Maand: november 2016

Bamboe

Aan het huis dat we 5 jaar geleden kochten was ook een dubbele garage verbonden. Eentje waarvoor je het hele huis dient rond te rijden om er binnen te rijden. Zoveel plaats wou ik niet vrijhouden voor de auto. Dus zouden de garages dienst doen als fietsenhok en tuinberging. Wel een echte luxe, zo’n tuinhok van 6 x 4 meter  -, opgetrokken uit steen en met betonnen vloer – als tuinberging. Maar die lelijke garage staat wel in’t zicht van het terras… Het stukje grond tussen het terras en de garages werd een plantenborder met de wintergroene bamboe Fargesia sp. Jiuzhaigou I als haag om het zicht op die garages weg te nemen. Maar die bamboe groeide veel minder rechtop dan ik had gedacht, en eigenlijk is het na vier jaar nog steeds niet ok. Een tuinarchitecte die hier op bezoek was tijdens de open-tuindagen suggereerde dat ze die bamboe maar niets vond en dat het beter zou zijn om de haag uit haagbeuk op te trekken, zoals de rest van de hagen in dit stuk tuin. Eerlijk gezegd, ze heeft meer dan gelijk. Daarom …

Hit & Run

Een tijd geleden gooide Menck een stokje. Tijd om dat terug te werpen. Wat is uw vroegste herinnering? Ik herinner me nog flarden uit mijn jeugd, maar heb geen flauw benul van de chronologie van die gebeurtenissen, en dus geen idee wat nu mijn vroegste herinnering is.  Ik denk dat de oudste herinnering me terugbrengt naar de dag dat ik met mijn driewieler in de beek ben gereden wegens bocht te kort afgesneden. Voorwielaandrijving… Welke levende persoon bewondert u het meest, en waarom? Mensen die zich inzetten voor anderen, zonder er zelf winstbejag of faam mee na te streven. Ik kom er zo ook af en toe tegen. Sommige mensen zeggen dat ook dat soort inzet dient om hun ijdelheid te strelen, maar ik weiger zo cynisch te zijn. Wat is uw grootste angst? Dat mijn kinderen iets zou overkomen. Wat is uw meest onhebbelijke karaktertrek? Daar zullen verschillende mensen wel een ander idee over hebben. Zelf ga ik vandaag voor mijn sarcasme. Welke eigenschap stoort u het meest bij anderen? Koppigheid en kortzichtigheid. Gebrek aan tact. Wat was …

Plant van de maand November: Cotinus coggygria ‘Royal Purple’

Tijd om ook eens een plant tot plant van de maand te benoemen die niet aan ’t bloeien is. Daarom nomineer ik deze maand Cotinus coggygria ‘Royal Purple’. November is sowieso de maand waarin de bloemkleuren uit de tuin weg-ebben en de herfstkleuren van veel heesters onze aandacht trekken. Cotinus is een plant met een prachtige roodverkleuring van het blad in de herfst. Ook de rest van ’t jaar valt de plant voornamelijk op door zijn eirond blad dat dan dieppaars van kleur is. In de zomer draagt de plant pluimvormige bloemen, maar dat is niet de reden waarom de plant in de tuin staat hier. Het blad steekt prachtig af bij heeft wat andere bloeiende planten. Ik wend deze struik dus aan in de border, en snoei de plant zowat ieder jaar flink terug om een mooie bossige struik te bekomen.  Een erg makkelijke plant, die zowat overal aangeboden wordt. Heel wat bezoekers aan de eco-tuindagen konden deze pruikenboom (nederlandse naam) best pruimen, want meerdere bezoekers informeerden achter de naam van deze struik..  

Top 10

Zonet voerde ik mijn lijstje in voor de tijdloze van stubru. De komende weken wordt het jaar op heel wat zenders afgerond met een top 100, top 1000 of top ‘kijk ik kan nog meer’. Misschien willen enkele van jullie wel een lijstje inzenden, maar twijfelen jullie over wat nu het juiste lijstje is. Om jullie slapeloze nachten te besparen geef ik hieronder het antwoord 😉   1. Ludwig von Beethoven : Ode an die Freude Deze symfonie is wat mij betreft het mooiste wat de mensheid heeft gemaakt. Vanaf de ontroerend mooie eerste beweging tot het overdonderende koor op ’t einde van ’t stuk. Onwaarschijnlijk dat dit stuk muziek geschreven is door een componist die zo goed als volledig doof was… De versie die ik hieronder plak is een leuke Flashmob ergens in Spanje, die is minder lang en wat toegankelijker dan de volledige symphonie. Dit stuk is al 200 jaar oud. Tijdloos dus ;-).   2. Silversun Pickups : Lazy eye. Een song met een baslijn die zo vet is dat ze gewoon morbide obese …

Fotoverhaal van de week 48 : Tram

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info. Nog maar eens een nachtelijk stadszicht met doorrijdend verkeer, dit keer een tram in Gent. Dit is was de eerste keer dat ik zo’n beeld maakte. De foto van de trein in Leuven is een gevolg van deze eerste foto. Alhoewel deze foto een pak minder goed is, kan ik hem wel smaken. ’t Was ook één van mijn eerste nachtfotografie-uitjes met een digitale reflex. Zoals al eerder gezegd, een pak minder uitdagend dan een klassieke camera, met onmiddellijke feedback.

Eerste Gezicht Jaargang 4 / November

20 November 2016. De foto’s werden dit keer een beetje te laat genomen. Voortuin. Alle kleur is nu ongveer weggeëbt. Alleen de Penstemon en de Verbena kleurt de voortuin nog een klein beetje, maar je moet er naar zoeken als spelden in een hooiberg.De structuur van hagen zal hier de komende maanden het beeldd domineren. Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow. Nectartuin In de nectartuin hetzelfde verhaal : dood en verval. Het bladgroen is ook al plaats aan ’t maken voor dor bruin en grijs. De wilg in ’t midden van ’t beeld werd midden juni teruggeknipt tot 50 cm hoogte… Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow Terras De hersft begint niet alleen rond het terras  het terras zelf is ook duidelijk klaar voor de winter, alle niet-winterharde planten zijn opgehokt en ook de hardhouten terrasmeubelen staan in de berging. En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow Tuin achter de woning Zo mogelijk nog een pak kaler dan een maand geleden. De haagbeuk zorgt voor een beetje herfstgeel. De grijze emmer in ’t midden van ’t gras schermt een woelmuisval af. http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow Schaduwtuin De Hosta zijn …

Bezettingsgraad

Enkele maanden geleden schreef ik over de schaalvergroting van mijn insectenhotelketen. Alle klassieke insectenhotels zijn ondertussen zo goed als volgeboekt. De alternatieve  insectenhotels zijn een gemengd succes. In de takkenbussels is zeker leven te bespeuren (een aantal takjes zijn uitgeknaagd en opgevuld). De leembakjes zijn een totale mislukking, omdat ik teveel kalk heb toegevoegd zijn ze beenhard geworden bij volledige uitdroging. Ondertussen heb ik met een boor gewone gaten geboord in deze leem, zodat ze volgend jaar kunnen dien als klassiek insectenhotel voor holbewoners. Volgend voorjaar probeer ik nogmaals leembakjes te maken, maar dan met de juiste hoeveelheid kalk. De aanhouder wint!

Fotoverhaal van de week 47 : Zebrahuis

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info. Na vorige week een stukje Bokrijk aan de Damse vaart te tonen, reizen we nu met onze teletijdsmachine terug naar het heden. Ik hou van moderne architectuur.  Dit ‘Huis van Roosmalen’ vind ik gewoon onwaarschijnlijk mooi. Het is een icoon van de Vlaamse architectuur, en doet me veel meer dan oude gebouwen in één of ander historisch centrum. Dit project won blijkbaar al een prijs voor het gebouwd was. Het fotograferen an sich bleek moeilijker. Lelijke verskeersborden, wagens geparkeerd voor de gevel, een boom… het maakt een mooi plaatje er niet direct eenvoudig op. Om dan nog maar te zwijgen van de grijze lucht. Op een zonnige dag zou het resultaat al heel wat beter zijn. Absoluut ontevreden van het resultaat keerde ik terug huiswaarts. Maar ’t is toch een mooi huis. …

Fotoverhaal van de week 46 : Damme

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info. Een typisch Vlaams landschap. De kunstmatige ophoging rond de windmolen is waarschijnlijk het bealangrijkste reliëf in de omgeving. Het beeld heeft niet veel  om ’t lijf, maar dankzij het bijna windstil zijn, krijg ik ook een reflectie in ’t water. Indien ik nog iets dichter naar de over zou stappen, zou de reflectie van de molen volledig geweest zijn. Vraag me niet waarom ik dat niet deed, misschien lag ik dan wel in ’t water. Plaats: Damse vaart

Rood

Over de Viburnum plicatum ‘Watanabee’ schreef ik al enkele lovende stukjes. Naaste de lange bloeitijd heeft de plant ook nog eens een mooie herfstkleur. De plant is een erg langzame groeier, wat me op die plek goed uitkomt. De mooie ronde, natuurlijke groeivorm (zonder snoeien) steekt ook goed af met alle andere rechte lijnen (van de woning en de taxushagen).