Maand: mei 2012

Vakantiegevoelen

Na dit lange en warme week-end voelt het vanavond net alsof dit de laatste dag van een lange zomervakantie is. Nog enkele uurtjes met weemoed genieten van de laatste zonnestralen in de tuin voor het slapengaan en werken. Vanmorgen onkruid gewied tussen de kiezels in de voortuin, het werd echt te erg. Na een heroische strijd met grassen, paardebloemen, distels en kruisjeskruid – in volle zon – werd het pleit na drie uur in mijn voordeel beslecht. De ontwortelde planten werden achtergelaten in de middagzon; die het geamputeerde groen in een mum van tijd veranderde in stro. Daarom is wieden bij dit weer een plezier, door de warme zon wordt schoffelen enorm efficiënt. Ik hoop trouwens over drie maanden eindelijk vaarwel te kunnen zeggen aan die lelijke en onpraktische kiezels. Daarna gepauzeerd onder de notelaar. Bij veel mensen is de tuin bij het intrekken van de woning niet meer dan een wei. Onze huidige woning werd in 1936 gebouwd, en dus was er ook al een tuin. Weinig echt bruikbare elementen, maar één van de twee …

Fruitbloesem

Fruitbloesem? Dat is toch al lang voorbij? Neen. Appels, peren, kersen en pruimen zijn nu uitgebloeid. Maar dat betekent niet dat je niet meer kan genieten van fruitbloesems. Genieten. Ik spreek dus niet over de nietszeggende frambozen- en blauwbesbloemen , maar wel over de braambessen en -bozen. De nog vrij jonge struiken staan overladen met witte bloemen. Er zijn subtiele verschillen tussen de bloemen van de verschillende variëteiten, maar één ding hebben ze gemeen: ze worden allemaal druk bezocht door bestuivers van allerlei pluimage. Braamboos ‘Taybes’ Braambes ‘Helen’ Braambes ‘Loch Tay’ ‘Loch Maree’ bloeit niet dit jaar, omdat de plant nog herstelt van de laag-bij-de-grondse, of beter nog, ondergrondse aanval van een stelletje woelmuizen. En dat is jammer, want ‘Loch Maree’ bloemt lichtrose, met halfgevulde bloemen. Maar ik heb nog een jaartje geduld. Gisteren heb ik in het stralende zonnetjes het leisysteem van de braambessen afgewerkt. Zwetend als een paard, maar dan eerder van de hitte als van de noeste arbeid. Net zoals de andere leisystemen bestaat het  uit staaldraad gespannen tussen kastanjepalen, waaraan de …

Fruit op komst

De bosaardbei uit mijn vorige tuin is natuurlijk mee verhuisd. De plant maakt enorm veel uitlopers en is volgens mij zowat de ideale bodembedekker : frisgroen blad (zelfs in de winter), heel mooie witte bloemen en daarna nog heerlijk fruit. Ze dienen als bodembedekking onder mijn fruithagen (dat is ongeveer 20m²) Ik had gelezen dat er cultivars van de bosaardbei bestonden die iets minder uitlopers vormden maar veel meer vruchten gaven. Ik heb in de plaatselijke Aveve enkele gecultiveerde bosaardbeien aangekocht, om het wilde plantje een beetje bij te staan in het bodembedekken. Na 6 weken planten stel ik vast dat deze planten inderdaad veel minder uitlopers maken. Tot nu toe zelfs helemaal geen. Maar ook nog steeds geen enkele bloem. Wel veel blad… Dan lijkt mijn wilde variëteit toch gewoon een stuk beter : dit kleine plantje is één van de wilde plantjes die ik een maand geleden heb geplant, het heeft ondertussen al vier nieuwe plantjes gemaakt op drie uitlopers en vindt de tijd om ook nog te bloeien… Heel binnenkort kan ik mei-en junibessen …

Flashback

2006. Na drie jaren in Parijs te hebben gewerkt, werd ik overgeplaatst naar een Belgische site. Zo was ik ’s avonds opnieuw thuis, en kon ik me bezig  houden met de tuin. Tuin is een groot woord, voor een ommuurde strook van 2,75 m breed op 25 m diep. Tot dan toe hadden we de tuinwerken beperkt tot het kappen van een reeks overjaarse coniferen en het aanleggen van echt gras in plaats van kunstgras. Gezien de beperkte oppervlakte werd er beslist de gazonde uit de tuin te weren, en een zeer strakke tuin te ontwerpen, passend bij het mooie herenhuis. Enkele maanden later was de tuin een feit. Ik ben nog altijd best trots op het ontwerp, het was volgens mij coherent. Let ook op het verzonken terras in het midden van de tuin dat dienst kon doen als voetenbad. Ja, er was veel verharding maar het totaal verharde oppervlak inclusief woning was kleiner dan de gemiddelde oprit. Rond het terras in het midden was een strakke haag voorzien om het tunneleffect helemaal te …

Werken 1

Volgende week start de aannemer met de verbouwing van ons huis. De oude veranda moet daarvoor afgebroken worden. De oude veranda zal neergelegd worden, het huidig terras moet plaatsmaken voor een eetkamer en een stuk van de kiezels wordt salon. Minstens even belangrijk is dat zodra de werken klaar zijn de kiezel (400 m²) en de kassei (100m²) tuin worden, met grote bloemborders vol nectarplanten. Maar voor het zover is moet er nog één en ander afgebroken worden. Dus moest de veranda (nu opslagruimte van bouwmateriaal) helemaal leeggehaald worden en de hostaverzameling verplaatst worden, (>200 potten , aardig wat werk). En ondertussen gaan de werken in de tuin moeten wijken voor doe-het-zelf-gedoe aan de uitbreiding. De opmerkzame volgers van deze blog hebben natuurlijk al lang gezien dat de courgette- en pompoenplanten niet langer op de terrastafel staan (dat hebben ze zelfs gelezen). Maar de echt oplettende lezers zien nog een andere verandering aan de omgeving, ik ben benieuwd of iemand dat opmerkt (neen, niet de deur die openstaat)…

Buiten!

’t Is nu welletjes geweest. Vanaf nu moeten ze buiten maar verder groeien. Mijn levensmotto is niet voor niets ‘Having Cold is a State of Mind’. De zon schijnt iedere dag (ook al is dat vaak achter de wolken). Ik heb ze nu enkele weken in de watten gelegd op de vensterbank en voorbereid, nu moeten ze zich maar bewijzen in de echte wereld. De pompoenen en de courgettes zijn dus geplant. De eerste bloemknoppen zijn al zichtbaar. Eén pompoen van eetkwaliteit (‘Small sugar’) en drie soorten courgetten (‘Black Zucchini’, ‘Gele courgette’ en ‘Tondo de Nice), allemaal afkomstig van de nieuwe tuin. Steeds twee stuks aangeplant, we gaan hier dus heel wat pompoen- en courgettesoep eten. Ik heb ook Pastinaak gezaaid. Rechtstreeks in volle grond. Zaaibed aangemaakt (menselijke frees gespeeld)  vlakbij de composthoop, waar vorig jaar de woelmuizen zo lelijk thuishielden bij de braambessen. De kans is dus groot dat we hier weinig pastinaak gaan eten. Maar ’t biedt me wel de mogelijkheid om de aanwezigheid van woelmuizen vast te stellen. En een val uit te zetten indien …

Pluimvee

Achteraan in de tuin wonen de kippen, ‘de dames’ zegt mevrouw SuperMasj . Ik wou absoluut een ras uit de ‘levend erfgoed’ lijst hebben, maar ik wou er niet mee kweken. Dus zocht ik een goed beschikbaar ras zodat ik me niet moreel verplicht zou voelen om er toch mee te kweken. En échte kippen, geen krielen, omdat ik ook niet iedere twee weken met broedse hennen opgezadeld zou zitten. Zo kwam ik uit op brakels. Ze zijn met zijn vijven. Sylvio, Joëlle, Laurette, Trinny en Susannah. Eén goudbrakelhaan, 2 goudbrakelhennen en 2 zilverbrakelhennen. Sylvio was de reservehaan bij een kweker van brakels. Hij zat in een ren zonder hennen, terwijl alle andere hanen wel drie hennen toegewezen kregen. Hij mocht vanop de tribune toekijken… Zijn enige hoop: een andere haan die niet vruchtbaar was. Maar aangezien ze allemaal vruchtbaar waren, mocht de haan weg en zo vond hij een onderdak in de Fruitberg. Dat onderdak had een veel grotere ren (met gras) en één hen meer dan de toompjes bij de kweker. Wie laatst …

Zonder is gezonder

Het welgekende bordje komt hier waarschijnlijk binnenkort aan de deur. Ik weet niet of jullie dit bericht al gelezen hebben, maar deze studie lijkt de mythe van onschadelijke herbicides te doorprikken. Glycofosfaat (basiselement Round-Up) wordt  gelinkt met de Ziekte van Parkinson, of beter gezegd deze studie bevestigt een ouder vermoeden. Ook even aangeven dat dit geen berichtje is op een website van een aantal geitenwollensokkenalternatievo’s, maar op de website van het ‘National Center for Biotechnology Information‘, onderdeel van het Ministerie van Gezondheid van de Verenigde Staten. Een iets meer leesbare variant vind je hier Een goed overzicht van de problemen rond round-up vind je hier. I rest my case

Gezocht (vervolg)

Na het publiceren van mijn verslagje over Beervelde was  mijn werk nog niet afgelopen. Met schaar en nieuwe hoofzaklamp (cadeautje van mevrouw Supermasj) trok ik vol goede moed de tuin in om een nieuwe nachtelijke klopjacht in te zetten. “Siddert en beeft, gij slijmerige slakken, Supermasj komt jullie in de pan hakken”. Na de controle van de hosta en de kiwibessen, nam ik me voor om alle grenzen met de buren nog eens te controleren. Het is vooral daar dat ik nog kingsize naaktslakken aantref.  Maar tot mijn grote verbazing stond ik plotseling oog in oog met … een egel. Hij/zij was duidelijk nog meer geschrokken dan ik. Wel efficiënt zo’n personeelsadvertentie op blogger… Alle gekheid op een stokje, ik vraag me af hoe die egel in mijn tuin is verzeild. De volledige tuin is omheind. Ik loop hier nu al enkele weken elke nacht heel mijn tuin af, en dit is de eerste keer dat ik het diertje zie, ik vermoed dat hij heel recent in mijn tuin terecht is gekomen… Hij is in …

Beervelde

Dit week-end waren het de tuindagen van Beervelde. Sinds enkele jaren probeer ik op de afspraak te zijn. Dus na het (niet noodzakelijk in die volgorde) weghalen van de winterbescherming van de planten in de tuin, het terug buitenzetten van de uit voorzorg binnengezette minder winterharde planten, het afhalen van de obligate pistolets op moederkesdag en het nuttigen van een stevig ontbijt koers gezet naar Beervelde, met een omweg om Mama SuperMasj op te halen, die graag mee van de partij is. Je vindt op zo’n plantenbeurzen een heleboel gespecialiseerde kwekers, mensen die zich echt toegelegd hebben op één plantensoort, en daar dan een breed gamma van aanbieden. Het geeft je véél meer keuze, en dan niet alleen qua kleur, vaak zijn de ‘standaardcultivars’ uit het tuincentrum redelijk gedateerd ten opzichte van modernere soorten die de naambekendheid missen. Dat soort kwekers heeft ook nog iets anders gemeen: passie voor de planten die ze aan de man brengen, en een enorme kennis terzake. Daarnaast zijn er nog een heleboel kwekerijen met een breed gamma aanwezig, die …