat verschil niet duidelijk merkbaar.
Nog een ander Vingerhoedskruid dat hier nu in bloei komt, deze Digitalis ferruginea. Net zoals de Digitalis parvifolia een plant die van volle zon houdt en eerder een kortlevende vaste plant zou zijn dan een tweejarige.
Deze plant wordt wel een pak groter dan D.parvifolia, ongeveer vergelijkbaar met onze inheemse Digitalis purpurea. Het blad is net zoals dat van Digitlis parvifolia veel kleiner en smaller, wat ook duidelijk aangeeft dat deze plant geen schaduwplant is. Deze abrikooskleurige schoonheid staat nu volop in bloei in de voortuin, naast de D.parvifolia, en wordt net als deze laatste helemaal gekoloniseerd door familie wolbij.
De abrikozen beginnen nu te rijpen. Met een zachte winter kan je dus een flinke oogst bekomen! Tomcot is nu al rijp, Kuresia (met een wat bescheidener oogst) zal over een week of twee volgen denk ik.
Bij mij was dat de voorbije dagen een gevarieerde verzameling bessen.
Smakelijk!
Deze Verbascum chaixii staat ondertussen al enkele jaren in de tuin. De planten doorstonden de voorbije winters zonder enig probleem en zaaien zich flink uit. Ieder jaar worden ze groter en steviger. Blijkbaar vormen deze planten een uitstekend ontbijt voor nectar/stuifmeelliefhebbers, want insecten zie je er alleen ’s morgens op fourageren,maar dan werkelijk en masse, op een manier dat geen enkele andere plant in de tuin hem nadoet. Rond iedere plant vliegen nu tientallen zweefvliegen en hommels, het lijkt wel een zwerm.
In de namiddag of ’s avonds zie je geen of weinig bestuivers op deze planten.
Ze passen wat mij betreft ook erg goed in een vrij wilde beplanting, door hun losse aarvormige bloei.
Een foto van één aar met enkele pyjamazweefvliegen. Ook kenmerkend voor deze plant: de hommels en bijen die de planten bezoeken hebben geen gele stuifmeelzakjes, maar dieprode. Een gevolg van de paarse meeldraden, vermoed ik.
2 juli 2015. Tijd voor een nieuwe aflevering van dit thema…. Eigenlijk zelfs iets te laat, maar zo midden in de week is het wat moeilijker om defotokes te organiseren. Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.
Voortuin.
Alles ziet er nog fris groen uit, ondanks de warmte. In de voortuin trekt de zee van Lavendel nu de aandacht (maar die is keurig verborgen op deze foto). Verder staat de wondermooie verbascum chaixii opnieuw in bloei. Verder zorgen nog wat geraniums en Digitalis voor een bijkomende kleurtoets.
Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.
Nectartuin
De nectartuin nadert nu langzaam een hoogtepunt. Salvia, Verbenia, Oreganum, Geraniulm, Liatris, Rozen, Scabiosa,… zorgt voor veel kleur en insecten. .
Een foto uit een ander hoekje, in ’t echt ziet het er beter uit:
> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow
Terras
De gele borders zijn veel trager met het in kleur komen, maar er zit nu duidelijk schot in de zaak
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow
Tuin achter de woning
De klaver palmt met rasse schreden het gazon in, gaf ik vorige maand aan. Het gazon is ondertussen een maand lang niet afgereden.
Verder hier en daar al een stipje geel in de borders, maar nog erg beperkt.
Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow
Schaduwtuin
De notelaar staat terug in blad, en hangt opnieuw afgeladen vol met vruchten, waardoor de takken stevig doorhangen. Vele val er dus niet te zien.
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow
Pruimenhaag
‘ t Fruit is hier aan ’t rijpen aan de bomen, en ’t onkruid tiert er ook weelderig.
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow
Het vingerhoedkruid Digitalis purpurea is een prachtige inheemse plant, maar je kan de plant moeilijk verfijnd noemen. Hier duikt hij deze tweejarige plant her en der op in borders en schaduwtuin, en dat mag ze ook blijven doen.
De Digitalis parviflora op de foto is een veel kleinere en meer verfijnde plant. De groei is erg strak, met vrij architecturaal aandoende bloemenaren. Ook de bloemkleur (roestbruin) is echt wel bijzonder. Het plantje wordt ongeveer 50 cm hoog. Deze is niet inheems, maar afkomstig uit het noorden van Spanje.
In tegenstelling tot de tweejarige Digitalis pupurea zou deze Digitalis een (kortlevende) vaste plant zijn, maar zich ook redelijk goed uitzaaien. Het is te hopen, want deze zou ik graag in de tuin houden.
De plant wordt niet druk door insecten bezocht. Maar gisterenavond zag ik op deze plant een solitaire bij die ik hier nooit eerder zag in de tuin. Ze had duidelijk alleen oog voor deze Digitalis parviflora. Ook vanmorgen waren er weer enkele exemplaren van deze bij aanwezig.
Deze ADHD-bijen maakten me het fotograferen niet makkelijk. Ze vlogen van bloem naar bloem (er zijn er dan ook heel wat). Toch slaagde ik er in enkele redelijk goede foto’s te maken.
En toen… zag ik dezelfde solitaire bij rondvliegen, maar dan een pak groter. Die bleef wél lang zitten op de bloem. Enfin, dat bleek dan niet direct de bloem te zijn waar deze bij op zat…
Toen ik de foto’s transfereerde naar mijn computer dacht ik terug aan dit berichtje van AnneTanne van enkele weken geleden. Ja hoor, dit is de Grote Wolbij. Als je wat meer over dit diertje wil weten, raad ik je aan om dat logje maar eens te lezen. Onderaan, in de commentaren schreef ik “En nu vraag ik me af of ik wel wollige planten in de tuin heb staan, zou Digitalis volstaan…”Het antwoord op die vraag is bij deze gekend.
Door de lange droge periode doen de rozen het hier nu uitstekend. Naast de klimrozen, heb ik nog enkele struikrozen staan. Zoals al eerder uitgelegd heb ik alleen enkelvoudige, kleinbloemige rozen, de meeste geuren eerder bescheiden maar worden druk bevlogen door insecten. En ze groeien bijna allemaal erg gezond. Deze planten groeien ondanks flinke snoei ieder jaar uit tot struiken van bijna 1 meter hoog (‘Apfelblühte’ blijft lager).
In een border probeer je door een samenspel van verschillende planten een mooie combinatie te maken. Door af wisselen in groeivorm en bloeivorm, krijg je een coherent geheel. Dat is de theorie, maar ’t probleem is dat ik toch enigszins adept ben van planten met aarvormige, dus vertikale bloemvorm.
En dat zijn nog maar enkele planten die nu in bloei staan of komen… Verder staan er nog tientallen Veronicastrums, Lysimachia ephemerum, Physostegia virginiana (scharnierbloem), Delphinium elatum (ridderspoor), Campanula in meerdere variëteiten, Lupine… verticaal te wezen. Zo wordt die nectartuin ook een beetje een verticale tuin.
Iedere keer dat ik planten bijkoop neem ik me voor om geen planten met bloemenaren aan te kopen, wegens al genoeg in de tuin, maar dat blijft vaak bij een goed voornemen. Het teveel aan geel en rood dat ik volgende lente uit de nectartuin verwijder zal ik vervangen door blauwe, niet verticale bloemen. Maar daar is eigenlijk niet zoveel keuze in.
Ons gazonnetje is ’t voorbije jaar steeds meer een klaverweide geworden, en ik ben daar niet treurig om. Ik schat dat ongeveer 40% van ’t oppervlak bedekt is met klaver.
Klaver is altijd groen (ook tijdens de droogte) en het maakt het gazonoppervlak ook nog eens ecologisch waardevol. Het gezoem van de hommels is op warme dagen duidelijk te horen. Ze verkiezen dit klavertapijtje boven de bloemenweide. Wanneer je de bloemetjes van dichtbij bekijkt, zoals hierboven, kan je ook de schoonheid van zo’n eenvoudig bloemetje beter appreciëren. Ze moeten niet onderdoen voor al die andere grootbloemige planten.
Maar er bestaan ook grootbloemige klavers, die perfect passen in een border. De twee planten hieronder zijn uit de kluiten gewassen klavers van wel 50 cm hoog, die maanden aan een stuk doorbloeien en die net zoals de kleine klavertjes in ’t gazon een ware magneet voor insecten zijn. De bloemen zijn ter grootte van een dikke kroket.
de Fruitberg