Heel wat mensen zien op tegen wieden. Zelf gaat het wieden me redelijk goed af, waarschijnlijk omdat mijn onkruidtolerantie wat groter is dan die van anderen (en ik dus net iets sneller tevreden ben van het resultaat van ’t wieden). Oppervlakkig wieden is mijn ding, en dat gaat verbazend goed vooruit. Ook dan ben ik nog ongeveer 4  uur per week zoet met wieden (dat is nu wel gestaag aan ’t zakken doordat de borders beter opgevuld geraken). Alleen in het begin van het seizoen gaat het vervelen, om die honderden vierkante meters borders bij te werken heb ik dan eerder een volle dag per week nodig.

Ik wied niet volgens de regels. Zoals hierboven aangegeven, Deutsche gründlichkeit is in deze niet aan mij besteed. Ik ga écht geen planten-met-penwortel uitsteken, ik hak ze weg. Die komen dan wel terug, maar kunnen ondertussen geen zaad zetten. En als ik door die nog eens één tot drieduizendzeshonderachtentwintig keer weghak (telkens twee tot drie weken later), geven ze er ook de brui aan. En ik heb me er niet voor moeten bukken. Want zeg nu zelf, knielen voor onkruid, dat is toch écht een brug te ver?

Ik geloof ook niet dat je, om goed te wieden, alles moet wieden. Ik haal de meest opvallende/grootste planten weg, het kleine, jonge grut blijft over. Wanneer ik 80% van ’t onkruid heb verwijderd ben ik al heel tevreden. De resterende planten krijgen executie van uitstel, twee weken. Die laatste 20 % wieden neemt écht teveel tijd in beslag, en ’t zou ook saai worden (want dat vordert niet snel genoeg). Bij de volgende wiedbeurt zijn dat de planten die ’t meest in ’t oog springen en met zekerheid voor de bijl hak gaan.

Nog andere regels waar ik lak aan heb? Het onkruid weghalen om te vermijden dat het ter plaatse zaad zou zetten na het wieden. Door vooral te wieden wanneer het echt warm is, zorg ik ervoor dat alle onkruid onmiddellijk uitdroogt.

Ik kan soms best genieten van dat wieden. Het dwingt je te vertragen doorheen de tuin, en ik zie steeds weer dingen die me anders niet opvallen. Beestjes, plantjes, leuke combinaties,…

Mijn favoriete gereedschap is een tegelrits. Neen, niet om tussen tegels het onkruid weg te werken, maar je kan zo’n tegelrits perfect gebruiken om penwortels door te steken, worteluitlopers los te rukken en zelf om een hoop kleine zaailingen te ‘schoffelen’. Het is ook erg handig om tussen planten te wieden. Een regelrits en mijn tuinhoed, meer heb ik niet nodig, tenzij voor wat grotere oppervlaktes, waar ik met dank overstap op een hak.

Wat ik haat is wieden tussen zaailingen (dus koop ik gewoon planten aan in de winkel en heb ik geen moestuin) en wieden tussen bodembedekkers, maar dat laatste is een tijdelijk probleem.

De meest vervelende onkruiden alhier?

Zevenblad en heermoes  – die bij andere mensen helemaal bovenaan het lijstje staan – heb ik hier redelijk snel onderdrukt.  Zonder twijfel op nummer 1 akkerwinde en haagwinde, die zich niets aan lijken te trekken van mijn wiedpogingen. Ik kan ze hooguit intomen, En verder grassen, en wel in al zijn vormen: straatgras, kweekgras, en ook enkele siergrassen die in de tuin staan, voornamelijk het inheemse (en bloedmooie) Carex pendula en Deschampsia cespitosa, die laatste is zonet op de composthoop beland met heel zijn nageslacht wegens te vervelend. Ook Geel Nagelkruid (Geum urbanum) en kruipende boterbloemen werken hier serieus op mijn zenuwen.

Verder zijn het vooral (inheemse) sierplanten die ik onder controle dien te houden. Rozemarijn, leverkruid, damastbloem en  valeriaan maken er een potje van. Eigenlijk is er maar één uitheemse sierplant die ik flink moet intomen, en dat is Verbena bonariensis.

En daarom mijn vraag aan U allen? Wat is uw favoriete onkruid?

Foto bovenaan: voor velen onkruid, wat mij betreft één van de mooiste plantjes in mijn tuin. Het madeliefje.