Natuur in de tuin, Y
Comments 11

Solitaire bijen

Deze “Field Guide to the Bees of Great Britain and Ireland” was één van mijn kerstcadeautjes. Ik begon vrijwel onmiddellijk de inleiding te lezen die me al direct een illusie armer maakte rond identificatie van de beestjes.

Niet alleen verschillen wijfjes van mannetjes, daarnaast bestaan er ook regionale verschillen , seizoensverschillen, verschillen in functie van de ouderdom en zijn sommige soorten gewoon variabel van uitzicht. Om een solitaire bij correct te identificeren moet je het beestje doden en onder meer ’t hoofd en de poten onder de microscoop bestuderen. Alleen zo kan je met zekerheid de juiste identificatie realiseren.

Laat het duidelijk wezen, geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om hier beestjes te gaan vermoorden om ze juist te kunnen identificeren. Eerlijk gezegd stoor ik me bij het lezen van dit boek aan de evidentie waarmee het lezers aanzet om dit te doen. In de determinatiesleutels bots je al redelijk snel op enkele kenmerken die je alleen kan bepalen door ’t beestje onder de microscoop te leggen.

Ik snap dat wetenschappers wel eens wat van die beestjes dienen te doden voor onderzoek. Maar wanneer iedereen die wat interesse heeft in insecten ze van kant begint te maken om ze perfect te identificeren, dan zijn we volgens mij verkeerd bezig.

Voor de rest is het een uitstekend boek, met prachtige foto’s en tekeningen van zowat alle solitaire bijen die in Engeland en Ierland leven. Op basis van die foto’s wil ik volgend jaar in ieder geval trachten nog wat meer soorten in de tuin te identificeren. Bovendien kan ik sommige kenmerken uit de determinatiesleutels bepalen uit mijn macro-opnames. Identificeren of het een mannetje of een vrouwtje is (eerste stap in de determinatiesleutel) doe je voor heel wat diertjes op basis van het aantal segmenten van het flagellum (een deel van de antenne) en dat lukt me toch op de meeste van mijn foto’s. En ik slaag er zelfs in om enkele van de dit jaar gefotografeerde bijen te determineren aan de hand van het boek. Door de handige determinatiekaarten kan ik via deze gids ook sneller en gerichter zoeken op de website http://www.wildebijen.nl/.

Voor volgend jaar bestaat mijn eerste uitdaging in het correct identificeren van alle hommels in de tuin. De foto’s en tekening van de hommels zijn namelijk zo duidelijk in de gids dat ik die makkelijk onder controle zou moeten krijgen.

Ahh, nog een nadeel : ’t is natuurlijk een Engelstalig boek, an sich helemaal geen probleem, maar het vermeldt naast de wetenschappelijke naam natuurlijk alleen de Engelse naam. Dat betekent enkele dagen werk om er overal ook een Nederlandse naam bij te schrijven…

En tenslotte nog een interessant weetje: de plek in Engeland waar de grootste diversiteit in solitaire bijen werd aangetroffen, is geen natuurreservaat, maar wel een eerder formele tuin met een grote diversiteit aan bloemen (133 verschillende soorten).

 

 

11 Comments

  1. Ah, zolang het maar leuk blijft, het volledig juist determineren laat ik aan de specialisten over. Ik heb tot nu toe een 30-tal bijen, wespen en hommels op m’n waarnemingenlijstje staan en dan scroll je naar beneden en dan merk je dat dit 3% percent is van de 1085 soorten. Gelukkig is 1 van de specialisten blijkbaar sinds kort naar m’n dorpje verhuist, dus dringend tijd om eens kennis te maken 😉 .
    Veel succes met de hommels en de koekoekshommels 🙂 .

  2. Ik voel me gelijk wat minder knullig dat ik de nodige moeite had met het vinden van de juiste naam van het geveugelde bezoek in mijn tuin. Maar ik deel je interesse, ben benieuwd wat er dit jaar allemaal bij je voorbij komt!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s