Fotoverhaal van de week 35 : Windmolens

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info.

Overal in Vlaanderen rijzen windmolens uit de grond. Enkele maanden geleden werden er op de parking van ’t bedrijf waarvoor ik werk ook enkele geplaatst.

Deze windmolens staan in ’t zuiden van ’t land, in Amel. Dit is een vergezicht vanuit ons vakantiehuis waar we twee jaar na mekaar een weekje verbleven (Hanshaus). Ik zou tekenen om dit uitzicht te hebben vanuit mijn achteruin.

Nochtans starten overal in Vlaanderen buurtbewoners acties tegen ingeplande windmolens. Ook hier in de buurt, met argumenten die bij mij niet direct op veel begrip kunnen rekenen. Ik ben namelijk er namelijk fan van, van zo’n windmolens.

Fotoverhaal van de week 34 :

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info.

Een derde foto als concertfotograaf. Deze vind ik zonder meer de beste foto die ik maakte op een concert. Alles zit hier mee: de kleur van de achtergrond, de belichting, de rode gitaar,….

Van alle groepen is ‘Kasabian’ zonder twijfel de groep die het het verst geschopt heeft.

Fotoverhaal van de week 33 : Lier

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren. Hier vind je meer info.

Nog een fotootje uit Lier, de stad der schapenkoppen. Een nachtfoto met een onwezenlijk mooi, rood licht. Ook de weerspiegeling in ’t water helpt de foto.

Plant van de Maand Augustus 2016 : Vitex agnus-castus

Ik ga dit jaar gewoon verder met het thema “Plant van de maand”, want het is niet zo dat er iedere maand maar één plant is die hier opvalt.

De plant voor de maand Augustus is de Vitex castus-agnus, Monnikspeper in ’t Nederlands. Deze mediterraanse struik staat op één van de warmste plekjes in mijn tuin en is op enkele jaren uitgegroeid tot een mooie blikvanger.

Volgens onze middeleeuwse voorouders, en zelfs de Romeinen, had deze plant kuisheidsbevorderende eigenschappen, wat ook in de naam terug te vinden is (castus-agnus : pure kuisheid).

De plant staat nu een tweetal weken in bloei en zal ook de komende weken de tuin van kleur blijven voorzien. Winterhardheid van deze plant zou redelijk zijn, de voorbije drie winters overleefde mijn exemplaar zonder noemenswaardige problemen, het kleine plantje dat ik drie jaar geleden aankocht is nu ongeveer een meter breed en hoog.

Het samengestelde blad is ook erg mooi. De plant is ondergebracht in de familie van de Verbenaceae en lokt een occasionele zweefvlieg of hommel, maar ’t is zeker geen vlinder- of bijenmagneet zoals zoveel andere planten uit dat geslacht. Maar wel een heel mooie plant.

Enigszins cynisch

Zondagnamiddag nog snel wat tijd gemaakt om de vlinders in de tuin te tellen. Net zoals in alle andere tuinen telde ik ook dit jaar beduidend minder vlinders, en net zoals alle vorige jaren zag ik opnieuw een Spaanse vlag.

Natuurpunt geeft in een eerste verslag aan “In een gemiddelde Vlaamse tuin vlogen afgelopen weekend 14 vlinders van 5 verschillende soorten. Daarmee geldt 2016 als een matig vlinderjaar.” Ook hier waren de cijfers beduidend lager dan andere jaren (22 stuks).

Zoals al zo vaak op andere blogs aangegeven, je kan zo’n telling absoluut niet wetenschappelijk noemen, ook niet met zoveel deelnemers. Vooral omdat het weer de week voor en tijdens de vlindertelling van zo’n groot belang is.

Ik heb, ondanks de natte juni-maand, nog nooit zoveel vlinders in de tuin gezien als in juli (zowel dagpauwogen, atalanta als distelvlinders), na anderhalve week zwoele warmte.

Toch blijft het leuk, en ik denk dat het als reclame, ledenwerving en bewustmaking ook wel helpt. Wat mij vooral opvalt is dat ik dit jaar nog geen enkele kleine vos zag.

Fotoverhaal van de week 32 : Kunst in het Vlaamse Parlement

Het Vlaams Parlement verzamelt koopt hedendaagse kunst van Vlaamse kunstenaars aan. Deze kunstwerken staan overal verspreid door het Vlaams Parlement. Mijn schoonbroer, die een tijdje geleden verantwoordelijk was voor het beheer van die kunstcollectie, wou er een boek over maken. En hij vroeg mij om de foto’s te maken. 3 Dagen lang foto’s maken in een gecontroleerde omgeving, met assistentie om een aantal kunstwerken te verplaatsen om een betere lichtinval te bekomen, lang moest ik daar niet over nadenken.

De tweede versie van dit boek werd enkele maanden geleden voorgesteld in het Vlaams Parlement, een gedeelte van de foto’s vind je hier terug.

De foto hierboven Joris Minne – Liggen Naakt. Een flinke uitdaging om dit werk goed in beeld te krijgen (met drie flitsers en twee reflectieschermen).

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info.

Eerste Gezicht Jaargang 4 / Augustis

1 Augustus 2016. Tijd voor ons maandelijks overzichtje, ook al is dat vorige maand niet gepost (maar de foto’s zijn wel in de slideshow toegevoegd).

Voortuin.

De anemonen staan nu volop in bloei in de voortuin. Verder kleurt heel dit stukje tuin paars door de Verbena bonariensis.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

De nectartuin staat ondertussen helemaal in bloei De Eupatorium, Ecchinacea, Verbena en Verbascum springen nu het meest in het oog.

Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Ook rond het terras is alles flink opgeschoten en kleuren de borders bont en blauw.

En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Het gras is gisteren nog eens gemaaid, en de hagen zijn net geschoren. De bijenboom komt langzaamaan in bloei.

http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

In de schaduwtuin is het nu flink beschaduwd. Hosta en Hondsdraf zwaaien er nu met de scepter .

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Hier valt niet direct veel te zien op deze foto (al zie je flink wat peren in de perenbomen links)
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Plant van de Maand Juli 2016 : Verbena ‘Lavender Spires’

Vorige week sprak ik reeds over Verbena bonariensis, vandaag is Verbena ‘Lavender Spires’ mijn plant van de maand juli.  Deze plant is een kruising ontdekt door Marina Christopher, en kocht ik vorig jaar aan tijdens de tuindagen van Beervelde. De plant zou volledig winterhard zijn.

De plant is enorm transparant (meer nog dan Verbena bonariensis); en geeft een sterk verticaal effect. De aartjes bloeien van onder naar boven in ringen, zodat er op iedere aar steeds 4 tot 6 bloemen in bloei staan.

Een groot voordeel van deze plant: het is een fertiele plant. Terwijl zaailingen verbena bonariensis wieden zowat een dagelijks bezigheid is (duizenden zaailingen worden hier ieder jaar opnieuw gewied), geeft deze V. hastata dat probleem dus niet. De plant is wel erg makkelijk te vermeerderen, uit 15 stekken kweekte ik 14 jonge planten op. Ik maak wat meer plaats voor deze schoonheid, ik denk dat ze pas echt tot haar recht komt wanneer ik er een groot veld van aanplant.

Fotoverhaal van de week 31 : Stoomtrein

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info.

Vivarais is een streek in de Ardêche. Op de chemin de fer du vivarais rijdt nog steeds een stoomtrein. Dat heeft blijkbaar aantrekkingskracht bij veel mensen. Vraag me niet waarom, zelf haat ik die dingen, we zijn met reden overgestapt naar elektrische en diesellocomotieven (de stank wanneer je op een stoomtrein zit is gewoon niet te harden). Zeker wanneer, je zoals op deze trip, door een aantal redelijk lange tunnels moet rijden.

Maar wij moesten die dag dus de trein nemen, als onderdeel van onze fietstocht doorheen de Ardêche. Gelukkig wordt de stoomlocomotief nog slechts enkele keren per week ingezet, en reden wij met een iets modernere locomotief.