Eerste Gezicht, Y
Comments 5

Eerste Gezicht Jaargang 3 / November

1 November 2015 (ja ja de foto’s zijn van gisteren). Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst. Door de lage zon was ’t contrast over dag véél te groot, daarom maakte ik deze foto’s bij valavond. Niet helemaal ’t zelfde, maar toch voldoende volgens mij.

Voortuin.

In de voortuin wordt de aandacht nog steeds getrokken door Anemone ‘Honorine Jobert’, verder worden het toch eerder herfstkleuren die in ’t oog springen.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

In de nectartuin ebben de bloemkleuren ook langzaamaan weg. Enkele asters, Salvia uliginosa, Verbena bonariensis, wat roosjes en een dappere Geranium blijven nog over.

Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Ook rond het terras is het verval nu met rasse schreden aan ’t verder zetten.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

De Tetradium is geplant! Het gat is erg groot, misschien later wat meer uitleg daarover. Er moest eerst iets uit de grond gehaald worden op die plaats (met, jawel, een graafmachine, heel ’t gazon weerom verwoest…).

http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

De notelaar is zijn blad kwijt, en de hosta ook. Wachten op volgend jaar is hier nu het motto.
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Ook hier is de herfst alomtegenwoordig.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

5 Comments

  1. HOE ZEERE VALLEN ZE AF

    Hoe zeere vallen ze af,
    de zieke zomerblâren;
    hoe zinken ze, altemaal,
    die eer zo groene waren,
    te grondewaart!
    Hoe deerlijk zijt gij ook
    nu, boomen al, bedegen;
    hoe schamel, die weleer
    des aardrijks, allerwegen,
    de schoonste waart!
    Daar valt er nog een blad;
    het wentelt, onder ’t vallen,
    den alderlaatsten keer,
    en ’t gaat de duizendtallen
    vervoegen thans:
    zoo zullen ze, een voor een,
    daarin de winden bliezen
    vol luider blijdzaamheid,
    nu tonge en taal verliezen,
    en zwijgen gansch.

    Hoe zeere vallen ze af,
    onhoorbaar in de lochten,
    en schier onzichtbaar, in
    de natte nevelvochten
    der droeve maand,
    die, ’t ijzervaste speur,
    ontembaar ingetreden,
    die al de onvruchtbaarheid,
    die al de onvriendlijkheden
    des Winters baant!

    Daar valt er nog een blad,
    daar nog een, uit de bogen
    der hooge boomenhalle,
    en ’t dwerscht den onbewogen
    octobermist:
    ’t en roert geen wind, geen een,
    maar ’t leken, ’t leken tranen,
    die men gevallen zou
    uit weenende oogen wanen:
    één kerkhof is ‘t!

    Gij, blâren, rust in vreê,
    ’t zal geen een verloren,
    geen een te kwiste gaan
    voor altijd: hergeboren,
    die dood nu zijt,
    zal elk van u, dat viel,
    de zonne weêr ontwekken,
    zal met uw’ groenen dracht
    de groene boomen dekken,
    te zomertijd.

    o Zomer!… Ik zal eens
    ook Adams zonde boeten,
    gevallen en verdord
    in ’s winters grafsteê, moeten;
    maar, ’s levens geest,
    dien gij gesteken hebt
    in mijn gestorven longen,
    dien zult gij mij voor goed
    niet laten afgedwongen,
    die ’t graf ontreest!

  2. De voortuin ( prachtig, die groep Anemone ‘Honorine Jobert’) ziet er mooi uit, en de nectartuin ook. En verder is de herfst goed op gang gekomen.
    Ik zie een verweesde kabouter onder de blote notelaar. 🙂

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s