Maand: september 2017

Klimop

De klimop staat weer volop in bloei. Net zoals de voorbije jaren levert dat weer een gegons van jewelste op in de buurt van de klimop in de nectartuin. Vlliegen, wespen, vlinders genieten vol enthousiasme van de nectar en ’t stuifmeel van deze onbeduidende bloemen. Net zoals de voorbije jaren zie ik opnieuw klimopzijdebijen. Dit is een solitaire bij die zich specialiseert in nectar en stuifmeel van klimop . Dit jaar zie ik wel veel meer exemplaren van dit diertje dan vorig jaar, altijd leuk om zoiets vast te stellen.

Lekker

Sinds vorige week weet ik dat Salvia bloemen niet alleen eetbaar zijn, maar soms ook erg lekker (de meeste smaken zoals het blad). Van de hele collectie in mijn tuin is er eentje die lekker smaakt, deze S. stolonifera. Het blad van deze plant lijkt ook veel op Ananassalvia, een salvia die gekweekt worden vanwege zijn lekkere bloemen

Plant van de maand September: Caryopteris x clandonensis

Ook deze maand waren er nog heel wat kandidaten voor de titel van ‘Plant van de Maand’… Op de foto zie je blauwbaard, Caryopteris clandonensis, een laatbloeiend laag struikje met grijsblauw blad en lavendelblauwe bloemen. De plant is redelijk winterhard en gedraagt zich bijna als een vaste plant. op veel plekken is hij ook een geschikte vervanger voor lavendel. In het voorjaar flink terugsnoeien, voor de rest van ’t jaar moet je naar deze schoonheid niet omzien. Het plantje wordt om en bij de 50 cm hoog en breed, en is erg makkelijk te vermenigvuldigen via zomerstek.  

21 °C

Ik had vandaag een dagje vrij genomen om een beetje bij te klussen in de tuin, wegens week-ends te druk door een resem andere activiteiten. Een perfecte dag om wat in de tuin te werken: aangenaam zonnetje, geen wind, en de grond niet al te drassig. Tussen de klusjes door nam ik ruimschoots de tijd om te genieten van de tuin. Op dit ogenblik voeren de asters het hoge woord in de tuin, en gonst de tuin nog altijd van het leven. De foto bovenaan dateert van vorige week. Toen telde ik nog 55 vlinders in de vlindertuin, ondertussen kom ik hooguit nog aan 20 stuks, waarbij de atalanta duidelijk aan een opmars bezig is.  

Amandel

De oogst van zowel abrikozen als perziken was dit jaar volledig mislukt. Een tiental abrikozen van 4 bomen en geen enkele perzik. Ook de pruimenoogst was een dikke tegenvaller, of dan toch voor mij. Want met takken die kreunden onder het gewicht van de pruimen, klaagden de talrijke larven van de pruimenmot niet over de sappige pruimen. Zowat alle pruimen waren uitgerust met zo’n portie extra proteïnen. Smakelijk is anders. Pruimenmot is redelijk eenvoudig ecologisch te bestrijden met feromonenvallen, die ik volgend jaar ga uithangen om de plaag onder controle te houden. Een honderdtal kg (overrijpe) pruimen oogsten om ze op de composthoop te gooien is echt geen fijn werkje. Toch is er één stéénvrucht waarvan de oogst ronduit uitstekend is dit jaar. Op de nog steeds relatief jonge amandelboom hangen honderden amandelen (of beter hingen, want met de storm van woensdag zijn er tientallen vruchten afgevallen, en er zijn er ook al heel wat geplukt). Een amandel is de kern van de steen van een vrucht die veel op een perzik lijkt. Het vruchtvlees …

Vlinders

Ondertussen is het al 10 dagen rotweer voor vlinders en andere insecten. Twee weken geleden zag het er naar uit dat we nog een mooie derde generatie vlinders zouden krijgen, ondertussen is het voor die derde generatie niets dan kommer en kwel. Op de foto hierboven zie je Eupatorium maculatum in de nectartuin, een Amerikaanse verwante van het inheemse E. cannabinum. Deze plant was begin dit jaar helemaal afgevreten door de slakken, maar is nadien alsnog teruggekomen en bloeit dit jaar een maand later dan normaal. De planten zijn ieder jaar opnieuw een magneet voor vlinders en dat is dit jaar niet anders. Geen enkele andere plant is zo populair bij vlinders. De foto dateert van bijna twee weken geleden. Ik telde die dag 11 landkaartjes, 20 dagpauwogen, meerdere blauwtjes, een tiental koolwitjes, atalanta’s en 2 kleine vuurvlinders in de nectartuin. Wanneer ik die aantallen vergelijk met de bloemenweide achterin de tuin, met een vergelijkbaar oppervlak waar ik uitsluitend inheemse planten laat groeien, moet ik vaststellen dat daar beduidend minder vlinders te vinden zijn (op echt …

Echt?

Het Europese voedselagentschap heeft zich in de risicobeoordeling van Glyfosaat laten bijstaan door de producenten van Glyfosaat.  Die producenten hebben geholpen bij het bepalen welke studies over Glyfosaat betrouwbaar waren en welke dat niet waren. Gezien het belang van deze beslissing is het fijn om te weten dat de Europese Commissie zich laat bijstaan door bedrijven met een goede reputatie op dit vlak, zoals Monsanto, omdat het Europese voedselagentschap zelf niet over de middelen beschikt. Dit is toch te gek voor woorden? Wat is de volgende stap? Philipp Morris aanschrijven om de risico’s over tabak te evalueren?  

En nu eens écht deprimerend nieuws

Natuurverenigingen spreken vaak over het verlies van biodiversiteit, maar echt kwantitatieve gegevens blijven daarbij vaak achterwege. Natuurpunt probeert in de natuurreservaten met alle beschikbare middelen het tij te keren en communiceert daarbij ook over de successen die daarbij worden gerealiseerd. In de omgeving van Tienen zien we de terugkeer van de bever, de klauwier, de das, de geelgors, grauwe gors, visarend, slechtvalk,… Je krijgt de indruk dat we goed bezig zijn, maar een vrij recent artikel uit Science dat ik deze week onder de ogen kreeg, geeft me de indruk dat de Homo sapiens sapiens nog steeds met een rotvaart bezig is om alle leven op onze planeet uit te roeien. ‘Where have all the insects gone?’ is de titel van het stukje. Ik ben niet van plan dat artikel over te schrijven, maar een groep (amateur)wetenschappers in Duitsland stellen over 35 jaar een enorme daling vaste in de hoeveelheid insecten die gevangen worden in een aantal natuurgebieden. Sinds 1982 meten ze op een honderdtal plaatsen de hoeveelheid insecten na, en op een aantal van deze …