Jaar: 2019

Asters v2

Ik heb hier al eerder Asters als tuinplanten bejubeld. Ze leveren kleur, nectar en pollen op een ogenblik dat veel planten al lang uitgebloeid zijn. Ze zijn een tijd lang gedateerd geweest, maar nu terug volop trendy. Niet dat ik me van dat soort trends iets aantrek. Zoals ik al eerder heb aangegeven, zijn de meesten officieel ook geen asters meer, maar daar lig ik ook niet van wakker. Asters vragen eigenlijk voornamelijk wat zon, en zijn niet zo veeleisend qua grondsamenstelling, zo doen ze het ook uitstekend op droge gronden. Let wel op, niet alle asters zijn even goede tuinplanten, heel wat rassen hebben behoorlijk wat last van meeldauw, dus toch een beetje uitkijken welke je koopt. Verder hebben sommige soorten ook veel last van slakkenvraat… De grootbloemige Aster thomsonii (foto boven) is één van de nieuwe planten die ik aankocht voor de voortuin. Het zou een probleemloos groeiende en langbloeiende (juli-oktober) aster moeten zijn. De hieronder afgebeelde  Aster umbellatus ‘Weisser Schirm’ stond niet op mijn boodschappenlijstje. Maar door het mooie blad en de kleine …

Legioen

Drie weken geleden nam ik een hele serie stekjes van in totaal 15 aangekochte lavendelplanten. Doel is om toch in totaal een 80-tal planten over te houden aan deze operatie, die dan de huidige ondermaats presterende lavendel in de voortuin zullen vervangen. Ik besef dat een deel van deze stekjes eigenlijk wat te klein zijn om veel succes te hebben, maar zelfs wanneer ik 50% succes heb met deze stekjes, heb ik nog voldoende planten. En dat lijkt wel snor te zitten, want ik zie dat een aantal stekjes begint te groeien. Over twee of drie weken ga ik de stekjes oppotten in aparte potjes, zodat ze plantjes volgend jaar de ‘oude’ lavendel kunnen vervangen. Ik stekte tegelijkertijd ook nog wat andere planten…De strafste van allemaal is de Salvia, die drie weken na het stekken al verdubbeld is in hoogte en sinds midden vorige week in bloei staat.

Irritante reclame

Al enkele weken krijg ik op De Standaard Online een reclame-banner met de titel “Natuurliefhebber? Laat je verbazen door het werk van deze tuinaannemers”, aangeboden door VLAM. Wanneer je op de link klikt kom je op een wedstrijd voor de Vlaamse Tuinaannemer 2019, publieksprijs. De link met natuurliefhebbers snap ik wel niet, want natuurliefhebbers gaan in geen enkele van die tuinen aan hun trekken komen. Tenzij ze gefascineerd zijn door gazon, siergrassen, hagen en verharding. Of wanneer ze graag zwemmen. Wanneer je vanop die site doorklikt naar https://www.tuinaannemer.be/ krijg je onder de rubriek tuinideeën nog een karrenvracht extra inspiratie om gazon, siergras en verharding te combineren (let wel, ik wil hier niet niet alle tuinen over dezelfde kam scheren). Het is echt wel fijn om te weten dat onze Vlaamse Overheid geld investeert om dit soort tuinen te promoten. Ik besef dat niet iedereen een natuurlijke tuin wil zoals de mijne, maar moeten we dit soort tuinen nu echt promoten? Ik zie potentieel om om het begrotingstekort nog wat te verkleinen.

Behangersbij

even een edit van de titel, niet alleen fout gespeld maar ook nog eens onjuist Rosa ‘Lady of the Lake’ staat er gezond bij. Alleen lijkt het alsof en iemand confetti uit de blaadjes heeft willen maken. Die ‘iemand’ is een behangersbij (bladsnijder), die de blaadjes in hun nest gebruiken voor de larven. De plant leidt daar duidelijk niet onder. Deze roos werd me aangeraden door mijn ‘lokale’ rozenhandelaar, en ik ben er erg tevreden mee: ze groeit goed, is gezond, bloeit met open roze bloemen die heerlijk geuren en is bovendien doorbloeiend. Het is één van de weinige ramblers/klimrozen die al die criteria afvinken.

Succissa pratensis

In het eerste jaar dat ik deze inheemse plant in de borders plaatste, vond ik ze nogal iel. Een klein rozetje met enkele bloemsprieten, die dan wel veel volk lokten, maar op esthetisch vlak zeker geen hoogvlieger. Nu de planten enkele jaren oud zijn, zijn ze veel voller geworden en waardige borderplanten. En ze lokken nog steeds aardig wat beestjes… Ik had ook een overzichtsfoto gemaakt van één van de groepjes, maar die was niet OK om hier te posten, en nu is het donker… één dezer voeg ik die nog wel eens toe.

Vijverwerkzaamheden

Zoals vorige week al aangegeven, de vijver was helemaal dichtgegroeid. Tijd om in actie te treden. Om de werkzaamheden te vereenvoudigen heb ik een soort ‘bruggetje’ gemaakt zodat ik makkelijk in de vijver geraakte zonder mijn oeverzone te verklooien. Ik heb een kleine 2m² vijveroppervlak vrijgemaakt. Dat was voldoende om twee kruiwagens te vullen met hoornblad, watergentiaan en krabbenscheer. Ik heb tijdens de werkzaamheden ervaren dat krabbenscheer een uiterst onaangename plant is om te manipuleren (gezaagd blad dat door je huid snijdt). Volgend voorjaar is alles waarschijnlijk terug dichtgegroeid, maar dan herhaal ik de oefening nog eens. Ik kan dan waarschijnlijk ook enkele mensen blij maken met de overschot aan waterplanten. Want die kruiwagens met waterplanten hebben een flinke marktwaarde wanneer je zo’n volumes zou gaan kopen in de winkel. En ik geef ze liever weg dan ze op de composthoop te gooien. De vijver (en ’t gazon rondom de vijver) krioelen nu van de kleine kikkertjes. Ik denk hier zowel een groene als een bruine kikker te ontwaren. Het bruine kikkertje op de bovenste …

Paw-Paw

De vruchten van de paw-paw zijn ondertussen flink gegroeid (formaat van een flinke peer). Nog een zestal weken en ze zijn rijp. Ik tel een twintigtal vruchten, ik kan niet wachten om ze te proeven. De granaatappel lijkt me niet fertiel, er is geen enkele vruchtvorming, ondanks tientallen bloemen en de warme zomer. Ik denk dat de dagen van het plantje (bijna) geteld zijn.

Vermist

Door de explosieve groei van de watergentiaan en krabbescheer, lijkt de vijver volledig verdwenen. Libellen, vogels en kikkers weten hem wel nog te vinden, maar ik denk dat het nu toch tijd wordt om eens in te grijpen. Het water is nog steeds glashelder.

Compost

We naderen ondertussen het einde van de zomer. Het reguliere onderhoud (wieden) neemt nu veel minder tijd in beslag omdat de meeste planten flink gegroeid zijn en onvoldoende licht laten voor zaailingen. Tijd om dus wat andere dingen te doen in de tuin. Zo heb ik de voorbije weken alle hagen gesnoeid en het snoeihout nadien verhakseld.  Volgende week snoei ik het steenfruit (perzik, abrikoos, pruim, amandel), want die mag je niet snoeien na midden september. Alle tuinafval wordt hier in de tuin zelf verwerkt in onze compostbakken. Het was vandaag een perfect weertje om die compostbakken nog eens om te zetten. Monthy Don (Gardener’s World) zegt altijd dat tuiniers geen fitness nodig hebben, omdat ze voldoende oefeningen doen tijdens het compost omzetten. Maar zelf beperk ik me tot het 3 of 4 keer per jaar omzetten van de compost, maar ik doe het dan wel ‘goed’. Ik schep alle materiaal uit de bak, en probeer droog en nat materiaal mooi te mengen (door materiaal op verschillende plaatsen uit de composthoop op te scheppen). Wanneer de …