Jaar: 2018

Yippie

In de tuin staan een aantal niet volledig winterharde planten. De meeste vaste planten die niet winterhard zijn staan in potten (bvb Salvia). In de tuin staan vooral een aantal struiken die niet volledig winterhard zijn. Ze krijgen een beperkte winterbescherming gedurende de koudste dagen, maar meer kan ik ook niet voor ze doen. Terwijl deze winter zeker niet erg koud was, vormde de combinatie van warme periodes en de redelijk late én stevige vorst toch een bron van twijfel. Je kan dan wel vrij eenvoudig nakijken of een struik nog leeft (een beetje bast wegkrabben, indien de twijg onder de bast droog is, is dat stuk tak in ieder geval verloren), maar echte zekerheid heb je toch pas wanneer de knoppen van de plant terug schuiven. Met deze Clerodendron bungei vertoont ook de laatste van deze struiken leven. Dus geen winterschade dit jaar.      

Saskatoon

Voor het eerst heb ik een behoorlijk aantal bloemen en bessen op de saskatoon. Over enkele maanden ga ik kunnen bevestigen of deze bessen lekker zijn. Op de meeste andere fruitstruiken zie ik een zeer goede vruchtzetting. De foto’s hieronder: Jostabes, Roze aalbes, Kruisbes, Blauwe bes, appel, Nashipeer en Zwarte bes. Alleen de abrikozen zullen op de vingers van één hand te tellen zijn, sneeuw tijdens de bloesem is niet direct bevorderlijk voor de vruchtzetting. En de vrouwelijke kiwplant heeft honderden bloemknoppen, maar de mannelijke kiwiplanten bloeien nog steeds niet (gevolg vorstschade vorig jaar). Indien er hier iemand is die een tweeslachtige of een mannelijke kiwi heeft aangeplant in de tuin, laat me dat dan weten aub. Ik zou dan graag wat stuifmeel komen oogsten.

Vergeet-mij-nietje

Sinds drie jaar duiken er steeds meer vergeet-mij-nietjes op in de nectartuin. Ik laat deze planten staan waar ze niet storen. Zo bedekken ze de bodem en remmen ze andere kruidgroei af. Na de bloei en zaadvorming verwijder ik de plantjes waar ze storen. Dat is meestal einde mei. Elders in de tuin stat ook het Kaukasisch vergeet-mij-nietje (Brunnera), die ik wel als overlevende plant opkweek. Op de foto hieronder combineert deze plant mooi met de Fothergilla major, die nu eindelijk wat aan ’t groeien is.  

Lievevrouwebedstro

Het heeft een tijdje geduurd voor ik Galium odoratum in de tuin toepaste. Tot dan moest deze inheemse schoonheid het steevast afleggen tegen een andere optie. Maar sinds twee jaar staat dit plantje nu onder de Buddleja alternifolium, en ik vind dit echt wel een juweeltje dat hier probleemloos groeit.

Geluid

De groene kikkers kwaken hier nu dag en nacht in koor, en maken een hels kabaal. Niet iedereen kan dat even goed waarderen, zeker nu veel mensen door het warme weer met vensters open slapen. Vandaag ook voor de eerste keer salamanders in de vijver gespot. Volgens mij minstens drie exemplaren, Kleine watersalamanders. Ik vind het ronduit fascinerend hoe al die dieren op nog geen jaar tijd in mijn vijver terecht komen.

Mirabel

In de herfst van 2016 plantte ik een Mirabel ‘Bellamira’ aan in de tuin, ter vervanging van de ondermaats groeiende perzik ‘Avalon Pride’. Dit boompje staat nu voor ’t eerst flink in bloei.  De bloesem is toch nog lichtjes afwijkend van de pruimenbomen.  Zoals het er nu naar uit ziet plukken we eind dit jaar mirabellen in de tuin.

Knoppen

Vorige week verscheen een bericht in ’t nieuws dat de landbouwers klaagden over het gebrek aan knoppen op de fruitbomen, onder meer de perenbomen. Hier in de fruitberg staan de meeste perenbomen vol bloemknoppen, zoals het voorbeeld hierboven (‘Grosse Louise’). Maar bij de Conference is het hier huilen met de pet op. Ongeveer 70% van de perenproductie in Vlaanderen betreft Conference, misschien is dat toch een bewijs van gebrek aan differentiëring in onze fruitteelt of -consumptie?

Lente

Dit week-end Koolwitje, Dagpauwoog, Citroenvlinder, Oranjetipje, Icarusblauwtje en Gehakkelde Aurelia gezien. Verder hangen er zwermen metselbijen rond alle insectenhotels, staan de eerste fruitbomen in bloei, zwemmen er kikkervisjes in de vijver en wiedt een goedgeluimde mijnheer Fruitberg zijn bloemenborders. Laat het duidelijk zijn, de lente is in ’t land. Door de aangename hitte van de voorbije dagen is de grond wat opgedroogd en wat warmer, waardoor het een heel week-end ideaal tuinklusjesweer was. Een schril contrast met vorige week, toen de grond nog zo koud en vochtig was, dat de vingers verkleumden tijdens het wieden. Volgende week-end komt de fruittuin aan de beurt. En de tuin zal er volgend week-end sowieso anders uitzien,want bij zowat alle struiken is nu ontluikende bladvorming te zien, over een week gaat de tuin veel groener zijn.