Maand: juli 2017

Plant van de maand Juli: Lythrum salicaria

Deze maand valt de eer te beurt aan Lythrum salicaria, een inheemse schoonheid die je vaak ziet staan aan beekranden en oeverranden, maar die ook goed gedijt in (natte) graslanden. Het is een zeer makkelijke tuinplant die ik zowel aan de vijverrand heb aangeplant als in de nectartuin (als borderplant), en die zich ‘redelijk’ vlot uitzaait. Er bestaan een aantal ‘steriele’ cultivars, zo heb ik ook Lythrum salicaria ‘Dropmore Purple’ staan, maar deze steriele cultivars zijn niet 100% steriel volgens mij (want ik tref toch af en toe een zaailing aan in de buurt van die planten). De foto’s die je hier ziet  zijn allemaal foto’s van Lythrum salicaria, en niet van die ‘Dropmore Purple’. De plant is een uitstekende nectar- en stuifmeelleverancier voor bijen en andere insecten. Zo is deze plant ook in Noord-Amerika verspreid geraakt waar zij  zich als een uitermate invasieve exoot heeft uitgebreid en kanalen en waterlopen helemaal volgroeid geraken door deze plant. In Europa wordt de expansie van deze plant onder controle gehouden door een aantal keversoorten die parasiteren op …

Natuurlijk uitziende vijverrand

Toen ik voor de vijver via Google zocht naar wat ideeën voor een natuurlijke vijverrand, vond ik weinig voorbeelden die me echt aanspraken. Meestal worden vijvers afgeboord met grote stenen, maar dat wou ik vermijden. Ik heb al eerder iets geschreven over mijn opzet, het is nu tijd voor een eerste evaluatie. Op enkele maanden tijd is de folie aan de vijverranden op veel plaatsen al helemaal uit het zicht verdwenen. Het stukje onbegroeide oever moet wel nog ingenomen worden door planten om het er echt goed uit te laten zien.  Ook de plantenvakken in de vijver zijn nog voor een deel kaal op de tweede foto, maar aan die zijde van de vijver staat iris, watermunt en pijlkruid, en ik reken op deze drie om dat op te vullen. Net boven de bal zie je hier nog een stukje folie, maar voor de rest is de folie uit het zicht onttrokken door beplanting. Je ziet die folie natuurlijk nog altijd in het diepere gedeelte van de vijver… De vijverrand ligt op de meeste plaatsen ongeveer …

Rover

Van de tientallen larven van de geelgerande watertor blijven er nog één of twee over. Een week geleden zag ik nog eens twee exemplaren tegelijkertijd, de voorbije week eentje. Ook zag ik geregeld één exemplaar een ander opeten. Uw broers en zusjes opeten, daar groei je blijkbaar snel van, want deze larve is nu bijna volgroeid, en een imposante verschijning. Op de foto zie je ook haar (gif)kaken. Ademen doen ze via de staart. Het beestje is een groot deel van de tijd actief op zoek naar prooien, op andere ogenblikken ligt het beest op de loer voor nietsvermoedende passanten.  

Glasvleugelpijlstaart

Veel punten waard in Scrabble… Maar de vlinder in ’t echt waarnemen is nog een pak leuker dan scrabble spelen. Zoals ik daar straks al aangaf, zag ik een glasvleugelpijlstaart in de vlindertuin vandaag. Tijd om ’t beestje te fotograferen kreeg ik niet, maar een uurtje later had ’t beestje meer tijd voor mij over. In tegenstelling tot de Meekrabvlinder is deze erg makkelijk te fotograferen, hij is minder beweeglijk. De enige moeilijkheid is het beestje te zien krijgen, het is een vrij zeldzame vlinder. Dit is de allereerste keer dat ik dit beestje in ware lijve tegenkom, en dan is dat ook nog eens in mijn eigen tuin. De nectartuin is nu echt een paradijs voor vlinders : terwijl oregano, vlinderstruiken, kogeldistels, Verbena bonariensis, Phloxen en Eupatorium cannabinum nu volop bloeien, komen ook de eerste asters en de hemelsleutels in bloei. Het leverkruid zal pas ten vroegste in einde augustus bloeien,  samen met de blauwe knoop en de zevenzonenboom. Enigste minpuntje volgens de vlinders: de begin dit jaar aangeplante Monarda is nog wat klein uitgevallen …

Nog vlinders

Van de Ligularia palmatiloba had ik niet direct verwacht dat het een grote vlinderlokker zou zijn. Maar ik zie hier toch vaak meerdere vlinders op de bloemen, terwijl er nu echt voldoende keuze aan nectarplanten is. Ook dit landkaartje (in zomervorm nu ) fladdert rond op de Ligularia. Tot nu toe waren waarnemingen van dit vlindertje in mijn tuin erg beperkt, maar vandaag zag ik vier stuks. De Gehakkelde aurelia is een vlinder die steeds aanwezig is in de tuin,maar eigenlijk nooit in grote getale. Meestal zie ik één of twee exemplaren. Toch weer even geleden dat ik deze nog eens kon waarnemen : het kaasjeskruiddikkopje. Voor de eerste keer dit jaar als imago in deze tuin: de koninginnepage En dit vuurvlindertje zie ik hier voor ’t eerst in de tuin. Omdat het zo gewillig poseerde krijgen jullie drie foto’s. Dat geeft dus de volgende waarnemingen in de tuin deze week Dagpauwoog Atalanta Gehakkelde aurelia Bruin zandoogje Bont zandoogje Landkaartje Koninginnenpage Meekrapvlinder Citroenvlinder Vuurvlinder Boomblauwtje Distelvlinder Groot koolwitje Klein koolwitje Kaasjeskruiddikkopje een Glasvleugelpijlstaart, ik zag …

Meekrapvlinder

Zondag zag ik nog eens een meekrapvlinder (ook wel kolibrievlinder genoemd) in de tuin. Het is altijd een uitdaging om deze te fotograferen: snel bewegende vleugels, en voortdurend in beweging. Gezien mijn huidige conditie (tennisellenboog), ben ik best tevreden met het resultaat. Het valt me moeilijk om de zware camera langdurig vast te houden. De vlinder was zelf ook content van de Verbena in bloei. Het blijft toch altijd een speciale waarneming, ook al zie je hem vandaag zo vaak.

Zeldzame bezoekers

Op de foto hierboven zie je een gewone honingbij, foeragerend op Helenium. De foto dateert van zaterdag en was de eerste waarneming van een honingbij in mijn tuin dit jaar. De dichtstbijwonende imker is twee kilometer hier vandaan gevestigd, en dat is toch een flinke afstand voor een bij. Vannacht kwamen ook de regenwolken nog eens op bezoek, 10 mm regen vannacht.  Sinds de buien van 1 juli was het in de Fruitberg opnieuw bijna twee weken zo goed als droog gebleven. Na de buien van vannacht is er in juli 30 mm regen gevallen, dat is meer hemelwater dan in de volle maand april en bijna evenveel als in de maanden mei en juni. Ik heb de indruk dat het op veel andere plaatsen in België de voorbije week veel meer heeft geregend, maar ik klaag niet.  

Waterweegbree

In de vijver staan twee soorten Waterweegbree, Alisma plantago-aquatica (Grote waterweegbree) en Alismo lanceolatum (Middelste waterweegbree of Slanke waterweegbree). De planten hebben behoorlijk veel van mekaar weg: het blad lijkt wat op mekaar en ook de bloeivorm is redelijk vergelijkbaar. Als je ze naast mekaar ziet staan is het duidelijk dat de bladeren van de Middelste Waterweegbree wat smaller zijn,  maar wanneer je één plant in een poel ziet staan, lijkt het me niet altijd evident om de determinatie uit te voeren. De planten bloeien beide met vrij hoge (ongeveer 1 m) wijdvertakte bloemstengels waarop iedere dag enkele kleine bloemetjes (5 mm?) bloeien. Bloemen die trouwens erg populair zijn bij zweefvliegen en kleine solitaire bijen. Maar ook al lijken die bloemen sterk op mekaar, toch maken ze de determinatie erg eenvoudig : de grote waterweegbree lijkt iedere morgen uitgebloeid en start pas tegen de middag aan met het vormen van nieuwe bloemetjes, de middelste waterweegbree staat al een pak vroeger in bloei.   Ik kan me geen enkele andere plant inbeelden die op dezelfde manier bloeit …

Asclepias incarnata ‘Cinderella

Iedere keer je een nieuwe plant in de tuin aanplant is het toch een beetje afwachten hoe die plant het ‘doet’. Deze nieuweling staat nu voor ’t eerst in bloei, Vlak na ’t aanplanten had de plant enorm veel last van slakken, maar dat lijkt ondertussen onder controle. Deze zijdeplant werd op een vochtig plekje gezet waar andere planten het voordien redelijk moeilijk hadden. De plantenbeschrijvingen die je op internet vindt over deze plant spreken mekaar tegen, op de ene plek lees je dat de plant moet beschermd worden tegen overvloedige regenval en sneeuw in de winter, of dat de plant op een droge grond moet geplant worden.  De kwekerij waar ik de plant kocht geeft aan de plant in vochtige grond hoort of in de moeraszone van een vijver. De Engelse naam (Swamp milkweed) lijkt me toch aan te geven dat deze plant bij mij op de juiste plek staat en dat het leeuwendeel van alle Nederlandstalige plantomschrijvingen op internet nog maar eens fout zijn, een gevolg van het blindelings van mekaar overschrijven, zonder …