Maand: september 2016

ds1_1439

Plant van de Maand September 2016 : Aster novae angliae barr’s pink

Ik ga nog steeds even door met het thema “Plant van de maand”. In september kies ik opnieuw voor een Aster, deze keer Aster novae angliae barr’s pink. De Groep Aster novae angliae is één van de grootbloemige asters, en typeert zich door erg stijve en stugge takken (die dan ook geen ondersteuning nodig hebben. Deze aster werd meer dan 300 jaar geleden geïntroduceerd maar zijn nooit zo populair geweest als de groep van aster Aster novi-belgi (deze laatste groep, waarvan honderden cultivars bestaan zou redelijk invasief groeien, en staat daarom niet in mijn tuin).  Aster novae angliae biedt behoorlijk resistentie tegen meeldauw, nog een reden om ze te verkiezen boven vele andere asters. Op de bovenste foto zie je dat het blad ook in september nog vrij van meeldauw is. Toch kan je best een andere plant voor deze plant zetten, want het blad gecombineerd met de stugge groeiwijze is niet direct van uitzonderlijke schoonheid. Het zijn vrij grote planten (150 cm hoog) en uitzonderlijk goede nectarplanten voor vlinders en één van de favorieten van de dagpauwoog. De plant start als één van de eerste herstasters …

ZF_LEUVEN_05

Fotoverhaal van de week 39 : Rood

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info. Verkiezingen in Leuven. De SP-a is net gepasseerd met verkiezingsdrukwerk voorbij deze brievenbussen…  

p417559121-5

Fotoverhaal van de week 38 : Blauwtjes

  Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info. Enkele jaren geleden trok ik er vaak op uit met de plaatselijke vogelwerkgroep van Natuurpunt. Erg leerzame tochten naar plaatsen waar heel wat interessant gevogelte te bekijken was. Er was natuurlijk ook aandacht voor andere beestjes als vogels, zodat ik op ’t einde ook steeds mijn macrolens meenam. Op al deze tochten zag ik toch wel enkele echt zeldzaamheden, maar toch moet je het nu doen met deze foto van een stel banale icarusblauwtjes die van jetje aan ’t geven zijn.

ds1_1482

Klimop

De klimop staat nu volop in bloei. Klimop is één van de weinige laatbloeiende inheemse planten die nu volop nectar en stuifmeel leveren. Op de 6 meter klimophaag die ik hier heb staan zitten steevast enkele vlinders en nog veel meer hommels, solitaire bijen en zweefvliegen. Ook de klimopzijdebij is hier nu voor het derde of vierde jaar present. Dit is een erg laat vliegende solitaire bij die voornamelijk op klimop foerageert. Een andere late inheemse plant die het hier uitstekend doet (en pas dit jaar werd aangeplant) is de blauwe knoop (Succisa  pratensis). In het begin van ’t jaar had ik per vergissing 20 Succisa pratensis aangekocht om in de bloemenweide aan te planten in plaats van 20 Knautia arvensis. Net zoals bij natuurlijk-rijk een absolute voltreffer dus. De planten hebben een stekje gekregen in de bessenkamer en varen er wel. Ze lokken ook veel vlinders.

ds1_1466-1

Heptacodium mincoïdes en de dagpauwogen

Heptacodium mincoïdes is een prachtige laatbloeiende struik die ik nog wel eens in detail ga voorstellen. Toen in vandaag de vlinderpopulatie in de tuin controleerde, zag ik in vergelijking met vorige week toch wel erg veel dagpauwogen, in totaal telde ik er 15. Tot ik deze zevenzonenboom zag. Op een struik van nog geen 2 m hoog en breed telde ik 16 extra dagpauwogen. De plant wordt door sommige mensen beschouwd als een goede drachtplant voor bijen, andere noemen hem waardeloos als drachtplant. Aangezien laatbloeiende heesters van groot belang zijn voor insecten, en aangezien de plant een echte schoonheid is, kreeg hij toch een plaats in de nectartuin. Oververdiend blijkbaar. edit : ondertussen tel ik nu 48 dagpauwogen. Ook atalanta’s beginnen nu in grotere getallen rond te fladderen in de tuin, koolwitjes lijken iets aan “t minderen. Benieuw of de teller de komende dagen nog stijgt…

p288390586-5

Fotoverhaal van de week 37 : London

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info. We zijn in Londen, 2014. Een citytip met ’t gezin, waarbij we hier en daar iets bezoeken. ’t Was voor mij een 15 jaar geleden dat ik nog eens in Londen was. In vergelijking met Parijs – waar ik voor mijn werk de voorbije jaren zo vaak moest zijn – een zoveel aangenamere stad. Dag en nacht verschil. Iedereen lijkt er rustiger, beleefder. In Parijs vind je in ’t centrum ook alleen maar oude gevels, in dezelfde oersaaie stijl. Voor de spannende architectuur moet je in Parijs buiten ’t centrum zijn, in Londen niet. Prins Charles mag Parijs dan een voorbeeld noemen en de vele moderne architectuur in Londen minachten, maar van een anachronisme als een prins verwacht je niet anders. Ergens op deze weg komen we voorbij dit hedendaagse gebouw, dat bijna een spiegel …

DS1_8889

Vlinderweelde

De resultaten van de vlindertelling waren dit jaar erg bedroevend. Toen schreef ik dat er na twee weken warmer weer alsnog heel wat vlinders zouden opdagen in de tuin. Maar ondanks de warme augustusmaanden bleven de vlinders afwezig. Vorig week-end kwam er een eerste kentering, met een flinke toename van het koolwitjesbestand. Ik telde een twintigtal koolwitjes, maar op een afgevlogen koninginnepage, een blauwtje en een atalanta na  blonken de vlinders nog steeds uit in hun afwezigheid. Dit week-end was dat beeld helemaal anders. De fruitberg krioelde van de koolwitjes (ik telde er net geen dertig), maar telde ook 7 dagpauwogen, 5 atalanta’s, 2 distelvlinders, een boomblauwtje, een gehakkelde aurelia (eerste waarneming dit jaar) en een kleine vos. Zulke aantallen heb ik, net zoals natuurlijk-rijk, nooit getzien. Laten we hopen dat deze nieuwe generatie vor voldoened nakomelingen kan zorgen voor volgend jaar, zodat het vlinderbestand zich terug kan optrekken.

DS1_1402

Eerste Gezicht Jaargang 4 / September

Eén Vier september 2016. Tijd voor ons maandelijks overzichtje. Het is hier de voorbije drie weken erg rustig geweest, ik heb eigenlijk drie weken lang geen blogpost gelezen of geschreven, wegens andere bezigheden. Voortuin. De herfstanemonen proberen de voortuin te domineren, maar de Verbena bonariensis zorgt nog steeds voor heel wat paars. Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow. Nectartuin In nectartuin starten de Asters met het najaarsoffensief, terwijl verder vooral de Verbena de aandacht blijft trekken. De Eupatoriums zijn langzaamaan overe hun hoogtepunt heen. Om het contrast in dit stukje tuin de baas te kunnen, heb ik eens een HDR foto gemaakt Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow Terras Rond het terras ziet alles er no redelijk fris uit. Verbena en Gaura op de voorgrond. En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow Tuin achter de woning Het gras is duidelijk al even niet meer gemaaid, en ondr de bijenboom moet nog één en ander gewied worden. http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow Schaduwtuin In de schaduwtuin hangen de takken van de notelaar nu erg laag, door het zware gewicht van de vele noten. Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow Pruimenhaag Hier valt niet direct veel …

p4687_609001235_5

Fotoverhaal van de week 36 : Tilt

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info. Wat spielerei met de Tilt-functie van één van mijn lenzen. Bij een normale fotografie is de foto scherp in een vlak, loodrecht op de as van het objectief (en dus evenwijdig aan de beeldsensor). Door de as van het objectief te draaien, verschuift dat vlak volgens het Schleimplug-principe. Een van de typische kenmerken van dit soort foto’s: alles wat je fotografeert lijkt plotseling miniatuur, ook al is dat niet per definitie het geval. Ik hou van het dromerige karakter van dit terrasje in Dendermonde, gefotografeerd vanuit de beiaardtoren.