staat de Slangenwortel (Calla palustris) in bloei. Net zoals al het andere plantgoed groeit die plant als een speer.

Over groeien als een speer gesproken, zoals ik al eerder aangaf, zou Mentha aquatica waarschijnlijk toch nog eens in mijn vijver belanden… Ondertussen staan er drie exemplaren in de vijver. Ik zal wel zien hoe ik zijn gewoeker onder controle houd. Desnoods drink ik iedere avond watermuntthee.
Ik heb hem in het hoekje bij de gele lis gezet, ook geen doetje.

Krabbenscheer doen bloeien is me vroeger nooit gelukt. Deze drijvende schoonheden staan al enkele weken in bloei en lijken iedere dag groter te worden.

Het is op de foto misschien niet zo duidelijk, maar in de vijver zijn nu ‘wolken’ watervlooien te zien. De bruine stipjes boven de folie zijn allemaal watervlooien. De watervlooien hebben hier op dit ogenblik duidelijk nog niet zo veel natuurlijke vijanden, en houden ondertussen mijn water ook proper (want ze eten algen). Er hangt zo’n zwerm rond iedere waterplant.
Aangezien ik nu ondertussen al een maand sukkel met een tenniselleboog, blijft veel tuinwerk liggen. Maar dat maak ik goed door wat extra uren aan de vijver te spenderen, dat koelt ook nog wat af.
Verder begint één van de twee kikkers gezellig te kwaken en is de vijver een echte trekpleister voor vogels bij deze droogte. Zo zag ik gisteren – voor het eerst in levende lijve – een goudhaantje (ik heb er al eens een uit de klauwen van de kat gered, maar die tel ik even niet mee).
De eenden zijn ondertussen al meer dan een week niet meer op bezoek gekomen. Ik had ergens gelezen dat eenden vijvers met een blauwe ballon in ’t water zouden mijden, tot zover lijkt dat te kloppen.