Ecologisch tuinieren
Comments 3

Plagen

Enfin, dat zouden er zeven moeten zijn, ’t zijn er hier maar drie.

Enkele weken geleden vertelde ik hier reeds over mijn nachtelijke slakkenraids. Ik plaatste zelf een advertentie ter ondersteuning, en kon enkele dagen later met veel plezier aangeven dat ik een kandidaat had gevonden.

Van de egel is ondertussen al enkele weken geen spoor meer. ’t Was dus waarschijnlijk een mannetje, ik vermoed dat hij  – zo geïntimideerd door mijn goddellijk lichaam en mijn quasi oneindige efficiëntie bij het slakkenknippen  – het voor bekeken hield. Een vrouwelijke egel zou iedere nacht in bewondering wachten om een glimp van mij op te kunnen vangen.
Maar ook zonder egelassistentie is het slakkenprobleem hier onder controle. De kaalgevreten kiwi, kiwibessen en Echinacea’s staan terug in ’t blad. Mijn nachtelijke rondes gebeuren nu om de andere dag, zijn iedere nacht korter en beperken zich grotendeels tot grenscontroles met de buren, waar een aantal slakken het idee dat het gras altijd groener is aan de andere kant van de omheining met hun leven bekopen.
Dat wil niet zeggen dat alle planten volledig vrij zijn van slakkenvraat. Wel dat de schade beperkt is en onder controle blijft.

Ondertussen palmen de bladluizen een steeds groter deel van het plantgoed in, maar worden ook de lieveheersbeestjes en -larven met de dag talrijker. Niets om me zorgen over te maken.

Waar ik me wel zorgen over maak zijn de overal aanwezige sporen van woelmuizen. Overal zijn er gaten in de grond, een pas aangeplante beuk die gewoon ondergronds afgeknaagd is en een gang onder alle andere beuken in de haag, het zijn niet direct zaken waar een mens een goed gevoel bij krijgt.
Op de poezen die hier volgende week in dienst worden genomen (‘Tijger’ en ‘Muis’) ga ik niet rekenen. Er lopen hier al heel wat poezen van de buren door de tuin, en dat volstaat duidelijk niet. Waarschijnlijk ga ik me dit aanschaffen.

Onkruid? Ja dat tiert hier ook weelderig. Maar ik wied er af en toe eens flink op los, en voor de rest trek ik me  daar niet teveel van aan. Zo weinig dat MadamMasj me op dit moment verbiedt het ‘zonderisgezonder’ bordje uit te hangen.

3 Comments

  1. Hier zijn dit jaar minder woelmuizen dan in eerdere jaren…
    Maar eergisteren merkte ik toch dat één de rode bieten netjes ondergronds was weggegeten…

  2. Ja, Supermasj, het is geven en nemen tussen mens en (ge)dier(te) in de milieuvriendelijke tuin. Elk krijgt zijn deel 😉

  3. Twee jaar geleden raapte ik 1800 slakken in een pas aangelegde tuin van nog geen drie jaar – zonder gras overigens! De zomer erna was bijzonder droog, maar ik ving er toch nog zo’n 1500. Een slak zou een tweejarige cyclus hebben. Ik ben dus in blijde verwachting, want kan me niet voorstellen dat ik in een tuintje van 4 are nog zo’n aantallen ga vangen (begon trouwens maar te tellen van zodra ik op vijf minuten tijd 20 slakken bij elkaar sprokkelde, dus het waren er eigenlijk nog meer…) Dit jaar heb ik hulp van twee dames. Ze zijn er dol op. Vorig jaar had ik al uitgebreid opzoekwerk gedaan over de Indische loopeend, maar de beestje zijn me iets te nerveus. Bij toeval werden het twee kippen. Echte smaakliefhebsters zijn het. Handje open en wég slak. En nu maar wachten op de eitjes… mét slakkensmaak.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s