Maand: april 2019

Vijver

De vijver is dit jaar voor de helft gevuld met (draad) alg, de andere helft is glashelder. Ik ga er van uit dat de plantengroei die algen-opstoot wel onder controle krijgt. Doen het opvallend goed in de vijver: de krabbescheren, twee jaar geleden kocht ik me 10 exemplaren, ik denk dat ieder exemplaar minstens 5 nieuwe exemplaren heeft aangemaakt. Verder voelt de Zwanenbloem zich duidelijk in haar sas. De planten hebben ondertussen één volledige oever ingepalmd over een stuk van bijna 2 meter. Er groeien ook Zwanenbloemen vanop de bodem van de vijver (80 cm diep). Een andere plant die vorig jaar blijkbaar twijfelde, maar onverdroten is gegroeid: Stachys palustris. Doen het ook opvallend goed: er zitten behoorlijk wat kikkervisjes in de vijver. En ik schat dat er minstens 10 salamanders met hun voorplanting bezig zijn in de vijver.

Fruit

De kweeperen droegen vorig jaar overdadig. De boom is ondanks die dracht flink doorgegroeid, en hangt weer vol bloesem.   Ik heb de indruk dat het over ’t algemeen een behoorlijk fruitjaar wordt, op voorwaarde dat de late vorstprik niet meer heeft vernield dan wat ik nu zie… Zo hangen er ook heel veel jonge peren en pruimen in de bomen. Ook de kruisbessen en aalbessen dragen erg goed. Perzik Bénédicte heeft dit jaar nog eens behoorlijk wat last van de krulziekte. Normaliter groeit die daar probleemloos doorheen, er hangen behoorlijk wat vruchten aan de boom, de vraag is ook hier of die geen vruchtschade hebben opgelopen.

Epimedium

Deze oranje variëteit is zowat mijn favoriete plantje. Ik heb jarenlang Epimedium genegeerd, en uiteindelijk aangekocht om een plekje te vullen waarvoor ik geen inspiratie had. Ondertussen weet ik beter : het zijn supersterke en erg mooie bodembedekkers met leuke bloemen.  

Paw-Paw

Ik kocht me jaren geleden 3 Paw-paws aan (Asimina triloba). Dit jaar bloeien alle planten voor ’t eerst en zijn de bloemen ook voor ’t eerst niet kapotgevroren door de late vorst. De bomen zijn ondertussen ook 2 m hoog, voldoende groot om vrucht te dragen dus. Boven op de foto ziet U een vlieg, dat is erg fijn, want dat is de bestuiver van deze plant. De bloemen hebben een niet zo erg frisse geur (bijna niet merkbaar, rot vlees), en worden door vliegen bestoven. De vlieg die je op deze foto ziet, kwam net voor ’t maken van de foto uit de bloem gevlogen. Wordt (misschien) vervolgd.

In Bloei

De eerste akeleien staan in bloei. Alle telgen van het geslacht akelei hebben de droogte vorig jaar zéér goed doorstaan, want de planten zijn dit jaar erg groot in vergelijking met andere jaren. Ook Galium odoratum, lievevrouwebedstro, staat nu prachtig in bloei. Ik had in den beginne wat twijfels met betrekking tot de bodembedekkende kwaliteiten van dit plantje, maar ten onrechte De eerste keer in bloei in mijn tuin: Viburnum lantana, de wollige sneeuwbal. De enkele meiklokjes die ik uit de tuin van mijn grootvader recupereerde, zijn ondertussen gestaag uitgebreid (https://fruitberg.blog/2013/09/15/de-tuin/). Foto helemaal boven; ook in goede doen dit jaar: daslook.

Geduld wordt beloond

Bijna 10 jaar geleden kocht ik me een 50 cm hoog plantje ‘Magnolia laevifolia’ aan, een wintergroene telg uit het Magnolia – geslacht. Ondertussen is dat plantje een behoorlijke plant geworden die ieder jaar een drietal weken alle aandacht opeist. De plant lijkt voldoende winterhard voor onze winters, want vorstschade heeft deze plant nooit opgelopen, ook niet bij temperaturen van -10 °C.

Appel

Sinds midden vorige week bezig ik een andere route met de fiets naar ’t werk. De afstand is vergelijkbaar, maar de weg is comfortabeler (meer asfalt) en een groter gedeelte van de weg is autovrij. Halverwege mijn fietstocht rijd ik door enkele boomgaarden in Herk-De-Stad. Wat me de voorbije week opviel toen ik tussen de bloeiende appelaars reed, was de heerlijke geur van appelbloesem. Dat was me nog nooit eerder opgevallen, zelfs niet thuis… Maar ook mijn eigen appelbloesem geurt heerlijk. De appel valt in deze niet ver van de boom, want de appel behoort tot de rozenfamilie…

Late vorst

Twee weken geleden  heeft het hier één nacht erg koud geweest. Net geen -2 °C. Voor het jong uitlopend blad van een aantal struiken was dat duidelijk van het goede teveel. In de siertuin onder meer de bijenboom en drie Hydrangea aspera planten. Minder dan twee weken later zijn de planten wel al nieuw blad aan ’t aanmaken, maar ik vrees dat de bloemknoppen naar de knoppen zijn. De schade is wel beperkter dan twee jaar geleden (toen was de winter nog zachter geweest) Ik vrees dat het ook een impact zal hebben op de oogst van peren en appels. Door de warmere winters worden we wel steeds meer blootgesteld aan late vorst. Qua fruit zijn hier in de tuin de kiwibessen zeer sterk beschadigd, de echte kiwi’s hebben heel wat minder schade opgelopen. Maar voor mij is dit maar een hobby, voor veel fruittelers een ware nachtmerrie.