Maand: mei 2019

Buddleja globosa

Deze schoonheid staat opnieuw in bloei. De plant is voldoende winterhard voor onze contreien, maar ik heb hem voor alle zekerheid een redelijk beschutte plek gegeven. Buddleja globosa is afkomstig uit Chili en Argentinië,  de courante vlinderstruik Buddleja davidii uit China en Japan. Zelf vind ik de B. globosa veel mooier van groeivorm en blad, alhoewel de uiteindelijke grootte van deze plant (diameter 5 m) misschien wel een praktisch probleem gaat vormen, maar dat zijn zorgen voor later. De echte blikvanger in de nectartuin is de erg rommelig groeiende Buddleja alternifolia, een plant die wel een beetje een treurboom lijkt. De bladeren van deze variëteit zijn erg klein, en de takken groeien alle richtingen uit maar gaan door de sterke groei doorhangen. Na de bloei krijgt deze nog eens een flinke snoeibeurt van me…

Geur

Op een lijstje van sterk geurende tuinplanten trof ik Abelia triflora aan. Een plant die niet kende, maar verwant aan de vrij algemene Abelia grandiflora. Zou voldoende winterhard moeten zijn en een zeer goede drachtplant voor insecten. Mijn favoriete boomkwekerij had nog een exemplaar van de plant op voorraad, en dus kreeg deze een plekje toegewezen langs het tuinpad. De eerste bloemetjes gaan nu open, altijd spannend, want geur is iets persoonlijks. Zelfs met enkele, kleine bloemetjes is de geur redelijk aanwezig en lekker, maar die geur is niet direct een geur die ik met bloemen associeer. Ik kan de geur echter niet toewijzen…

Deinanthe bifida

Enkele jaren geleden kocht ik me een Deinanthe bifida x caerulea ‘Blue Wonder’. Deze  vaste plant is nauw verwant aan de Hydrangea, met mooi blad en zeer mooie, maar eerder klein uitgevallen bloemen.  De plant deed het hier goed, en kwam meerdere jaren betrouwbaar terug. Ik dacht dat ik de plant vorig jaar was kwijtgeraakt en toen ik vorige week een mooi exemplaar bij een kweker zag staan, besliste ik om toch nog eens een tweede poging te wagen. Groot was mijn verbazing toen ik vaststelde dat dat eerste exemplaar nog altijd in de tuin aanwezig was, en bovendien flink gegroeid. #beteropletten dus.

Droogte

De droogte van het voorbije jaar baart me, naast de zorgen die ieder weldenkend mens heeft rondom de impact van de klimaatopwarming, wat praktische beslommeringen. De nectartuin was een redelijk vochtig stuk tuin, maar vorig jaar transformeerde ook dit stuk tuin tot erg droog. Enkele aanbidders van drassige grond verloren wat terrein, zoals ook deze Lychnis flos-cuculi. Ik dacht eerst dat ik het plantje helemaal kwijt was, maar er staan toch nog een tiental exemplaren in de nectartuin. Verder lijkt 2019 ook geen topjaar voor mijn Astrantia’s en de  Sanguisorbia’s. Een drassige tuin die langzaamaan droger wordt,  maakt ook dat ik gekke combinaties in dit stuk van de tuin krijg, zoals Echinops /Perovskia (verkiezen droge grond) en Lythrum/Succisa (verkiezen drassige grond) die zij aan zij groeien. Op dit ogenblik gedijen ze beiden uitstekend, de toekomst zal wel uitwijzen wie het best aangepast is voor dit stukje tuin. Verder valt op dat , op de enkele uitzondering na die ik hierboven vermeldde , alles er hier uitstekend bij staat in de nectartuin. Zelfs de planten die …

(kam)Pioen

De eerste pioenen zijn sinds vorige week van de partij. De eerst bloeiende pioen is mijn tuin is P. delavayi, een boompioen die het uitstekend doet in de Fruitberg.  De struik heeft nu echt tientallen knoppen. Hommels zijn verzot op de bloemen. De Gele boompioen Paeonia lutea, bloeit veel bescheidener, enkele bloemknopen maar. Het blad van P. delavayi is ook mooier volgens mij. De eerste kruidpioen is P. ‘Early windflower’, een eenvoudige kruising tussen twee botanische pioenen. Dat is duidelijk te zien aan de groeiwijze en bloeiwijze van de plant, die erg natuurlijk aandoet. De plant groeit zeer snel in mijn tuin.

Thalictrum

Een genus dat echt wel bij mijn favorieten behoort. Het blad van Thalictrum heeft veel weg van dat van Akelei, het zijn dan ook verwante planten. Maar terwijl Akeleien laag blijven, kunnen sommige Thalictrum meer dan 2 m hoog worden, zoals ook deze ‘Elin’. Maar zelfs met die hoogte blijven het best bescheiden planten, die erg ‘transparant’ aandoen. De prachtige bloei is pas voor over enkele weken, ondertussen is het blad, dat nu al een meter hoog prijkt, best te pruimen.