All posts filed under: Winter

Helleborus

Menck’s berichtje  deed me er aan denken dat ik nú op helleborusjacht moest gaan. Het bezoek dat ik vorig jaar in mei aan ’t Wilgenbroek bracht was véél te laat. En dus vertrok ik vanmorgen richting ’t verre Brugge, om nog wat bijkomende planten aan te kopen. Er was duidelijk véél meer keuze nu. Enkele heel mooie en nieuwe variëteiten werden alleen voorgesteld aan ’t publiek, maar zelfs dan bleef er meer dan voldoende keuze over. Of moet ik zeggen, teveel, want ik kocht uiteindelijk wel enkele planten meer dan voorzien. Maar zeg nu zelf, de winterse bloemen en ’t wintergroene blad maken deze plant toch tot een echt plezier. Wanneer het te koud is blijft alles slap op de grond hangen, om dan zodra ’t weer wat beter wordt terug rechtop te komen. Er was tijdens mijn bezoek vanmorgen beduidend minder volk dan op de fotoserie van Menck, zodat ik rustig mijn ding kon doen. Ondertussen heeft alles een plaats gevonden in de Fruitberg.

Lentegeur

Het is een gekend fenomeen. Na vele weken nat of koud weer wekken de eerste zonnestralen de tuinier uit zijn of haar lange winterslaap. De kentering in het weer zette zich al gisterenmorgen in, zodat de snoeicursus gewoon kon doorgaan en de geplande geplande soep om de deelnemers van de snoeicursus op te warmen niet écht nodig was. Vandaag was het gewoon warm in de tuin. De geur van de lente was duidelijk waarneembaar. Ik vermoed dat ik niet de enige tuinier was die de roep van zijn tuin niet kon weerstaan. Na gisteren enkele planten te snoeien met veel uitleg, snoeide ik vanmorgen alle kleinfruit in minder dan twee uur. Er moet nog één en ander opgeruimd worden, maar op de Jostabes en de Ribes aureum na is het snoeiwerk voor wat betreft het kleinfruit klaar. De kippen kregen ook nog eens een net nachthok (dat was weer veel te lang geleden), en de pompoenen die de voorbije week bevroren waren werden met zijn allen verzameld op de composthoop. De tuin bereidt zich ondertussen ook voor …

Nieuwe start

De voorbije weken heb ik totaal niet in de tuin gewerkt. De grond is verzadigd van ’t water, nu werken in de tuin doet meer kwaad dan goed. Maar de zachte winter zorgt langzaamaan voor leven in de tuin. Eigenlijk is de kleur nooit helemaal weggeweest, bovendien. Toen ik vorig jaar bollen aankocht, heb ik vooral erg vroeg bloeiende bolgewassen aangekocht. en dat lijkt nu te lonen.   Ook meerdere winterbloeiende heesters beginnen de knoppen te schuiven en zijn bloemknoppen zichtbaar… Verder staan er ook al enkele heesters in bloei, maar daar vertel ik de komende dagen nog wat meer over.  

Rijp

De nachtelijke kou zorgt ervoor dat ik iedere morgen 5 minuutjes moet krabben alvorens ik naar mijn werk kan vertrekken. Maar in de tuin schept dat wel mooie beelden… Een voordeel van de tuin niet ‘netjes’ te maken in de herfst, heel wat insecten overwinteren in de verdorde takken van deze planten… Bottels en bessen worden nu ook gretig gegeten door heel wat vogels. Dit Geum blad ziet er erg leuk uit.

Winterbescherming

Na twee strenge winters was de voorbije winter een winter die geen winter was. Ook dit jaar hebben we amper noemenswaardige vorst gezien. Onder deze klimatlogische omstandigheden is het overhouden van planten die niet geheel winterhard zijn kinderspel. Maar voor volgende week wordt een eerste periode met flinke nachtvorst voorspeld. en dus wordt het tijd om de meest wintergevoelige planten al wat bescherming te geven. De Artisjok kreeg als eerste een warm jasje van stro. Een beetje gaas rondom de plant, en daarna opvullen met stro. Niet alleen koude maar ook vocht kan een groot probleem vormen. Dat hou ik een beetje in ’t oog (eventuel vervang ik ’t stro door ander stro). Elders in de tuin worden ook enkele planten afgedekt met stro (met gaas eroverheen om alles netjes ter plaatse te houden). Andere planten krijgen een vliesdoek als bescherming. Het maakt de tuin er zeker niet mooier uit, maar ’t is een noodzakelijk kwaad …

Laat

Toen ik deze toverhazelaar bijna een jaar geleden kocht , koos ik de plant uit op basis van de geweldige geur. Daardoor kocht ik wel een toverhazelaar die laat bloeit, en wacht ik, ondanks de erg zachte winter, nog steeds op bloemen. Misschien is deze wel een échte winterbloeier, en wil de plant pas zijn schoonheid ten toon spreiden wanneer er een ijzige wind doorheen de takken waait. De bloemblaadjes zijn er nu bijna klaar voor, en beginnen zich langzaam aan te ontrollen. Nog een weekje wachten. Ook de Lonicera frangatissima staat ondertussen in bloei. Gezien het plantje nog erg klein is, stelt het niet veel voor, maar ’t zijn al bij al ook mooie bloemetjes. De Dpahne bohlua staat nu volop in bloei, het plantje is ocharme 50 cm hoog maar de geur is toch merkbaar (en zeer aangenaam). Ik kijk er echt naar uit om die plant op te kweken tot een volwassen exemplaar van 2 meter hoog! Vlak daarnaast staat Sarcoccoca  volop in bloei. De geur is minder sterk, en lijkt erg sterk …

Prachtige dag

Het was vandaag nog maar eens een prachtige dag. De zoveelste vrij warme winterdag zonder vorst. Ik had vandaag voorzien om een dagje in huis verder te werken, maar heb toch éven buiten genoten van een pauze. Volgens de lange termijnverwachtingen van het KMI zou het eind januari toch enkele nachten flink gaan vriezen. Daarna zou het opnieuw wat warmer worden. Ik hou mijn hart vast voor een late strenge vorstperiode in maart (en we herinneren ons allemaal van vorig jaar dat het dan nog vreselijk koud kan zijn) indien februari ook zo onwaarschijnlijk warm blijkt te zijn. Enkele planten zijn duidelijk in de war door de warmte. De meest beschut opgestelde perzik staat nog steeds in blad. Maar dat is an sich geen probleem. Na een stevige vorstperiode vallen die bladeren, dat is niet echt een probleem. Wat wel een probleem vormt zijn uitlopende knoppen. Zolang we alleen knoppen zien vormt de vorst niet direct een probleem. Maar van zodra het blad ontrold, wordt het wel een probleem. De knoppen van de braambessen staan …

Daphne bohlua

Ik heb me voorgenomen om van mijn blog niet alleen een Goed Nieuwsshow te maken. In regel beschik ik over redelijk groene vingers en het is eerder uitzonderlijk dat ik een plant verlies. Er zijn wel enkele planten kapotgevroren vorig jaar, maar dat zijn planten waarvan ik wist dat ze borderline winterhard waren, en de voorbije twee winters waren niet direct de meest vergevensgezinde op dat vlak. Eigenlijk is dat geen zaak van groene vingers, maar eerder van groene hersenen, gewoon proberen iedere plant een geschikte standplaats te geven, zoals Lavendel in volle zon zetten, héél de dag. Ik probeer daar zo weinig mogelijk tegen te zondigen. En wanneer een plant het dan toch niet doet, is dat jammer, en zoek ik daarna een andere plant voor dezelfde stek. Nu heb ik de voorbije maanden wel enkele heersters aangeschaft die niet echt de naam hebben van makkelijk te zijn, de kans dat ik enkele planten ga verliezen wordt dus wel wat groter. Dat Daphne bohlua een moeilijke plant zou zijn, wist ik al voor de …

The King’s Arrival

Koning Winter heeft vandaag zijn intrede gedaan in de Fruitberg. Vannacht was het hier -3°C, en dat is duidelijk te zien in de tuin. Vandaag was ik door omstandigheden thuis, de ochtend na de eerste winterprik heeft iets speciaals, fiere bladeren  die tot moes worden gevroren, bladcellen die stukgevroren zijn. Bloemen die verkiezen staande te sterven en ingepakt zitten in winterrijm. Er is ook heel wat moois te zien, zoals deze Osmanthus latifolius die plots een bond blad lijkt te hebben… Het is toch vooral een periode van afscheid, het begin van een koude en donkere periode, waarin werken in de tuin zo goed als onmogelijk wordt. Ik hoop op een minder lange en minder koude winter dan ’t voorbije jaar. De bloemen van de Daphne bohlua  staan in ieder geval al op springen, om vanaf begin februari hun parfum verspreiden door de tuin en de winter te verjagen…