Net zoals vorige week heb ik vandaag verlof genomen, voor een laatste bezoekje aan de tandarts. Vorige week hoopte ik stiekem op nogmaals een dag vrolijk fluitend werken in de tuin in ’t lentezonnetje, maar ’t is hier nu -12°C. Op de plaats waar ik moet werken ligt een sneeuwophoping van een halve meter. De houtstapel die ik wou gebruiken ligt onder een andere sneeuwophoping.
Bovendien storen de gasten van ’t restaurant, dat hier nooit gesloten was maar nu opnieuw op volle toeren draait, zich aan werklieden.
’t Enige positieve punt, ’t is wel erg mooi in de tuin, vooral de geometrische figuren die de sneeuw aanmaakt zijn erg mooi.
White lines… jeugdsentiment (maar in de song gaat het niet over bevroren water…)
de Fruitberg 
Prachtige foto’s, met als topper de tweede. Maar we willen helemaal geen witte verstilde wereld, we willen voorjaar.
Lekker stukje muziek trouwens.
Dat zal nog even wachten zijn, dat voorjaar.
Mijn voorkeur gaat net als die van Zem naar een witte ‘kleurenfoto’ maar dan de vierde.
’t Zijn allemaal erg fijne lijntjes is de sneeuw, erg eigenaardig fenomeen
Neem jij iedere keer verlof als je naar de tandarts moet? Wauw!
Neen, maar nu dus wel. Ik krijg mijn verlof toch moeilijk op dus 😉
Ik zag zopas een vergelijkbare fotoreeks bij ‘De Zandeik’. Ook hier geldt: knap!
En yep, de ‘white lines’ van Grandmaster Flash zijn effectief van een gans andere orde. 😀
Ge krijgt daar ook koud(e kalkoen) van
Mooie sneeuwfiguren bij jullie. De onderste foto is goed gelukt. ‘k Heb ook geprobeerd om van die sneeuwtekeningen te fotograferen, maar op foto zag je de lijnen amper.
Mooie sneeuwfiguren. Hier hadden we ook van die tekeningen in de sneeuw, maar de foto’s waren niet zo goed gelukt als die van jouw.
Mooie foto’s inderdaad, vooral de eerste twee wat mij betreft.
Prachtig die sneeuw door het oog van jou camera!